ตอนที่ 1496: ความตายในหุบเขายั่งยืน

” หากเราไม่สามารถผ่านพ้นการรุกรานของต่างโลกได้ มันจะมีอนาคตอีกหรือไม่ ? ในความเห็นของข้า ความจริงที่ว่าการฟื้นคืนชีพเจ้าของอาวุธเซียนซึ่งกลายเป็นหุ่นเชิดนั้นไม่ได้เป็นสิ่งที่เลวร้ายในสถานการณ์เหล่านี้ ความแข็งแกร่งของพวกเขาอาจลดลง แต่พวกเขาก็มีข้อได้เปรียบที่เราไม่มี พวกเขาไม่สามารถรู้สึกเจ็บปวดหรือหวาดกลัว พวกเขาไม่รู้อะไรเลยถึงจะอยู่ต่อหน้าความตาย หุ่นเชิดที่เหมือนทหารพลีชีพเหล่านี้จะเป็นประโยชน์อย่างยอดเยี่ยมในสถานการณ์พิเศษบางอย่าง และในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา หยางลี่, เฟิงเซียวเทียนและกุยไฮ่ ยี่เต่าได้ส่งต่อค่ายกลไปยังเซียนจักรพรรดิแห่งเผ่าพันธุ์ทั้งสี่ ถ้าเซียนจักรพรรดิใช้ค่ายกลเหล่านี้ พวกเขาจะสามารถดักจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมของต่างโลกได้หรือได้รับความแข็งแกร่งมากกว่าสิ่งที่พวกเขาเคยครอบครองโดยต้องแลกกับค่าใช้จ่ายจำนวนหนึ่ง ค่ายกลเหล่านี้มีความเหมาะสมมากกว่าสำหรับหุ่นเชิดที่เป็นเซียนจักรพรรดิเหล่านี้” ตู่กูเฟิงกล่าว เขาไร้อารมณ์และพูดอย่างค่อนข้างเยือกเย็น ราวกับว่าใบหน้าที่แน่วแน่ของเขาไม่เคยยิ้มมาก่อน

ดวงตาของไป๋ไฮสว่างขึ้นทันทีเพราะสิ่งที่ตู่กูเฟิงกล่าว เขาเสริมว่า “เจ้าพูดถูก หากเซียนจักรพรรดิเผาชีวิตเพื่อใช้ในค่ายกลอันทรงพลัง พวกเขาจะไม่สามารถก้าวขึ้นไปสู่ขั้นสูงสุดของเซียนจักรพรรดิได้ แต่สิ่งที่ทรงพลังบางอย่างสามารถไปถึงขั้นสูงสุดของเซียนจักรพรรดิได้ เนื่องจากหุ่นเหล่านี้ไม่ตระหนักในตนเอง ชีวิตในอดีตของพวกเขาจะถูกทำให้ขายหน้าหากพวกเขาดำเนินการเช่นนี้ต่อไป แต่พวกเขาจะสามารถส่องประกายเป็นครั้งสุดท้ายในการต่อสู้ครั้งต่อไปกับต่างโลก ปกป้องบ้านของเราเพื่อคนรุ่นปัจจุบัน”

เจี้ยนเฉินพยักหน้าอย่างเงียบ ๆ เขาจมลงไปในความคิด เขารู้มานานแล้วว่า หยางลี่, กุยไฮ่ยี่เต่าและเฟิงเซียวเทียนมีหน้าที่ส่งต่อค่ายกลไปยังเซียนจักรพรรดิ เช่นเดียวกันพวกเขายังต้องไปชี้นำในการใช้ค่ายกลต่าง ๆ เจี้ยนเฉินรู้จักค่ายกลหลายรูปแบบจากโลกที่เหนือกว่า เขาได้เรียนรู้ค่ายกลกระบี่จากจิตวิญญาณกระบี่ ดังนั้นแม้ว่ามันจะอ่อนแอที่สุดในขอบเขตที่สูงกว่า มันก็ยังคงมีพลังมากกว่าค่ายกลที่เฟิงเซียวเทียนและคนอื่น ๆ รู้จัก การสร้างค่ายกลเหล่านี้ยากมาก และแม้แต่เจี้ยนเฉินก็อาจไม่มีพลังในการใช้งาน

นี่ไม่ใช่เพียงเพราะเขาขาดความแข็งแกร่ง แต่ยังเป็นเพราะค่ายกลกระบี่นั้นลึกซึ้งเกินไป เขาต้องการเวลาระยะหนึ่งในการทำความเข้าใจมันอย่างสมบูรณ์

“ดูเหมือนว่าข้าควรไปตรวจสอบกับปู่ทวดหยางลี่และเรียนรู้ค่ายกลจากเขาเพื่อที่หุ่นเหล่านี้จะสามารถใช้มันได้” เจี้ยนเฉินคิด จากนั้นเขาก็อนุญาตให้ทุกคนออกจากห้องโถงประชุม เหลือเพียงไป๋ไฮ, ไป๋เหลียน, โหยวเยว่ และตู่กูเฟิงที่ยังอยู่ที่นั่น จากนั้นเขาก็นำวัตถุเซียนออกและปล่อยไป๋หยุนเทียนซึ่งกำลังบ่มเพาะอยู่ข้างใน

ไป๋หยุนเทียนใช้เวลากว่าทศวรรษในการบ่มเพาะในวัตถุวิญญาณ นางก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะไม่มีใครก้าวหน้าเร็วเท่าเจี้ยนเฉิน แต่นางก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะที่หายากทั่วทั้งทวีป นางมาถึงจุดสูงสุดของระดับ 6 และกำลังเตรียมการเพื่อไปถึงระดับ 7

เจี้ยนเฉินไม่เห็นนูบิส, หมิงตงหรืออ้วนน้อยในโถงประชุม อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ถามถึงพวกเขา เขาใช้วิญญาณของเขาห่อตัวทั้งเมืองภายในพริบตา เขาขยายความรู้สึกลึก ๆ ของเขาไปยังห้องลับแต่ไม่พบพวกเขาที่นั่น ดังนั้นเขาจึงยังคงแพร่กระจายวิญญาณของเขาต่อไปโดยไม่ลังเล ล้อมรอบทั้งทวีป วิญญาณของเขาไปถึงมหาสมุทรอันกว้างใหญ่

ลมพัดหวือและคลื่นแผดเสียงในมหาสมุทร คลื่นขนาดใหญ่ที่มีความสูงหลายสิบเมตรพรวดขึ้นมาเป็นครั้งคราว สัตว์ทะเลขนาดใหญ่กำลังว่ายผ่านคลื่น ร่างกายของมันมีความเสถียรอย่างมาก มันไม่สั่นสะท้านเลยไม่ว่าคลื่นจะรุนแรงแค่ไหน

ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมสีทองนั่งอยู่บนสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ เขาถือเหยือกสุราในขณะที่เขาจิบมันอย่างต่อเนื่องอย่างความพึงพอใจ ผู้หญิงแข็งแรงสองคนที่ดูเหมือนจะอยู่ในวัยยี่สิบ คุกเข่าข้างเขา นวดขาและหลังของเขาอย่างระมัดระวัง ทั้งสองปฎิบัติด้วยความสุภาพ

ผู้หญิงสองคนไม่ได้มีพลังแห่งการมีอยู่ที่โดดเด่น แม้ว่าพวกเขาจะประพฤติตนอย่างหวาดกลัวต่อชายหนุ่มที่สวมเสื้อสีทอง ความกลัวของพวกเขายังไม่เพียงพอที่จะปกปิดความทนทานของพวกเขา พลังแห่งการมีอยู่ที่มีประสิทธิภาพที่เป็นของเซียนผู้คุมกฎรั่วไหลออกมาจากพวกเขา

เห็นได้ชัดว่าผู้หญิงสองคนนั้นเป็นสัตว์อสูรระดับ 7 ซึ่งแปลงร่างมาอยู่ในคราบมนุษย์

ความคิดเห็น