ตอนที่ 1566 - แสงสุดท้ายแห่งความหวัง

ตอนที่ 1566 – แสงสุดท้ายแห่งความหวัง

ไม่มีใครเห็นใจอดีตผู้ปกครองทั้งสองจากทวีปสัตว์เทวะและไม่มีใครวิงวอนให้พวกเขา แม้แต่เซียนจักรพรรดิจากตระกูลเปิง ซ่างเฉียงก็ยืนอยู่อีกด้านหนึ่งในขณะที่เขาดูสถานการณ์อย่างเงียบ ๆ เขาถอนหายใจอยู่ข้างใน

“ตราประทับนั้นหายไปอย่างสมบูรณ์ ข้าไม่รู้สึกถึงแรงกดดันในส่วนลึกของจิตวิญญาณอีกต่อไป ตอนนี้เราสามารถทะลวงผ่านด่านได้ ! ” กุยไฮ่ ยี่เต่ารู้สึกยินดีมากและพูดอย่างตื่นเต้น เขากระตือรือร้นมาก

“เป็นเรื่องน่าเสียดายเด็กผู้หญิงคนนั้น เจียงหยาง หมิงเยว่ได้จากไปพร้อมกับศาลาเทพธิดาน้ำแข็ง ข้าอาจรู้จักนางไม่นาน แต่ข้ารู้ว่านางไม่ใช่คนที่หลบหนีจากอันตราย นางต้องถูกบังคับให้ออกไปพร้อมกับศาลาเทพธิดาน้ำแข็งซึ่งถูกนำตัวไปโดยผู้พิทักษ์ซุยที่ขัดความประสงค์ของนาง ตอนนี้เราได้สูญเสียจอมยุทธขั้นย้อนกลับไปแล้วมันจะยิ่งยากขึ้นในการใช้โถงศักดิ์สิทธิ์เพื่อปิดกั้นอุโมงค์เมื่อมีการโจมตีของจิตวิญญาณราชันย์ ดังนั้นเราจึงต้องทะลวงผ่านด่านให้เร็วที่สุด อย่างไรก็ตาม เพื่อป้องกันไม่ให้มีอะไรเกิดขึ้นในโถงศักดิ์สิทธิ์ในขณะที่เราจากไป มีเพียงพวกเรา 2 คนเท่านั้นที่สามารถทะลวงผ่านด่านได้ในเวลาเดียวกัน หยางลี่กล่าวอย่างกระตือรือร้นเช่นกัน หากไม่ได้มีการผนึกค่ายกลมาก่อน ทั้งสามคนก็จะทะลวงผ่านเข้าไปในขอบเขตดั้งเดิมได้นานแล้ว

“ท่านปู่ทวด ท่านสามคนควรทะลวงผ่านด่าน มีพวกเรามากพอในโถงศักดิ์สิทธิ์ ตราบใดที่พลังของพวกเราไม่หมด จิตวิญญาณราชันย์จะไม่สามารถเคลื่อนย้ายโถงศักดิ์สิทธิ์ได้” เจี้ยนเฉินกล่าวกับพวกเขาทั้งสามคน

“เจี้ยนเฉินพูดได้ถูกต้อง หยางลี่, กุยไฮ่ ยี่เต่า เจ้าสองคนไปการทะลวงผ่านด่านก่อน หน้าที่ดูแลรักษาโถงศักดิ์สิทธิ์นั้นต้องการจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมมากขึ้น ตอนนี้ข้าจะอยู่ที่นี่และจะทะลวงผ่านด่านเมื่อเจ้าสองคนทะลวงผ่านด่านเสร็จสิ้น” เฟิงเซียวเทียนกล่าว

หยางลี่และกุยไฮ่ ยี่เต่าลังเลก่อนออกเดินทาง พวกเขาออกจากสถานที่ที่ไม่รู้จักผ่านประตูมิติ พวกเขาไม่ได้เลือกที่จะเข้าไปอยู่ในความเงียบสงบภายในโถงศักดิ์สิทธิ์แม้ว่ามันจะปลอดภัยมาก แต่ถ้าโถงศักดิ์สิทธิ์ถูกโจมตีโดยจอมยุทธจากต่างโลก พวกเขาจะพบว่ามันยากที่จะฝึกฝน

ในขณะที่อุโมงค์สู่โลกแห่งเซียนค่อย ๆ หายไป มิติที่ฉีกขาดจากค่ายกลถูกทำลายก็ค่อย ๆ หายเป็นปกติเช่นกัน ลำแสงของแสงปรากฏขึ้นอีกครั้งให้ความสว่างแก่โลกทั้งใบอีกครั้งและกลับสู่เวลากลางวัน

เจี้ยนเฉิน, ซ่างกวน มู่เอ๋อ, เทพเจ้าแห่งท้องทะเล, เทียนเจี้ยน และอื่น ๆ รวมถึง เซียนราชาและเซียนจักรพรรดิต่าง ๆ ล้วนกลับมาที่โถงศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาทุกคนเตรียมที่จะถ่ายทอดพลังงานของพวกเขาไปยังโถงศักดิ์สิทธิ์ทุกเวลา

พวกเขาสูญเสียจอมยุทธขั้นย้อนกลับเนื่องจากเจียงหยาง หมิงเยว่ได้จากไปแล้ว จอมยุทธขอบเขตเซียนหลายคนจึงหนักใจ แม้ว่า เฟิงเซียวเทียน, กุยไฮ่ ยี่เต่า และ หยางลี่ จะสามารถไปถึงขอบเขตดั้งเดิมได้อีกครั้ง แต่พวกเขาจะไม่สามารถชดเชยการสูญเสียของจอมยุทธขั้นย้อนกลับได้ เนื่องจากพวกเขาจะทะลวงผ่านด่านขอบเขตดั้งเดิมได้เท่านั้น แม้ว่าทั้งสามคนจะร่วมมือกัน พวกเขาก็จะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจอมยุทธขั้นย้อนกลับ ตราบใดที่พวกเขายังคงเป็นจอมยุทธขั้นรับมอบ

ชั่วครู่หนึ่ง บรรยากาศอันหนักหน่วงก็เต็มไปทั่วโถงอันศักดิ์สิทธิ์ จอมยุทธขอบเขตเซียนหลายคนเริ่มรู้สึกสิ้นหวัง พวกเขาเชื่อว่าอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้าจะเป็นชีวิตที่เหลือของพวกเขา เมื่อโถงศักดิ์สิทธิ์ไม่สามารถช่วยเหลือได้อีกต่อไป วันโลกาวินาศของพวกเขารวมถึงวันโลกาวินาศของโลกก็จะมาถึง

หากไม่ใช่เพราะข้อเท็จจริงที่ว่ายังมีจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมอยู่สองสามคนคนที่มีความมุ่งมั่น คนที่อ่อนแออาจจะเริ่มต่อสู้เพื่อชีวิตของพวกเขาด้วยความสิ้นหวัง พวกเขาจะกระทำการที่ไม่คาดคิด ในขณะที่ผู้ที่ถูกครอบงำด้วยความสิ้นหวังจะสูญเสียเหตุผลของพวกเขา แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่อ่อนแอ แต่มีบางคนที่ยอมแพ้ต่อความหวาดกลัว

ในเวลาเดียวกันมีคนไม่กี่คนที่พูดถึงความคิดที่จะหนีไปยังโลกแห่งเซียน อย่าลืมว่าตราประทับก็หายไป ดังนั้นโลกข้างบนจึงสามารถเข้าถึงได้ไม่เหมือนในอดีต

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เฟิงเซียวเทียนพูดทำให้พวกเขายอมแพ้ต่อความคิดนั้น เขากล่าวว่า หากเจ้ายังไม่ได้ไปถึงขอบเขตดั้งเดิม มันเป็นไปไม่ได้ที่เจ้าจะผ่านอุโมงค์ระหว่างโลกทั้งสอง ทันทีที่เจ้าเข้าไป เจ้าจะถูกบดขยี้ด้วยแรงกดดัน เจ้าจะต้องทนทุกข์ทรมานจากความตายมากกว่าที่จะตกอยู่ในมือของชาวต่างโลก