ตอนที่ 1466: ประมือกับนางฟ้าเฮายู่

ตอนที่ 1466: ประมือกับนางฟ้าเฮายู่

เจี้ยนเฉินไม่พูดอะไรต่อ เขาค่อย ๆ หลับตาลง พลังวิญญาณนักรบนั้นเป็นแค่ชื่อจากโลกเซียน สำหรับเจี้ยนเฉิน แล้ว สิ่งที่เรียกว่าพลังวิญญาณนักรบนั้นเป็นเพียงพลังของวิญญาณเขาเอง มันคือพลังของวิญญาณใหม่ของเขาซึ่งหลอมรวมเข้ากับวิญญาณนักรบและแก่นวิญญาณของเซียนผู้เชี่ยวชาญธาตุแสงได้อย่างสมบูรณ์

นี่คือปราณหยินและหยาง เมื่อมันหลอมรวมกัน พวกมันจะเปลี่ยนแปลงและสร้างความปั่นป่วนขึ้นมา

สักพักจู่ ๆ เจี้ยนเฉินก็ลืมตาขึ้น ตอนนั้นสายตาของเขาดูน่าตกใจ แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาจากตัวเขาปะทุออกไปรอบข้างราวกับพายุ

แรงกดดันนี้พุ่งเข้าหาวิญญาณของเป้าหมาย พลังอันแข็งแกร่งดูเหมือนจะแผ่แรงกดดันไม่รู้จบออกมา เมื่อคนที่มีวิญญาณอ่อนแอถูกความกดดันนี้ครอบคลุม วิญญาณของพวกเขาจะถูกบดขยี้เป็นชิ้น ๆ ในครั้งเดียว

ลำแสงส่องประกายผ่านสายตาของเฮายู่ ร่างมายาของนางเปล่งแสง ดวงจันทร์ค่อย ๆ โผล่มาด้านหลังนางก่อนจะส่องแสง เฮายู่ยืนอยู่ที่ใจกลางดวงจันทร์ ผมของนางพริ้วไสวแต่เสื้อผ้านางยังคงอยู่นิ่ง นางเหมือนกับนางฟ้าภายใต้แสงจันทร์ที่สูงส่งและศักดิ์สิทธิ์

ในเวลาเดียวกันนั้นพลังอันสูงส่งที่ซ่อนอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มเคลื่อนไหวแบบลับ ๆ มันก่อตัวขึ้นมาสร้างม่านพลังแสงจันทร์ระหว่างเจี้ยนเฉินกับเฮายู่ มันดูเหมือนได้แบ่งโถงออกเป็นสองส่วน

ทันทีที่ม่านพลังก่อตัวขึ้นมา พลังวิญญาณนักรบของเจี้ยนเฉินก็พุ่งออกไปด้านหน้า ในพริบตาพลังที่มองไม่เห็นนั้นก็อัดเข้ากับม่านพลังอย่างแรง แต่เจี้ยนเฉินก็ต้องแปลกใจ พลังวิญญาณนักรบนั้นผ่านทะลุม่านพลังเข้าไปทันทีที่สัมผัส มันเหมือนกับม้าป่าที่พุ่งเข้าหาเฮายู่ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ม่านพลังที่นางเพิ่งจะสร้างไม่อาจจะหยุดมันได้ มันเหมือนว่าม่านพลังนั้นไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย

“ข่าวลือเป็นจริง พลังวิญญาณนักรบนั้นยากที่จะหยุดและวิธีทั่วไปก็ไร้ประโยชน์ที่จะใช้ต่อต้านมัน” เฮายู่พึมพำ นางยังคงนั่งอยู่บนบัลลังก์ ไม่นานนางก็กางแขนออก แล้วดวงจันทร์ด้านหลังก็สดใสขึ้นกว่าเดิม มันเปล่งแสงจันทร์ที่ทรงพลังออกมาครอบคลุมเขนรัศมีกว่า 20 เมตรเอาไว้

เขตนั้นกลายเป็นอาณาเขตที่แยกออกมา โลกของตัวมันเอง กฎที่แยกออกมาดูเหมือนว่าจะคงอยู่ในอาณาเขตนี้

พลังวิญญาณนักรบของเจี้ยนเฉินผ่านม่านพลังแสงจันทร์ไปและอัดเข้ากับอาณาเขตของเฮายู่ มันทำให้อาณาเขตสั่นไหวอย่างแรง กฎด้านในเริ่มปั่นป่วน มันเหมือนว่าจะถล่มลง

เฮายู่หรี่ตาลง ต่อมาพลังแสงจันทร์จากดวงจันทร์ด้านหลังก็แข็งแกร่งขึ้นทะลักเข้ามาในอาณาเขตเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับมันที่เกือบจะถล่มลงไป อาณาเขตนั้นเริ่มคงที่และหยุดพลังวิญญาณนักรบเอาไว้

เมื่อเห็นว่าพลังวิญญาณนักรบนั้นหยุดลงและไม่อาจจะทำให้พลังแสงจันทร์สั่นไหวได้ ตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลงทันที ในเวลาเดียวกันเขาก็ลดการป้องกันลง เขาไม่ต้องกังวลเรื่องพลังวิญญาณนักรบจะทำให้เฮายู่บาดเจ็บ