ตอนที่ 1505: หวงหลวน

ตอนที่ 1505: หวงหลวน

อย่างไรก็ตาม เมื่อน้ำใกล้จะถึงดอกไม้ หวงหลวนก็ตัวแข็งทื่อทันที กระบวยรดน้ำก็หยุดเช่นกัน ทันใดนั้นนางก็หันหน้าไปมองที่ระยะไกล ดวงตาของนางดูเหมือนจะสามารถทะลุผ่านมิติได้ นางสามารถมองผ่านสิ่งกีดขวางต่าง ๆ และสังเกตพื้นที่ห่างออกไปหลายสิบกิโลเมตร สถานที่นั้นบังเอิญเป็นที่ซึ่งเจี้ยนเฉินกำลังยืนอยู่นอกม่านพลัง

หวงหลวนปล่อยกระบวยรดน้ำตกพื้นและของเหลวอัศจรรย์ก็ไหลออกมาทันทีพร้อมกับพลังแห่งการมีอยู่ของชีวิตอันมหาศาล

อย่างไรก็ตาม หวงหลวนก็ไม่ได้เหลือบมองไปที่กระบวยรดน้ำบนพื้นดินในขณะนี้ นางสั่นเทาและจ้องมองไปที่ระยะทางที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความสุข น้ำตากำลังหลั่งไหลออกมาจากดวงตาของนาง

เซียนผู้คุมกฎสองคนจากคฤหาสน์มาถึงใกล้ม่านพลังในเวลาเดียวกัน พวกเขาไม่ได้ผ่านเข้ามาและยืนห่างจากเจี้ยนเฉินไปหลายเมตร

ทั้งคู่เป็นชายอาวุโสสวมเสื้อคลุมสีขาว หนึ่งในนั้นสวนชุดสีแดงก่ำมีคิ้วเป็นเส้นตรง ซึ่งดูท่าทางค่อนข้างสุขุม ในขณะที่อีกคนหนึ่งดูธรรมดากว่ามาก

เจี้ยนเฉินบินวนไปมาอย่างสบายใจในขณะที่เขาจ้องมองชายอาวุโสสองคนอย่างสบายใจ เขาไม่รู้จักชื่อของพวกเขา แต่เขาเคยเห็นพวกเขาในตระกูลหวงในอดีต พวกเขาเคยเป็นเซียนสวรรค์มาก่อนในตอนนั้นและหลังจากผ่านไปหลายสิบปีพวกเขาก็ตัดผ่านและกลายเป็นเซียนผู้คุมกฎ

“ข้าขอถามว่าเจ้าเป็นใคร ? และทำไม..” ชายอาวุโสที่ดูสง่างามป้องมือให้เจี้ยนเฉินและถามอย่างไม่เป็นทางการ อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะพูดจบ นัยน์ตาของเขาก็หรี่แคบลงและดวงตาก็เบิกกว้างทันที เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินด้วยความประหลาดใจ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ในท้ายที่สุด มันเปลี่ยนไปเป็นการแสดงออกด้วยความตกใจ, ความเคารพ, ความไม่เชื่อ

ในเวลาเดียวกัน เซียนผู้คุมกฎข้าง ๆ เขาก็เผยให้เห็นสีหน้าที่แตกต่างกันอย่างมาก ในที่สุดสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างน่าตกใจและความยำเกรง เขายังจำเจี้ยนเฉินได้

” ข้าผู้อาวุโสตระกูลหวง หวงปิง ขอคารวะ ราชันเจี้ยนเฉิน ! ”

” ข้าผู้อาวุโสตระกูลหวง หวงยี่เฟิงขอคารวะ ราชันเจี้ยนเฉิน ! ”

เซียนผู้คุมกฎทั้งสองคนต่างก็แสดงความเคารพต่อเจี้ยนเฉินโดยไม่ลังเล พวกเขาแสดงความเคารพเขาอย่างมากด้วยความตื่นเต้น

“ฮ่าฮ่าฮ่า เจี้ยนเฉิน ในที่สุดเจ้าก็ปรากฏตัวขึ้น หากเจ้ายังไม่ปรากฏตัว ข้าอาจจะไปค้นหาเจ้าทั่วโลกในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า” เสียงหัวเราะดังออกมา หวงเทียนป้าบินวนอยู่ในอากาศในขณะที่เขาก้าวไปหาเจี้ยนเฉิน ทุกย่างก้าวทำให้เกิดระลอกคลื่นในอากาศ และเขาก็ข้ามหลายสิบกิโลเมตรในไม่กี่ย่างก้าว

“ราชันมาเยี่ยมตระกูลหวงของข้า นี่ถือเป็นเกียรติของเรา ทุกคน ทำไมไม่ออกมาต้อนรับราชัน” หวงเทียนป้าหัวเราะ เสียงของเขาชัดเจนและก้องกังวานไปทั่วดินแดนของตระกูลหวง มันเตือนสมาชิกทุกคนในตระกูล แม้แต่คนที่บ่มเพาะอยู่ในความเงียบสงบก็ตื่นขึ้นเพราะเสียงของหวงเทียนป้า

ทุกคนในตระกูลเริ่มพุ่งออกมา ทุกคนในตระกูลหวงหยุดสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่และออกมาต้อนรับเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินยิ้มอย่างขมขื่นเมื่อเห็น “ผู้อาวุโสหวง ไม่จำเป็นต้องทำสิ่งนี้”