ตอนที่ 1500:งานศพของเซียวมี่

ตอนที่ 1500:งานศพของเซียวมี่

เจี้ยนเฉินโอบแขนของโหยวเยว่ไว้ในขณะที่เขาสูดดมกลิ่นหอมจาง ๆ ของนาง เขาพูดอย่างราบรื่น “ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเจ้าต้องอยู่อย่างยากลำบาก เจ้าโทษที่ข้าทำให้เจ้าต้องรอนานหรือไม่ ? ”

โหยวเยว่เงยหน้าขึ้นมา ดวงตาที่อ่อนโยนของนางเต็มไปด้วยความรักและความอ่อนโยน นางพูดเบา ๆ ” เจี้ยนเฉิน ข้าไม่เคยตำหนิท่านเลยเพราะข้ารู้ว่ามันก็ยากสำหรับท่านเช่นกัน ท่านยังสามารถอธิบายได้ว่าท่านทำอะไรบ้างหลังจากที่ออกจากสำนักคากัต ท่านต้องเสียสละมากตลอดหลายปีที่ผ่านมาเพื่อให้ได้สิ่งที่ท่านมีอยู่ในตอนนี้ ซึ่งมันอาจต้องแลกด้วยชีวิต ข้าเป็นคู่หมั้นของท่าน แต่ข้าทำได้แค่เพียงมองดูท่านต่อสู้เพื่อชีวิตโดยไม่ได้ให้ความช่วยเหลือใด ๆ เลย ข้ายังมีอะไรให้บ่นอีก ? ”

“เจี้ยนเฉิน ท่านรู้หรือไม่ว่าข้าภูมิใจที่จะได้กลายเป็นภรรยาของท่านมาตลอดตั้งแต่ที่เป็นคู่หมั้นของท่าน ท่านเป็นคนที่น่าประทับใจและทรงพลังอย่างยิ่ง ท่านมีความสามารถในการบ่มเพาะแบบที่ไม่เคยมีมาก่อน หญิงงามมากมายในโลกนี้เต็มใจมอบหัวใจให้ท่าน ข้าดีใจอย่างยิ่งที่ท่านพ่อเสนอการแต่งงานนี้ระหว่างเราสองคน”

โหยวเยว่มองเจี้ยนเฉินด้วยความอุ่นใจ เสียงของนางมีอารมณ์หวั่นไหว และมันก็อ่อนโยนมากเช่นกัน จากนั้นนางก็โอบแขนของนางรอบกายของเจี้ยนเฉินอย่างอ่อนโยน นางทิ้งน้ำหนักตัวไปทางเจี้ยนเฉินและพูดว่า “เจี้ยนเฉิน ท่านยังจำได้หรือไม่ว่าท่านเคยสัญญากับข้าว่าจะแต่งงานกับข้า ? ท่านลืมเรื่องนี้ไปแล้วหรือไม่ ? ”

“แน่นอนว่าข้าจำได้ ข้าจะลืมไปได้อย่างไร ? เพียงแต่ว่าข้ามีหญิงคนอื่นนอกจากเจ้า โหยวเยว่ เจี้ยนเฉินตอบเบา ๆ ดูเหมือนว่าเขาจะนึกถึงบางสิ่งและความรู้สึกของเขาก็ปะปนกัน

โหยวเยว่ยิ้มอย่างอ่อนโยน “เจี้ยนเฉิน ท่านพ่อของท่านมีภรรยา 4 คน ท่านรู้หรือไม่ว่าเสด็จพ่อของข้ามีกี่คน ? ”

เจี้ยนเฉินส่ายหน้า แม้ว่าเขาจะอยู่ในอาณาจักรเกอซุนและเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิที่นั่น เขาก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตระกูลของราชาเลย เขาไม่รู้ว่ามีองค์หญิงหรือองค์ชายในอาณาจักรกี่คน

เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่แน่ใจ โหยวเยว่ก็เริ่มหัวเราะคิกคัก นางล้อเลียนเขา “ท่านเป็นผู้พิทักษ์จักรพรรดิ ท่านกลับไม่รู้ด้วยซ้ำ ข้าจะบอกท่านเอง เสด็จพ่อของข้ามีภรรยาทั้งหมด 28 คน เสด็จแม่ของข้าเป็นหนึ่งในนั้น” โหยวเยว่มืดมนทันทีที่นางพูดถึงแม่ของนางเอง นางเสียชีวิตไม่นานหลังจากที่โหยวเยว่เกิด ถ้าไม่มีรูปภาพของนาง โหยวเยว่ก็คงไม่รู้ว่านางมีหน้าตาอย่างไร

“มีชายผู้มีอำนาจคนไหนบ้างที่ไม่มีภรรยาหลายคน ? ท่านพ่อของท่านเป็นแบบนั้นและเสด็จพ่อของข้าก็เช่นกัน ในทางกลับกัน ท่านโดดเด่นกว่าทั้งท่านพ่อและเสด็จพ่อของข้าเสียอีก ใครจะรู้ว่ามีผู้หญิงกี่คนที่เต็มใจเสนอตัวเองให้กับท่าน ข้าเข้าใจมานานแล้วว่าท่านไม่ใช่คนที่ผู้หญิงคนเดียวสามารถอ้างสิทธิ์ได้ ดังนั้นข้าจึงไม่รังเกียจที่ท่านจะมีผู้หญิงหลายคน” โหยวเยว่กล่าวต่อ นางพูดอย่างนุ่มนวลและชาญฉลาด

“ถ้าข้าจะบอกว่าข้ามีลูกแล้วล่ะ ? ” เจี้ยนเฉินพูดอย่างละอายใจ

แม้แต่พ่อแม่ของเขาก็ยังไม่รู้เรื่องซ่างกวนเอ๋อเจี้ยน โหยวเยว่เป็นคนแรกที่เขาบอก

โหยวเยว่ตัวสั่นเบา ๆ นางจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความตกใจและตอบกลับด้วยเสียงที่ค่อนข้างสั่นหลังจากหยุดชั่วครู่ “เจี้ยนเฉิน นั่นเป็นเรื่องจริงหรือ ? ”

มันเป็นความจริง เป็นเวลากว่าทศวรรษแล้วที่ข้าไม่ได้เห็นเขา เขาคงจะโตขึ้นมาก” เจี้ยนเฉินถอนหายใจ เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนบนเกาะสามเซียนและรู้สึกอับอายเช่นกัน นี่เป็นเพราะเขารู้ว่าเขาไม่ได้เป็นพ่อที่ดี เขาไม่ค่อยใช้เวลาอยู่เคียงข้างกับซ่างกวนเอ๋อเจี้ยน เขาอาจนับจำนวนวันที่เขาอยู่กับลูกได้ด้วยนิ้วมือ