ตอนที่ 150: กำจัดให้สิ้นซาก

เจี้ยนเฉินรีบปิดกั้น 10 เมตรระหว่างเขาและทหารรับจ้างโจวอย่างรวดเร็ว เขาใช้กระบี่วายุโปรยจี้ไปที่คอของทหารรับจ้างที่อยู่ใกล้ที่สุดด้านหน้าโดยหวังว่าจะฆ่าเขา

เมื่อเห็นว่ากระบี่พุ่งมาทางเขาด้วยความเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ ใบหน้าของผู้นำเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงเนื่องจากเขารู้ว่าเขาไม่สามารถป้องกันตัวเองด้วยอาวุธเซียนของเขาได้ทันเวลา เขาหมุนตัวอย่างรวดเร็วเพื่อหลบการโจมตีของกระบี่ที่รุนแรง และเขาถอยกลับไปเพื่อเว้นระยะห่างจากเจี้ยนเฉินโดยไม่ลังเล

หลังจากที่การโจมตีของเจี้ยนเฉินล้มเหลว ใบหน้าของเขาก็ไม่หวั่นไหวเลย ต่อจากนั้นเขาก็กระโจนไปหาทหารรับจ้างคนอื่น ๆ ข้างหน้าและพุ่งออกมาด้วยกระบี่วายุโปรยและแทงคอเซียนระดับสูงไป 4 คนในพริบตา ชุดเกราะของพวกเขานั้นไม่มีประโยชน์เมื่อเจี้ยนเฉินแทงทะลุผ่านเหล็กโลหะราวกับว่ามันเป็นเต้าหู้

เพื่อทำให้เรื่องจบลงอย่างรวดเร็ว ทหารรับจ้าง 4 คนถูกฆ่าตาย ส่วนทหารรับจ้างโจวคนอื่นไม่มีเวลาตอบโต้. ตั้งแต่วินาทีที่เจี้ยนเฉินขยับมือจนถึงช่วงเวลาที่ทหารรับจ้าง 4 คนถูกฆ่าตาย ทหารรับจ้างคนอื่นแทบไม่มีเวลาหายใจ

“หยุดนะ !” ทหารรับจ้างคนแรกที่หลบดาบของเจี้ยนเฉินร้องออกมา หลังจากเห็นว่าเพลงกระบี่ของเจี้ยนเฉินรวดเร็วเพียงใด เขาก็รู้ว่าถึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ง่ายดาย ดังนั้นในช่วงเวลาปัจจุบัน ไม่มีวิธีการใดที่ทหารรับจ้างโจวจะต้องการต่อสู้กับบุคคลนี้โดยไม่มีเหตุผล

อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินก็ทำเป็นไม่ได้ยิน กลุ่มทหารรับจ้างโจวอยู่ในรายชื่อแรก ๆ ของคนที่เขาต้องแก้แค้น กระบี่วายุโปรยของเขาส่องแสงอย่างต่อเนื่อง มันสร้างหายนะให้เกิดขึ้นในบริเวณรอบ ๆ กระบี่ของเขาเกือบจะคล้ายกับเคียวของยมทูตซึ่งปลิดชีพของกลุ่มทหารรับจ้างโจวโดยไม่ปรานี

เซียนระดับสูงของกลุ่มทหารรับจ้างโจวไม่มีโอกาสปกป้องตนเอง พวกเขาไม่สามารถมองเห็นใบมีดและถูกแทงทะลุคอ แม้แต่เซียนผู้เชี่ยวชาญในหมู่ทหารรับจ้างโจวก็ทำได้เพียงป้องกันตนเองจากการโจมตีเพียงไม่กี่ครั้งก่อนที่เจี้ยนเฉินจะปลิดชีพของพวกเขาด้วยกระบี่วายุโปรยเช่นกัน เจี้ยนเฉินแข็งแกร่งกว่าเซียนผู้เชี่ยวชาญมากจนไม่อาจเทียบได้ เซียนผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ไม่สามารถทำร้ายเจี้ยนเฉินได้เลย แม้แต่การแตะตัวเจี้ยนเฉินก็คงเป็นไปไม่ได้

ร่างของเจี้ยนเฉินกระพริบตลอดเวลาขณะที่เขาไปมาระหว่างทหารรับจ้างราวกับว่าเขากำลังแยกร่างของตัวเอง ในขณะที่เขาให้ความสนใจกับสภาพรอบตัวเขา เขาก็สามารถหลบการโจมตีที่มุ่งเข้าหาร่างกายของเขาแต่ละครั้งได้อย่างระมัดระวัง ในขณะที่เขาสามารถทำร้ายศัตรูรอบตัวเขาไปพร้อม ๆ กัน แต่ศัตรูไม่สามารถทำเช่นเดียวกันกับเขาได้

การโจมตีของเจี้ยนเฉินนั้นหาที่เปรียบไม่ได้ มันเกินกว่าจินตนาการของมนุษย์ ท่ามกลางทหารรับจ้าง 40 คน เจี้ยนเฉินได้ฆ่าไปแล้ว20คนภายในระยะเวลาไม่กี่วินาที บางคนที่ตายเป็นถึงเซียนผู้เชี่ยวชาญ

เมื่อหัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้เสียพลังงานเลยหลังจากฆ่าทหารรับจ้างไป 20 คน เขาก็รู้สึกถึงความกลัวเย็นยะเยือกในใจ ใบหน้าที่ซีดเซียวซ่อนอยู่หลังหมวกเหล็กเย็น ในความคิดของเขา เขารู้สึกถึงความลึกลับ เขาไม่รู้ว่ากลุ่มทหารรับจ้างโจวไปทำอะไรให้คนที่แข็งแกร่งเช่นนี้โกรธ เพราะชายคนนี้โจมตีกลุ่มทหารรับจ้างโจวอย่างโหดเหี้ยมโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างร้อนใจและคิดว่าตัวเองต้องทำอะไร หลังจากนั้นสมองของเขาก็ได้ข้อสรุปอย่างรวดเร็ว เขาหันกลับทันทีเขาตัดสินใจที่จะวิ่งหนี

เขารู้อยู่ในใจว่าเขาไร้ความสามารถเมื่อต้องต่อสู้กับพลังอันแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน แม้ว่าเขาจะอยู่ข้างหลัง เขาจะไม่สร้างความแตกต่างมากนักและคงตายที่นั่น ดังนั้นหากความตายต้องเกิดขึ้นที่นี่ เขาก็อยากลองเสี่ยงและหลบหนี

ก่อนที่เขาจะวิ่งไปได้ไกลถึง 20 เมตร ร่างของคน ๆ หนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเขาด้วยความเร็วสูง ในพริบตาบุคคลนั้นได้ตามติดเขาทันเวลาในขณะที่แสงแวววาวสีเงินของกระบี่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง แสงเรืองรองอันสว่างไสวพุ่งเข้าหาคนที่กำลังหลบหนี

ความคิดเห็น