ตอนที่ 1430 - วิญญาณน้ำแข็งหมื่นปี (2)

ตอนที่ 1430 – วิญญาณน้ำแข็งหมื่นปี (2)

หลังจากเดินทางไปอีก 15 เมตร ความเย็นที่น่ากลัวจากหมอกก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าทันที แม้แต่กระบี่ซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์ระดับอมตะขั้นต่ำก็ไม่สามารถต้านทานได้ น้ำแข็งเริ่มหนาขึ้นอย่างรวดเร็วบนกระบี่ทำให้มันกลายเป็นน้ำแข็งสองแท่งทันที แสงของพวกมันถูกระงับไว้อย่างสมบูรณ์และกระบี่ก็ไม่ปรากฏให้เห็นอีกต่อไป

นี่ไม่ใช่น้ำแข็งธรรมดา มันเป็นเรื่องที่น่ากลัวอย่างยิ่งที่สามารถสะกดกระบี่นภาไว้ได้ ป้องกันพวกมันจากการได้เปรียบ

เจี้ยนเฉินยืนอยู่นอกหมอกอย่างตรึงเครียด เขารู้สึกได้ว่าการเชื่อมต่อของเขากับกระบี่ทั้งสองนั้นอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็ว โดยไม่ลังเลใด ๆ เขาเปลี่ยนผนึกมือของเขาทันทีและเรียกกระบี่กลับ

เมื่อกระบี่ทั้งสองโผล่ออกมาจากหมอกน้ำแข็งบนตัวพวกมัน น้ำแข็งหนาครึ่งเมตรแล้ว กระบี่สูญเสียความเร็วที่พวกมันเคยครอบครองมา ดังนั้นพวกมันจึงค่อย ๆ บินออกมา

หลังจากออกจากหมอกแล้ว อุโมงค์ที่สลักด้วยกระบี่ก็เริ่มหดเข้ามาอย่างช้า ๆ และรอบ ๆ เต็มไปด้วยหมอก

เจี้ยนเฉินจ้องที่ ‘แท่งน้ำแข็ง’ หนาและปราณกระบี่ที่เริ่มควบแน่นจากสภาพแวดล้อม มันควบแน่นรอบมือขวาของเขาในเวลาเดียวกันมันทำให้เปล่งประกายด้วยแสงที่แพรวพราวมาก จากนั้นเขาก็กระแทกมือของเขาไปที่กระบี่ทั้งสอง

การโจมตีนั้นทำให้เกิดรอยแตกขนาดเล็กบนน้ำแข็งหนา ทันทีที่มือของเขาสัมผัสกับน้ำแข็ง ความเย็นอันน่าสะพรึงกลัวก็บุกเข้ามาในฝ่ามือของเขาและลามมาที่แขนอย่างรวดเร็ว แขนของเจี้ยนเฉินก็ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกน้ำแข็งขาวทันที ไม่เพียงแต่แขนของเขาทั้งหมดจะถูกแช่แข็ง แม้กระทั่งเลือดของเขาก็หยุดไหล

ประกายของแสงทอประกายผ่านสายตาเจี้ยนเฉินเป็นปริมาณมาก พลังบรรพกาลเพิ่มขึ้นโดยทันทีบนแขนข้างขวาของเขาจากชีพจรบรรพกาลของเขา หลังจากเขาทำอย่างนั้น เขาก็สามารถหยุดยั้งความหนาวเย็น เขาหมุนเวียนพลังบรรพกาลในแขนขวาของเขาและกัดกินความเย็นอันน่าสะพรึงกลัวที่เหลืออยู่ภายในตัว เขาค่อย ๆ ได้แขนของเขากลับคืนมา

“ข้าไม่เคยคิดเลยว่าความเย็นนี้จะน่ากลัวขนาดนี้” เจี้ยนเฉินคิด นี่เป็นเพียงความเย็นยะเยือกเดียวจากกระบี่ม่วงฟ้า ถ้าเขาเข้าไปในชั้นของหมอกก่อน เขาจะได้รับการโจมตีโดยตรงจากความเย็น เขาอาจจะไม่สามารถทนได้ถึงสองสามวินาทีก่อนที่จะถูกแช่แข็งเป็นรูปปั้น

เจี้ยนเฉินไม่ได้พยายามทุบน้ำแข็งหนา ๆ อีกขณะที่เขาจ้องไปที่กระบี่น้ำแข็งทั้งสอง ประมาณครึ่งนาทีต่อมาน้ำแข็งบนกระบี่ทั้งสองก็เต็มไปด้วยรอยแตกอย่างหนาแน่น หลังจากเสียงแตกอย่างต่อเนื่องเสียงแตกกระจายไปทั่วน้ำแข็งดูเหมือนมีใยสีฟ้าและแสงสีม่วงไหลออกมาจากพวกมัน

ปัง ! ในที่สุดน้ำแข็งก็ระเบิดออกมาและเผยให้เห็นกระบี่สองเล่มที่ส่องประกายอยู่ข้างใน เมื่อไม่ได้รับการสนับสนุนความเย็นจากหมอก น้ำแข็งก็ไม่สามารถที่จะสะกดกระบี่ทั้งสองไว้ได้

“เจตนาของผู้พิทักษ์ซุยนั้นชัดเจนมาก ข้าจะเข้าไปได้อย่างไรถ้าข้าไม่สามารถผ่านหมอกนี้ได้ ? ” เจี้ยนเฉินขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิด เขารู้ว่าเขาไม่สามารถทำอะไรต่อชั้นของหมอกได้ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา แม้แต่จอมยุทธระดับแลกเปลี่ยนก็ยังไม่สามารถทำให้มันผ่านพ้นไปได้

เจียงหยางหมิงเยว่กลับไปที่ห้องของนางเพื่อบ่มเพาะในศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง แต่ไม่ว่าอย่างไรนางก็ไม่สามารถสงบตัวลงได้ นางนั่งบนแผ่นน้ำแข็งเย็นยะเยือกขณะที่นางลูบคางด้วยมือเดียว ความระแวงสงสัยฉายขึ้นในดวงตาของนางขณะที่นางพูดพึมพำ “แปลก ทำไมข้าถึงรู้สึกอึดอัดอย่างกะทันหัน ? ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ไม่สามารถสงบได้”