ตอนที่ 155:ฆ่าเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ (2)

เจี้ยนเฉินพุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับกระบี่วายุโปรยและปะทะกับชายชราอย่างดุเดือดอีกครั้ง

คราวนี้เจี้ยนเฉินใช้กำลังทั้งหมดและพลังภายในทุกอย่างเพื่อปะทะกับชายชรา กระบี่วายุโปรยของเขาได้แทงไปที่ชายชราอย่างต่อเนื่อง ทำให้ชายชราทำได้เพียงหลบกระบี่ของเขาทุกครั้ง จากการเริ่มต้นต่อสู้รอบใหญ่ อาวุธของชายชราก็ไม่อาจปัดป้องการโจมตีจากกระบี่ของเจี้ยนเฉินได้อีกต่อไป

การควบคุมกริชของชายชรานั้นยอดเยี่ยมอย่างมากราวกับว่าเขายืนอยู่บนจุดสุดยอดในการใช้กริชแล้ว มันทำให้ราวกับว่าการโจมตีแต่ละครั้งของเขาทำให้กริชแทงมาที่หัวใจของเจี้ยนเฉินทุกครั้ง

การต่อสู้ของทั้งสองได้เคลื่อนไหวไปทั่ว การเคลื่อนไหวของพวกเขาทำให้เกิดลมพัดอย่างรุนแรง กระบี่วายุโปรยก็เป็นดั่งลมพายุที่พัดเอาต้นหญ้าและเศษดินให้ลอยขึ้นไปทุกทิศทาง

ทั้งสองยังคงต่อสู้กันต่อไป แต่ภายใต้การควบคุมของเจี้ยนเฉิน พลังเซียนของเขาไม่อาจทดต่อกริชชายชราได้ เมื่อเวลาผ่านไปชายชราก็รู้สึกท้อแท้มากขึ้นเรื่อย ๆ เขารู้สึกโกรธกับตัวเอง ความแข็งแกร่งของเขาสูงกว่าคู่ต่อสู้แน่นอน แต่เนื่องจากคู่ต่อสู้ของเขามีความได้เปรียบด้านความเร็วและยังมีการตอบสนองที่เหนือกว่า หลายครั้งที่ชายชราไม่อาจหาวิธีแก้ไข้ได้ และมีหลายครั้งที่แม้แต่ความแข็งแกร่งของเซียนผู้เชี่ยวชาญก็ทำให้เขาเหมือนตกอยู่ในระหว่างความเป็นและความตายเมื่อชายชราได้ปะทะกระบี่

เด็กน้อย เจ้ากล้าเรียกตัวเองว่าลูกผู้ชายได้อย่างไร เจ้าลงมือกับชราเช่นข้าโดยไม่ปราณี เจ้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร ? ชายชราคำรามอย่างโกรธ ๆ ขณะที่เขาไม่อาจต่อสู้ได้อีกต่อไป

เมื่อได้ยินอย่างนั้นเจี้ยนเฉินก็มีรอยยิ้มน้อย ๆ บนใบหน้าของเขา พยายามร้องขอความเมตตาง่าย ๆ เช่นนี้ นี่มันเป็นตัวเลือกที่ไม่ฉลาด เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือไร ?

ชายชราตกตะลึงโดยไม่อาจเปล่งคำพูดได้ จิตสังหารปรากฏขึ้นมาอย่างรวดเร็วผ่านดวงตาของเขา ขณะที่เขากระโจนเข้าเจี้ยนเฉินอีกครั้งพร้อมกับกริชของเขา

เมื่อรู้ว่าชายชราไม่คิดที่จะปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไป ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็ทอประกายเย็นชาก่อนที่จะเพิ่มความเร็วขึ้นไปอีก ปริมาณของปราณกระบี่ในอากาศก็เริ่มเกิดความผันผวนอย่างรุนแรงราวกับว่าที่พื้นทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยผ้าห่อศพของคนใดคนหนึ่ง

ด้วยความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นมาของเจี้ยนเฉิน ความกดดันของชายชราจึงเพิ่มขึ้นหลายเท่า แม้ว่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญพิเศษแต่เขาก็เร็วพอสมควร แต่เขาก็ไม่อาจเทียบได้กับเจี้ยนเฉินในทุก ๆ ด้านและตกอยู่ในความหวาดกลัวอย่างต่อเนื่อง

“ฉับ ! “

ในเวลาเดียวกันปราณกระบี่ที่แหลมคมก็พุ่งออกมาจากหมอก ชายชราก็ไม่มีเวลาโต้ตอบและคมกระบี่ก็ตัดไปข้อมือที่แขนขวาของเขาทันที

ความเจ็บปวดจากการสูญเสียข้อมือของเขาทำให้ชายชรารู้สึกตะลึง แต่ในขณะที่เขาตกตะลึงกระบี่วายุโปรยก็พุ่งเข้ามาหาร่างของชายชราอย่างรวดเร็ว

ชายชรารีบถือกริชของเขาไว้ที่มืออีกข้างพร้อมกับตั้งท่าป้องกันตัวและถอยหลังออกมา

ความคิดเห็น