ตอนที่ 1446 - ราชาเทพเจ้าเอลฟ์

ตอนที่ 1446 – ราชาเทพเจ้าเอลฟ์

เจี้ยนเฉินนิ่งเงียบเพราะสิ่งที่เถี่ยต้าบอกเขา เขาขมวดคิ้วเบา ๆ และจมลงในความคิดของเขา จิตใจของเขาเต็มไปด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์

ต้นไม้ที่มีชีวิตอยู่มานานกว่าหนึ่งล้านปีและยิ่งเก่าแก่กว่าสี่จอมยุทธจากสมัยโบราณไม่ได้เป็นต้นไม้ธรรมดาอีกต่อไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติในระหว่างพิธีถวายวิญญาณ เมื่อรวมกับเสียงที่คลุมเครือของต้นกำเนิดที่ไม่รู้จักทำให้เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าต้นไม้นั้นไม่ธรรมดาอย่างที่เห็น

“แล้วเสียงที่คลุมเครือมาจากไหน ? ต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์มีสติปัญญาของตัวเองหรือเป็นคนอื่นหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินสงสัย ในอดีตร้อยเผ่าพันธุ์เป็นเผ่าพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่ที่ไม่ได้มีเซียนจักรพรรดิ แต่ตอนนี้ที่เจี้ยนเฉิน ได้มาที่ทวีปแห่งความสูญเปล่าโดยส่วนตัวแล้วเขาพบว่าพวกเขาไม่ได้ง่ายอย่างที่ผู้คนจินตนาการไว้

จริง ๆ แล้วก็มีตัวตนที่ลึกลับที่แม้กระทั่งตัวเขาเองก็ไม่สามารถตรวจจับได้ซ่อนตัวอยู่ในทวีปที่แห้งแล้ง ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาเป็นใครเพราะไม่เคยถูกตรวจพบโดยผู้อื่น

“เจี้ยนเฉิน ต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์มีพลังชีวิตที่ทรงพลังมาก แต่ความสามารถในการต่อสู้นั้นจำกัดมากเกินไป มันอยู่ที่ระดับของเซียนจักรพรรดิเท่านั้น ดังนั้นมันจึงไม่มีประโยชน์อะไร หลังจากที่เราพ่ายแพ้ในสมัยโบราณ และต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์ก็ถูกย้ายจากทวีปเทพเจ้าอสูรไปยังทวีปแห่งความสูญเปล่า มันไม่เคยเคลื่อนไหวอีกเลย” เถี่ยต้ากล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำ ๆ และอู้อี้ เขาคิดว่าเจี้ยนเฉินต้องการถามว่าต้นไม้จะถูกย้ายไปยังทวีปเทียนหยวนสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่ครั้งต่อไปหรือไม่ หลังจากที่เจี้ยนเฉินเห็นว่ามันพิเศษแค่ไหนในการต่อสู้

เจี้ยนเฉินส่ายหัวเบา ๆ ” เถี่ยต้า ข้ารู้สึกว่าต้นไม้นี้ไม่ง่ายอย่างที่คิด มีความลึกลับที่ยิ่งใหญ่กว่าอยู่ข้างหลังแน่นอน ข้าวางแผนที่จะเยี่ยมชมดินแดนของพวกเอลฟ์เพื่อตรวจสอบต้นไม้เทพเจ้าอย่างเหมาะสม”

เถี่ยต้ายืนขึ้นทันทีเมื่อเขาได้ยินอย่างนั้นและพูดว่า” เจี้ยนเฉิน ข้าจะไปกับเจ้า”

เจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าออกจากโถงเทพเจ้าสงครามไปด้วยกันและเดินทางไปยังดินแดนของพวกเอลฟ์ ผู้เชี่ยวชาญเอลฟ์ติดตามพวกเขา แต่พวกเขาไม่ใช่เซียนจักรพรรดิ เป็นเพียงแค่เซียนราชา

ระหว่างทางเซียนราชาได้อธิบายสถานการณ์ของพวกเอลฟ์อย่างกระตือรือร้นต่อเจี้ยนเฉินและเถี่ยต้า เจี้ยนเฉินเข้าใจเอลฟ์อย่างคร่าว ๆ

ดินแดนของพวกเอลฟ์นั้นอยู่ห่างจากภูเขาเทพเจ้าสงครามหลายแสนกิโลเมตร เมื่อเผ่าของพวกเขาย้ายไปที่นั่นในครั้งแรก สถานที่นั้นยังคงเป็นทะเลทรายปราศจากชีวิต พืชทุกชนิดพยายามดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด หลังจากต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์ได้หยั่งรากและใช้พลังชีวิตอันมหาศาลของมันในการบำรุงทะเลทราย คุณภาพของดินก็เปลี่ยนไป ป่าเท่านั้นที่สามารถเติบโตได้ในทวีปแห่งความสูญเปล่า ต้นไม้โบราณที่มีความสูงหลายร้อยเมตรสามารถมองเห็นได้ทุกที่ ป่าทั้งหมดเต็มไปด้วยชีวิตและพืชพรรณมีความหนาแน่นนับไม่ถ้วนกว่าภูเขาใด ๆ ในทวีปเทียนหยวน

ไม่นานหลังจากที่เจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าได้เข้ามาในดินแดนของพวกเอลฟ์ ผู้เชี่ยวชาญเอลฟ์ได้รับข่าว เซียนจักรพรรดิที่เจี้ยนเฉินได้พบกันที่นอกโถงเทพเจ้าสงครามได้นำเซียนราชา 12 คนออกมาต้อนรับและรับพวกเขา

“ราชินีเอลฟ์ จูลิเซียที่ 33 ยินดีต้อนรับเทพเจ้าสงครามที่ยิ่งใหญ่และมนุษย์ที่นับถือ ! ” เซียนจักรพรรดิหญิงและเซียนราชาที่อยู่ด้านหลังนางโค้งคำนับให้เจี้ยนเฉินและเถี่ยต้า

“ราชินีเอลฟ์ เรามาคราวนี้ด้วยความตั้งใจที่จะได้เห็นต้นไม้โบราณที่นับถือของเผ่าพันธุ์เจ้า ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ นั่นจะไม่สะดวกสำหรับเจ้าหรือไม่ ? ” เจี้ยนเฉินพูดเป็นเชิงไม่ให้ปฏิเสธและแสดงเหตุผลที่มา

ราชินีเอลฟ์ลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะอนุญาตให้เจี้ยนเฉินไปเยี่ยมชมต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์ นางรู้ดีว่านางไม่สามารถคัดค้านได้เลย แม้จะเพิกเฉยต่อความแข็งแกร่งและสถานะของเจี้ยนเฉิน เพียงแต่เทพเจ้าแห่งสงครามที่ยืนอยู่ข้างเขายังดึงดูดความกล้าหาญของนางที่จะปฏิเสธ

หลังจากนั้นราชินีเอลฟ์ได้เป็นผู้นำทางเป็นการส่วนตัว นางนำเถี่ยต้าและเจี้ยนเฉินไปยังดินแดนที่ต้นไม้เทพเจ้าเอลฟ์หยั่งราก ระหว่างทางเจี้ยนเฉินค้นพบเอลฟ์สองสามคนที่เต้นตามป่าและกระพือปีก ผู้ชายหล่อในขณะที่ผู้หญิงสวย รอยยิ้มอันบริสุทธิ์เติมเต็มบนใบหน้าของพวกเขา พวกเขาดูเหมือนไร้เดียงสาและมีชีวิตชีวา

มีโพรงหลายโพรงบนต้นไม้ขนาดใหญ่ นั่นคือที่ที่เอลฟ์อยู่เช่นเดียวกับที่ที่พวกเขาบ่มเพาะ เนื่องจากวิธีการบ่มเพาะของพวกเขา โพรงไม่ได้ทำร้ายต้นไม้เลยและจะเร่งการเจริญเติบโตของต้นไม้ทำให้พวกมันกลายเป็นสูงและโตขึ้น