ตอนที่ 1544 - การโจมตี (2)

ตอนที่ 1544 – การโจมตี (2)

หมัดของเถี่ยต้าไม่ได้มีอานุภาพทำลายล้างหรือพลังงานอันทรงพลัง มันไม่ได้ทำให้เกิดระลอกคลื่นในอวกาศ ดูเหมือนว่าเป็นหมัดธรรมดาจากคนธรรมดา

อย่างไรก็ตามดวงตาของโอวหยางหยิงเว่ยหรี่ลงในขณะนั้น เขาก็โต้กลับทันทีโดยไม่ลังเล

ช่วงเวลาที่เขาถอยกลับ พื้นที่ที่เขายืนอยู่พังลงมาสู่ความมืดอย่างเงียบ ๆ พลังงานที่น่ากลัวก็คร่าชีวิตผู้คนไปอย่างมากมาย มันมองไม่เห็นด้วยตาเปล่าและดูเหมือนจะเป็นส่วนหนึ่งของมิติ แม้แต่ความรู้สึกของวิญญาณก็ยังต้องดิ้นรนเพื่อค้นหาการมีอยู่ของมัน มันจะกลายเป็นชัดเจนเมื่อมันระเบิด

อย่างไรก็ตาม การโจมตีของเถี่ยต้าดูเหมือนว่าจะถูกปิดกั้นด้วยพลังของโอวหยางหยิงเว่ย พลังงานที่ดูเหมือนว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของมิติไล่ล่าเขาอย่างเร่งรีบ ทำให้ทุกที่ที่มันผ่านไปพังทลายลง

แสงประกายอันเยือกเย็นส่องผ่านดวงตาของโอวหยางหยิงเว่ยมันมีความโกรธเล็กน้อย เขาสามารถรู้สึกได้ว่าพลังที่แท้จริงของเถี่ยต้ายังไม่ถึงขั้นย้อนกลับ แค่ความคิดของเขาผู้อาวุโสสูงสุดจากโถงจิตวิญญาณลับถูกบังคับให้หลบการโจมตีจากคนที่ไม่ได้อยู่ในขั้นย้อนกลับก็ยกโทษให้ไม่ได้แล้ว

โอวหยางหยิงเว่ยพลันฟันออกด้วยการโจมตีของเขา รัศมีของกระบี่ของเขาขยายตัวทันที มันล้อมรอบรัศมีสามร้อยเมตรเปลี่ยนพื้นที่นั้นเป็นอาณาเขตที่แยกออกมา พื้นที่ในอาณาเขตนั้นสั่นอย่างแผ่วเบาและเริ่มล่มสลาย พื้นที่ทั้งหมดกลับกลายเป็นความมืด พลังงานแปลก ๆ จากเถี่ยต้าซึ่งดูเหมือนว่าจะหลอมรวมกับมิติก็แตกกระจายออกไปเช่นกัน

ในเวลาเดียวกัน โอวหยางหยิงเว่ยยังคงดำเนินการโจมตีต่อไปโดยไม่หยุดเลย ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นเงาแสงเมื่อเขาพุ่งไปโจมตีเถี่ยต้าด้วยความเร็วดุจสายฟ้าและปราณกระบี่ก็ได้คำรามขึ้น เขาพุ่งผ่านหน้าอกของเถี่ยต้าในคราวเดียวกันก็ทะลุร่างของเถี่ยต้า

พรวด ! เถี่ยต้ากระอักเลือดสีทองเต็มปาก บาดแผลเล็ก ๆ ที่ปรากฏบนหน้าอกของเขาเป็นหยดเลือดสีทองไหลออกมาเช่นกัน

การโจมตีของโอวหยางหยิงเว่ยนั้นน่ากลัวอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่เขาจะแทงร่างกายของเถี่ยต้าด้วยกระบี่ของเขาเท่านั้น แต่ร่างกายของเขาก็ทะลุผ่านร่างของเถี่ยต้าในรูปแบบของแสงเช่นเดียวกับกระบี่ในมือของเขา อย่างไรก็ตามมีเพียงบาดแผลเพียงสามนิ้วที่ยังคงอยู่บนตัวเถี่ยต้า

เถี่ยต้าซีดลงอย่างมาก สีหน้าของเขาซีดเซียว เขาส่ายไปมาในอากาศก่อนที่จะตกลงมาจากท้องฟ้า

โอวหยางหยิงเว่ยไม่แม้แต่จะมองที่ไปยังเถี่ยต้า ด้วยการโบกกระบี่ของเขา เขาสร้างปราณกระบี่อันทรงพลังที่พุ่งเข้าหาเสี่ยวจิน ปราณกระบี่ซัดเข้าที่เอวผ่าเขาออกเป็นสองท่อน เลือดกระจายอยู่ในอากาศ

เสี่ยวจินร้องออกมาอย่างเจ็บปวดขณะที่ร่างกายทั้งสองส่วนตกลงมาจากท้องฟ้าในเวลาเดียวกัน เลือดสีทองพุ่งพรวดออกมาอย่างต่อเนื่องราวกับฝนตก

เจี้ยนเฉินเป็นพยานรับรู้ทุกอย่างจากนอกโลก เขาเห็นปราณกระบี่เส้นหนึ่งแทงทะลุอกพี่สาวของเขา เขาเห็นว่าโอวหยางหยิงเว่ยใช้เคล็ดวิชาลับในการแทงเถี่ยต้าเหมือนลำแสงทำให้เขาบาดเจ็บอย่างไม่น่าเชื่อ และเขายังเห็นเสี่ยวจินโดนผ่าครึ่งในครั้งเดียว เจี้ยนเฉินก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้นกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เขาถูกแผดเผาด้วยความโกรธและจิตสังหารพุ่งออกจากตัวเขา

เจี้ยนเฉินร้องคำรามด้วยความโกรธออกมาและละทิ้งคู่ต่อสู้ของเขา กระบี่ม่วงฟ้าโฉบไปทางซ้ายและขวาของเขา ขณะที่เจี้ยนเฉินดูเหมือนจะกลายเป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ เขาเปล่งประกายที่ออกมาในขณะที่เขาพุ่งเข้าหาโอวหยางหยิงเว่ย

ด้วยกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของเจี้ยนเฉิน เสือขาวก็ละทิ้งคู่ต่อสู้เช่นกัน มันส่งเสียงคำรามดังสนั่นในขณะที่พุ่งเข้าหาโอวหยางหยิงเว่ยเช่นกัน