ตอนที่ 1486: ผ่านไปถึงชั้นแปด

ตอนที่ 1486: ผ่านไปถึงชั้นแปด

เจี้ยนเฉินกระอักเลือดออกจากปากขณะที่ร่างกายยังสั่นระริกอยู่ เนื้อใกล้บาดแผลของเขาละลายในความเร็วที่มองเห็นได้กลายเป็นแอ่งเลือด

หอคอยจิ๋วสะสมสายพลังที่มาจากกฏไว้ในบาดแผลของเขาเมื่อมันแทงทะลุร่างของเขา พลังแห่งการทำลายล้างทำลายร่างกายของเจี้ยนเฉินอย่างต่อเนื่อง หากไม่ใช่ความจริงที่ว่าร่างบรรพกาลของเจี้ยนเฉินทนทานเป็นพิเศษและมีอัตราการทำลายล้างสูง ครึ่งหนึ่งของร่างกายของเขาอาจถูกกลืนกินไปแล้ว

ส่วนสุดท้ายของพลังภายในหอคอยจิ๋วจางหายไปหลังจากเจาะทะลุเจี้ยนเฉิน ตัวหอคอยเองก็เริ่มสลายตัวทันทีล่องลอยไปทางชั้นสี่

อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินยังคงมีอาการเจ็บปวดรุนแรง เศษซากอันตรายที่สะสมอยู่ในร่างกายของเขาจากการโจมตีครั้งล่าสุดนั้นกัดแทะอยู่ที่ร่างของเขาทำให้เนื้อบริเวณใกล้แผลหายไปเรื่อย ๆ ราวกับมดนับล้านกัดกินมันเข้าไป แม้ว่าพลังบรรพกาลของเขาจะไม่ธรรมดา แต่ก็ยังไม่เพียงพอที่จะหยุดยั้งการทำลายล้าง

ท้ายที่สุดเขาไม่ได้มีพลังบรรพกาลที่แท้จริง เพียงพลังบรรพกาลชั้นที่ห้ายังไม่เพียงพอที่จะต้านทานพลังของกฎ

ทันใดนั้นเจี้ยนเฉินก็ตะโกนเสียงดังในขณะที่เขาพยามยามทนความเจ็บปวด เสียงคำรามทำให้พื้นที่โดยรอบสั่นไปมาและแสงสีขาวที่ไม่มีที่สิ้นสุดก็ควบแน่นทันที ขณะนี้เขากำลังควบแน่นปราณกระบี่ไว้ใกล้หน้าอกโดยใช้เส้นทางแห่งกระบี่เพื่อต้านทานพลังของกฎในแผลของเขา

พลังของกฎในบาดแผลของเขาก็หยุดชะงักโดยการเพิ่มพลังจากเส้นทางแห่งกระบี่ กฎทั้งสองนี้ถูกล็อคในการสู้รบที่ดุเดือดทันทีและในที่สุดพลังแห่งการมีอยู่ทำลายล้างจากจิตวิญญาณวัตถุก็หมดไปและถูกเส้นทางแห่งกระบี่ของเจี้ยนเฉินทำลาย

ในที่สุดเจี้ยนเฉินก็ปลดปล่อยความโล่งใจหลังจากขจัดพลังของกฏออกจากร่างกายของเขา หลุมขนาดใหญ่บนอกของเขามีขนาดเป็นสองเท่า มันเต็มหน้าอก อวัยวะและเนื้อในหลุมหายไป

แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก แต่เจี้ยนเฉินก็ยังยืนอยู่ที่นั่นอย่างมั่นคงเหมือนภูเขา เขายังคงมีชีวิตชีวาหลังจากการบาดเจ็บดังกล่าวเพราะพลังบรรพกาล มีเพียงใบหน้าเท่านั้นที่ดูซีดเซียว

“ข้าไม่ได้รับบาดแผลที่รุนแรงเช่นนี้มานานแล้ว พลังของกฎน่ากลัวมาก ในอนาคตข้าต้องระวังให้มากขึ้นในระหว่างการต่อสู้กับจิตวิญญาณวัตถุ” เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเองก่อนที่จะนั่งลงทันที เขาใช้พลังงานดั้งเดิมของพลังเซียนธาตุแสงเพื่อรักษาบาดแผลของเขา

เจี้ยนเฉินกลับมาหายดีภายในเวลาน้อยกว่าหนึ่งนาที เนื้อที่หายไปตรงหน้าอกของเขาก็กลับคืนมาอย่างสมบูรณ์และเขาก็กลับสู่สภาพสูงสุด

หลังจากเปลี่ยนเป็นชุดเสื้อผ้าใหม่ เจี้ยนเฉินก็ก้าวเข้าสู่ชั้นสี่พร้อมกระบี่ทั้งสองที่หลังของเขา ชั้นสี่นั้นมีภูเขาและแม่น้ำที่กว้างใหญ่ไพศาล เจี้ยนเฉินค้นพบสมบัติสวรรค์มากมายและสมุนไพรที่มีค่าอย่างยิ่ง โดยทั่วไปสถานที่ทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยยา มันเป็นสวนสมุนไพร

แต่เขาต้องผิดหวังมาก ยาทั้งหมดก็ถูกทำลาย แม้ว่าความกว้างใหญ่ครั้งหนึ่งเคยถูกปกคลุมไปด้วยสมุนไพรที่ทรงคุณค่า แต่ก็ไม่มีอะไรเหลืออยู่เลย

เจี้ยนเฉินเพิ่งผ่านการต่อสู้อย่างดุเดือดกับจิตวิญญาณวัตถุบนชั้นสี่ จิตวิญญาณวัตถุที่นี่ก็แข็งแกร่งกว่าชั้นก่อนหน้าเล็กน้อยเช่นกัน” เจี้ยนเฉินสามารถคว้าชัยชนะได้ในท้ายที่สุด แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บอย่างหนัก

เจี้ยนเฉินฟื้นจากบาดแผลของเขาและเดินไปยังชั้นห้าในไม่ช้า เห็นได้ชัดว่าอัครสูงสุดอนัตตาเลี้ยงสัตว์มีค่าและสัตว์หายากมากมายบนชั้นห้า โครงกระดูกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นทุกหนทุกแห่งและมีบางส่วนที่ยาวเกิน 10,000 เมตร แม้ว่าพวกมันจะตายไปซักพักแล้วก็ตาม เจี้ยนเฉินก็ยังคงรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลที่เกิดจากโครงกระดูก ความกดดันยังคงทำให้หายใจไม่ออกแม้จะผ่านมานานก็ตาม เขาพบว่ามันยากที่จะจินตนาการว่าสัตว์เหล่านี้ทรงพลังเพียงใด

ในเวลาเดียวกัน โครงกระดูกก็ไม่ได้ผุกร่อน พวกมันยังคงแข็งแกร่งราวกับหิน แต่ทั้งหมดก็ถูกทำลายในระหว่างการต่อสู้ที่เกิดขึ้นกับจิตวิญญาณวัตถุ

ในที่สุดเมื่อเจี้ยนเฉินสังหารจิตวิญญาณวัตถุ แขนของเขาก็ขาดและร่างกายส่วนอื่นก็ได้รับบาดเจ็บ เขาได้รับชัยชนะหลังจากที่ต้องแลกกับราคามหาศาล จิตวิญญาณวัตถุบนชั้นห้ามีความแข็งแกร่งไม่น้อยไปกว่าจอมยุทธขั้นย้อนกลับ เมื่อรวมกับอำนาจของกฎทำลายล้างที่เขาสามารถควบคุมได้ พลังของเขาก็ถึงขั้นแลกเปลี่ยน

เจี้ยนเฉินยังคงเดินต่อไปอย่างกล้าหาญผ่านชั้นหกและเจ็ด จิตวิญญาณวัตถุในสองชั้นนี้มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับขั้นแลกเปลี่ยน หากไม่ใช่เพราะการปราบปรามของกระบี่ทั้งสี่ในหอคอย เสี้ยววิญญาณสองส่วนนี้อาจระเบิดความแข็งแกร่งในระดับขอบเขตพระเจ้า แม้หลังจากที่ไม่ฟื้นพลังมานานหลายปี

เจี้ยนเฉินเหลือครึ่งขาเมื่อเขารอดชีวิตจากชั้นหก เขาได้รับบาดเจ็บอย่างมากและสามารถสังหารจิตวิญญาณวัตถุได้สำเร็จหลังจากการสู้รบหลายชั่วยาม