ตอนที่ 1427 - ทำอย่างไร

ตอนที่ 1427 – ทำอย่างไร

สัตว์อสูรระดับ 8 ที่โผล่ขึ้นมาจากหอคอยศักดิ์สิทธิ์ล้วนแต่เงยหน้าขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียง เมื่อพวกมันจ้องมองที่ซ่างเฉียง ดวงตาของพวกมันก็เต็มไปด้วยความเคารพ นี่คือความเคารพต่อจอมยุทธระดับ 9

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกมันได้ยินว่าพยัคฆ์ปีกเทวะผู้ยิ่งใหญ่ได้เข้าสู่ชั้นที่ 99 ของหอคอยสัตว์เทวะเพื่อรับมรดกของเขา อารมณ์ของพวกมันก็เริ่มแสดงออกมาบนใบหน้าของพวกมัน

พยัคฆ์ปีกเทวะเป็นเทพเจ้าสัตว์อสูร เขาจากไปโดยทิ้งอิทธิพลไว้อย่างถาวรในสมัยโบราณ อย่างไรก็ตามอิทธิพลนี้ได้ลดลงเมื่อเวลาผ่านไปซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมสัตว์อสูรน้อยมากที่ยังคงปฏิบัติต่อพยัคฆ์ปีกเทวะเป็นดั่งเทพเจ้า ผู้ปกครองสองคนของพวกมันเริ่มให้ความสนใจในการเข้ามาแทนที่พยัคฆ์ปีกเทวะ

อย่างไรก็ตาม โลกกำลังเผชิญกับการคุกคามของโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง พวกมันได้เห็นพลังของต่างโลกเป็นการส่วนตัว เป็นไปไม่ได้ที่จะหยุดพวกต่างโลก หากไม่มีจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิม เทพเจ้าสงครามแห่งเผ่าร้อยเผ่าพันธุ์กลับมาแล้ว มนุษย์มีเจี้ยนเฉินและอาณาจักรแห่งท้องทะเลมีเทพเจ้าแห่งท้องทะเล สามในสี่เผ่าพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่ในโลกนี้มีจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิม มีเพียงสัตว์อสูรเท่านั้นที่ยังขาดจอมยุทธ สัตว์อสูรซึ่งแต่เดิมแข็งแกร่งกว่าร้อยเผ่าพันธุ์และมนุษย์กลายเป็นเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอที่สุดในครั้งนี้

เป็นผลให้สัตว์อสูรทั้งหมดเคลื่อนไหวเป็นพิเศษต่อการกลับมาของพยัคฆ์ปีกเทวะในเวลาที่พวกมันต้องการ

ส่วนหนึ่งของพวกมันไม่ได้แสดงอารมณ์เพราะพยัคฆ์ปีกเทวะเป็นเทพเจ้าสัตว์อสูรโบราณ แต่เนื่องจากการดำรงอยู่ของมันทำให้พวกมันสามารถดำรงตำแหน่งเดิมของพวกมันในระหว่างเผ่าพันธุ์ทั้งสี่ มีคนน้อยมากที่ยังคงบูชาพยัคฆ์ปีกเทวะ

เสียงของซ่างเฉียงดังขึ้นอีกครั้ง” วันนี้ข้าจะประกาศเรื่องสำคัญ สองในสามของผู้ปกครองของทวีปสัตว์เทวะของเรา ไคเซอร์และจักรพรรดิเสือได้พยายามที่จะทำอันตรายต่อสัตว์อสูรที่ยิ่งใหญ่ในอดีตและตอนนี้ได้หนีไปเพราะความผิดที่ได้ก่อไว้ พวกมันออกจากหอคอยสัตว์เทวะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกมันจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเราอีกต่อไป ข้าขอประกาศว่าตอนนี้จักรพรรดิแลงคีรอสและไคเซอร์นั้นเป็นที่หมายหัวของผู้คน เมื่อพบร่องรอยของพวกเขาแล้วเจ้าต้องรายงานเกี่ยวกับพวกมัน”

สิ่งที่ซ่างเฉียงพูดขึ้นในทันทีทำให้เกิดความปั่นป่วนเป็นอย่างมาก ทวีปสัตว์เทวะได้ถูกแบ่งออกเป็นสามดินแดน ไคเซอร์, จักรพรรดิเสือและซ่างเฉียงทั้งหมดปกครองหนึ่งในดินแดนที่พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังที่สุดในทวีป แต่ตอนนี้ซ่างเฉียงได้ออกประกาศจับเพื่อจับกุมผู้ปกครองอีกสองคนซึ่งทำให้ทุกคนตกใจทันที

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครกล้าที่จะส่งเสียงคัดค้านใด ๆ ตอนนี้การหายตัวไปของผู้ปกครองทั้งสองได้ถูกอธิบายไปแล้วบางเรื่อง ในเวลาเดียวกันนั้น พยัคฆ์ปีกเทวะได้เริ่มยอมรับมรดกแล้ว พวกมันทุกคนเข้าใจว่าความภักดีของพวกมันไม่ได้อยู่กับผู้ปกครองทั้งสามอีกต่อไป แต่มาอยู่กับเทพเจ้าสัตว์อสูรที่ยิ่งใหญ่

เป็นผลให้แม้แต่สัตว์อสูรระดับ 8 ที่เป็นลูกน้องของจักรพรรดิเสือและไคเซอร์ก็ยังคงนิ่งเงียบเนื่องจากสถานการณ์พิเศษนี้

ซ่างเฉียงมองไปที่เจี้ยนเฉินและสีหน้าที่จริงจังของเขาก็หายไป เขาพูดกับเจี้ยนเฉินด้วยรอยยิ้มว่า “ราชันเจี้ยนเฉิน ข้าไม่แน่ใจว่าเมื่อไรที่พยัคฆ์ปีกเทวะจะได้รับมรดกของมัน ทำไมเจ้าไม่อยู่ที่หอคอยสัตว์เทวะต่อไปอีกไม่กี่วันข้างหน้า ? ข้าจะสามารถทำหน้าที่ของข้าในฐานะเจ้าบ้านได้”

เจี้ยนเฉินไตร่ตรองข้อเสนออย่างเงียบ ๆ ก่อนที่จะปฏิเสธคำขอร้องของซ่างเฉียงที่ให้พักอยู่ต่อ เขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไรที่พยัคฆ์ขาวจะรับมรดกของมันได้สำเร็จ มันไม่เป็นไรถ้าเพียงแค่ไม่กี่วัน แต่เขาไม่สามารถรอได้ถ้าใช้เวลาหลายปีหรือนานกว่านั้น เขามีเรื่องให้ทำมากมาย พยัคฆ์ขาวปลอดภัยบนชั้นที่ 99

เจี้ยนเฉินกลับไปที่หอคอยสัตว์เทวะภายใต้การนำของซ่างเฉียง เขาเดินผ่านชั้นที่ไคเซอร์และแลงคีรอสพักและพบคลังของพวกมัน เขาเอาทุกอย่างที่เข้าตาของเขา

เจี้ยนเฉินพบแกนสัตว์อสูรชั้นสูงจำนวนมากในคลังของพวกมันทั้งสองรวมถึงยุทธภัณฑ์ผู้คุมกฎและยุทธภัณฑ์ราชาที่พวกมันเก็บได้ เจี้ยนเฉินยังพบทักษะการต่อสู้ระดับเซียนที่สมบูรณ์และยุทธภัณฑ์จักรพรรดิ 3 ชิ้น

ทักษะการต่อสู้ระดับเซียนและยุทธภัณฑ์เซียนล้วน แต่มีความเก่าแก่และแข็งแกร่ง พวกมันเป็นสมบัติหลายหมื่นปีที่ผ่านมา สิ่งของเหล่านั้นเป็นสมบัติที่ยิ่งใหญ่สำหรับมนุษย์ แต่พวกมันก็ไม่ได้มีประโยชน์อันใดต่อสัตว์อสูรที่นอกเหนือไปจากการเก็บมันไว้ในของสะสม

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินไม่พบสิ่งใดที่สามารถดึงดูดความสนใจของเขาในคลังของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองสร้างความผิดหวังแก่เขา

เจี้ยนเฉินและนูบิสออกจากหอคอยสัตว์เทวะพร้อมกัน อย่างไรก็ตาม รัมกุยเนสอยู่ข้างหลัง นางยืนกรานที่จะรอให้ลูกกลับมา

เจี้ยนเฉินขี่กระบี่จือหยิงในขณะที่เขาบินไปพร้อมกับนูบิสด้วยความเร็วช้า ๆ แสงเย็นชาแวววาวในดวงตาของเขา เขาจะหยุดและกวาดไปตามสภาพแวดล้อมด้วยความรู้สึกของเขาหลังจากบินในระยะทางที่แน่นอนทุกครั้งราวกับว่าเขากำลังมองหาบางสิ่งบางอย่าง