ตอนที่ 1513: กวาดล้าง 5 กลุ่ม

ทันใดนั้นเสียงร้องที่น่าสังเวชก็ดังขึ้นมาจากเผ่าไทท์ มดทะยานฟ้าได้คืบคลานไปที่กลุ่มคนเหล่าที่อยู่ที่นั่น ผู้คนทั้งหมดถูกมดทะยานฟ้านับไม่ถ้วนปกคลุมสุดลูกหูลูกตา แม้กระทั้งผู้ที่แข็งแกร่งอย่างบรรพชนก็ไม่มีข้อยกเว้น

มดทะยานฟ้าสร้างเสียงกรอบแกรบที่หนาวเหน็บขณะที่พวกมันกินเลือดเนื้อของคนที่อยู่ในงาน เมื่อรวมกับเสียงร้องที่เจ็บปวดอย่างไม่จบไม่สิ้น เผ่าที่แต่เดิมมีความรื่นเริงและสนุกสนานได้กลับกลายเป็นนรกเพียงแค่ชั่วขณะเดียว

ด้านนอกม่านพลัง แขกทุกคนจ้องมองไปที่กลุ่มนรกเหล่านั้นด้วยความหวาดกลัว หลายคนนั้นฝังใจจากความกลัวด้านหน้า พวกเขารู้สึกว่าเผ่าไทท์ที่มีชื่อเสียงในภูมิภาคนี้กำลังพินาศภายใต้สายตาของพวกเขา

เพียงไม่กี่วินาทีมดก็บินอยู่บนฟ้าอีกครั้ง ปีกขอบพวกมันที่ขยับขึ้นลงได้บินไปรอบ ๆ ไคยะมีโครงกระดูกสีขาวอยู่บนพื้น เนื้อและเลือดทั้งหมดต่างถูกมดกินหมด

มดเริ่มค่อย ๆ บินขึ้นไปบนฟ้าเรื่อย ๆ และเรื่อย ๆ เมื่อมันบินขึ้นมากันหมด จำนวนโครงกระดูกที่เห็นได้ชัดก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ การเผชิญหน้ากับมดที่เป็นที่รู้จักกันในนามนักฆ่าของอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์ กลุ่มใด ๆ ก็ไม่อาจต้านทานมันได้ แม้แต่เซียนผู้คุมกฏของพวกเขาก็ทำได้แค่เจ็บแค้นอย่างเจ็บปวดเท่านั้น เขาทำได้เพียงแต่ดูมดที่ทรงพลังหลายสิบตัวกัดแทะร่างกายของพวกเขาและเหลือเพียงเขาเท่านั้น

อีกไม่นานพื้นดินก็เต็มไปด้วยโครงกระดูก นอกจากบรรพชนเซียนผู้คุมกฏที่ยังคงนอนเจ็บปวดแล้วก็ไม่เหลือใครอีก กลุ่มคนทั้งหมดถูกกินจนเหลือเพียงแต่โครงกระดูกสีขาวไว้

แม้แต่บรรพชนของเผ่าไทท์ก็ถูกกินจนเหลือแต่โครงกระดูกยกเว้นช่วงหัว มันเป็นภาพที่น่าหวาดกลัวอย่างมาก

มดทะยานฟ้าไม่ได้ฆ่าเซียนผู้คุมกฏ เมื่อพวกมันกินเนื้อหมดแล้วพวกมันก็บินกลับไปบนฟ้า

ไคยะลอยอยู่บนอากาศขณะที่นางดูอย่างเย็นชา นางไม่ได้แสดงความเมตตาเลย นางค่อย ๆ ยกมือขึ้นและควบคุมมิติรอบ ๆ บรรพชนเผ่าไทท์ให้ลอยขึ้นมาและพูดกับเขาอย่างเย็นชา ดูเผ่าของเจ้าตอนนี้ กลุ่มคนเหล่านี้ตายก็เพราะเจ้า หากเจ้าไม่ได้กวาดล้างเผ่าของข้า เจ้าก็ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ ตั้งแต่วันนี้ไปเผ่าไทท์จะหายไปจากอาณาเขตทะเล

บรรพชนเผ่าไทท์นั้นมีใบหน้าที่บิดเบี้ยว สายตาเขาได้จ้องมองไปที่ไคยะและพูดผ่านไรฟันที่สกปรกเหล่านั้น ข้าเสียใจ ข้ารู้สึกเสียใจที่ปล่อยให้เจ้าหนีไปได้ ข้าเสียใจที่ข้าไม่ได้เข้าไปส่วนลึกของอาณาเขตศักดิ์สิทธิ์เพื่อฆ่าเจ้า ถ้าข้ารู็ว่าเจ้าพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว พวกเราทั้ง 5 คนจะไล่ตามเจ้าลึกเข้าไป แม้ว่ามันจะหมายความว่าพวกเราต้องเสี่ยงชีวิตก็ตาม

มีแสงแว่บผ่านดวงตาไคยะมันเต็มไปด้วยจิตสังหาร ในเวลาเดียวกันพลังงานที่ทรงพลังก็พุ่งออกมาแทงไปที่หน้าผากของเซียนผู้คุมกฎจนเสียชีวิตทันที

สัตว์ตัวน้อยที่ไหล่ของไคยะบินไปทันที มันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนเห็นแต่เงาที่พร่ามัว เมื่อมันกลับมาที่ไหล่ของไคยะมันก็ถือแหวนมิติด้วยสองขาหน้าของมันและส่งไปให้ไคยะราวกับว่ามันพยายามทำตัวดี ๆ อยู่ข้างนาง

ไคยะดูเหมือนจะรู้ว่าสัตว์ตัวน้อยนี้ฉลาดมานานแล้ว ดังนั้นนางจึงไม่จำเป็นต้องประหลาดใจจากการกระทำของมัน นางรับแหวนมิติจากสัตว์ตัวน้อยและเก็บมันไว้โดยไม่แลมอง หลังจากนั้นนางก็วาดนิ้วออกมาและมิติก็ฉีกออกทันที

มดทะยานฟ้าที่มีนับไม่ถ้วนเหนือเผ่าไทท์นั้นราวกับเห็นทางกลับบ้าน มันกลับมารวมกันจากสี่ทิศทางและหายไปในรอยแยกที่เหมือนกับน้ำวน

ไคยะบินออกไปหลังจากที่มดทะยานฟ้าเข้าไปในรอยแยกมิติ นางเดินทางไปยังตระกูลต่อไป

ความคิดเห็น