ตอนที่ 1517: งานแต่งงานสุดอลังการ (3)

อย่างไรก็ตามหลังจากจ้องมองชายหนุ่มมาระยะหนึ่ง ผู้คนในฝูงชนต่างก็ไม่พบร่องรอยที่พวกเขาแอบแฝงไว้ ในสายตาของพวกเขามีเพียงชายหนุ่มที่ไม่แม้แต่สร้างอาวุธเซียนได้ พวกเขาไม่อาจถูกนับเป็นนักสู้ได้ ไม่ต้องพูดถึงพวกเขาที่จะเอาชนะเจี้ยนเฉิน

เทียนมู่หลิงดึงสติกลับมาและจ้องมองไปยังชายหนุ่มด้วยสายตาอย่างแปลกประหลาด นางหัวเราะคิกคัก น้องชาย งั้นข้าจะรอข่าวดีจากเจ้า ข้าหวังว่าเข้าจะเอาชนะเจี้ยนเฉินได้ไม่นานและมารับข้าไป

ไม่ต้องกังวล แม่นาง หลังจากงานแต่งเจี้ยนเฉินสิ้นสุดลง ข้าจะท้าประลองเขาทันทีและข้าจะทำให้เจ้าเป็นภรรยาของข้าอย่างแน่นอน ชายหนุ่มคนเดียวกับที่มีบิดาเป็นเซียนปฐพีพูดอย่างมั่นใจ มีความมุ่งมั่นอย่างมากในสายตาของเขา

ชายหนุ่มที่อยู่ข้างหลังรู้สึกผิดหวัง มีความเสียใจเต็มใบหน้าของพวกเขา พวกเขาไม่ทราบด้วยซ้ำว่าเจี้ยนเฉินนั้นทรงพลังเพียงใด แต่พวกเขารู้ว่าพวกเขาไม่อาจเอาชนะชายหนุ่มตรงหน้าของเขาได้ ไม่เพียงแต่พวกเขาจะมีอาวุธเซียนเป็นของตัวเองเท่านั้น แต่พวกเขายังไม่เป็นแม้กระทั่งเซียน

แม้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับเหล่าชายบ้านจะดึงดูดความสนใจของใครหลาย ๆ คน แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่องานแต่งงานของเจี้ยนเฉินแม้เพียงเล็กน้อย พริบตาคนก็เริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และเสียงจอแจก็เริ่มดังทั่วไปเรื่อย ๆ ทั้งเมือง เจี้ยนเฉิน โหยวเยว่และหงหลวน ปรากฏอยู่บนเวทีที่มีความสูง 6 เมตรและสวมเสื้อผ้าสีแดงทั้งหมด

ทุกท่าน เจ้าบ่าวและเจ้าสาวพร้อมแล้ว…

เจ้าบ่าวราชันเจี้ยนเฉิน ในที่สุดข้าก็ได้เห็นราชันเจี้ยนเฉินตัวเป็น ๆ ข้าไม่คิดเลยว่าเข้าจะดูอายุน้อยกว่าในรูป…

ไม่เพียงแต่ราชันเจี้ยนเฉินจะทรงพลังเท่านั้น เขายังรูปงามอีกด้วย หากข้าสามารถแต่งงานกับเขาหรือแม้แต่กลายเป็นภรรยาของเขาได้ ข้าก็ยินดีที่จะอายุสั้นลง 10 ปี…

เจ้าต้องการเป็นภรรยาของราชันเจี้ยนเฉิน ? ทำไมเจ้าไม่ลองมองดูเจ้าสาวของราชันเจี้ยนเฉิน ? นางเป็นลูกศิษย์เพียงคนเดียวของนางฟ้าเฮายู่ ขณะที่อีกคนเป็นเซียนจักรพรรดิ…

บรรยากาศได้พุ่งไปถึงจุดสูงสุดจากการปรากฏตัวของบ่าว-สาว หลายคนจ้องไปที่สามคนบนเวทีที่เต็มไปด้วยความอิจฉา

ขณะนี้หญิงสาวชุดขาวที่สวมหน้ากากยืนอยู่ในมุมหนึ่งของฝูงชนอย่างไม่เด่น นางจ้องไปที่เจี้ยนเฉินและเจ้าสาวของเขาอย่างเงียบ ๆ และรู้สึกสับสน นางค่อนข้างหดหู่

นางเป็นหญิงสาวจากตระกูลเทียนฉิน ฉินฉิน นางแอบมางานแต่งของเจี้ยนเฉินด้วยตัวเอง นางไม่ได้บอกใครว่านางมา นางยังแอบเห็นฉินเซียวพูดกับฉินจี๋อย่างมีความสุขในฝูงชน แต่นางก็ไม่ได้ไปทักทายเขา นางแค่อย่างยืนอยู่คนเดียวและดูงานแต่งที่ยิ่งใหญ่ของเจี้ยนเฉินอย่างเงียบ ๆ

ในเวลาเดียวกัน ไคยะและอาต้าพร้อมกับพี่น้องของเขาก็มาถึงเมืองแล้วเช่นกัน พวกเขาอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร

ไคยะเดิมทียืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนขณะที่มองไปยังทิศทางของเจี้ยนเฉินด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ทันใดนั้นนางก็รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่าง นางถอนสายตาและหัวหน้ากลับไป

แม้ว่าผู้คนจะขวางกั้นการมองเห็นของนาง ไคยะก็ยังเห็นชายชราทั้งสี่ห่างออกไปหลายสิบเมตรเพียงแค่มองครั้งเดียว นางพบว่าทั้งสี่ก็มองนางกลับมาอย่างสนใจเช่นกัน พวกเขาดูสงสัยและสับสน

ไคยะขมวดคิ้ว นางรู้สึกถึงความคุกคามที่คลุมเครือที่มาจากชายชราทั้งสี่ สายตาของพวกเขาทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจเช่นกัน หลังจากนั้นนางก็หายตัวออกไปจากสายตาของพวกเขา