ตอนที่ 158: 3 กระบวนท่า

ตอนที่ 158: 3 กระบวนท่า

เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินและหัวหน้าของพวกเขาควงอาวุธใส่กัน ทหารรับจ้างคนอื่น ๆ ก็ถอยห่างออกไปเพื่อดูทั้งสองต่อสู้กัน

ทหารรับจ้างที่มีรอยแผลเป็นกำอาวุธเซียนของเขาแน่นขณะที่เขามองมาที่เจี้ยนเฉินอย่างจริงจัง ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดมาก ไม่ว่าอย่างไรสิ่งที่เขาจะรักษาแกนอสูรได้หรือไม่ขึ้นอยู่กับการต่อสู้ครั้งนี้

แม้ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้ที่เซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษที่จะเอาชนะเซียนผู้เชี่ยวชาญขั้นสูงสุดภายใน 5 กระบวนท่า ตอนที่เจี้ยนเฉินยอมรับการดวลกันในครั้งนี้ มันได้ช่วยให้ทหารรับจ้างมีความฮึกเหิมขึ้นมาก เขาเดินเข้ามาอย่างไม่ลังเลเนื่องจากแรงจูงใจที่คิดว่าจะทำให้มันสำเร็จ สำหรับชายกลางคนนี้ความกดดันของเขามีมากมหาศาล

อนิจจา มันยังมีความกังวลเล็ก ๆ อยู่ในใจของเขา การเห็นด้วยอย่างง่ายดายของเจี้ยนเฉินกับการดวลกันในครั้งนี้ เขาจะลองใช้โอกาสนี้กำจัดเขาไปหรือไม่ ? เมื่อมองเห็นถึงความเป็นไปได้ เขาก็ยังคงไม่กล้าพูดในสิ่งที่คิดของเขา เขาจะต้องลองดู ในขณะที่ความเป็นจริงเขาต้องการไม่ยอมมอบแกนอสูรของเขาออกไป เขายังต้องการทดสอบความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินเมื่อเห็นว่าเขายังอายุน้อยอยู่ เขาก็ไม่รู้ว่าเขาจะแข็งแกร่งจริงดังข่าวลือหรือไม่ เด็กหนุ่มที่อายุ 20 ปีจะสามารถฆ่าเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษได้อย่างไร?

ใบหน้าของหัวหน้าแข็งทื่อและดูเคร่งขรึม ขณะที่เจี้ยนเฉินยิ้มและกวักมือพร้อมกับพูดว่า เข้ามา !

ไม่จำเป็นต้องสุภาพอีกต่อไป พลังเซียนที่ล้อมรอบกระบี่ของทหารรับจ้างได้ระเบิดพลังออกมาอย่างแรงขณะที่เขาพุ่งเข้าหาเจี้ยนเฉิน

ร่างของเจี้ยนเฉินหายไปและเหลือเพียงเงาจาง ๆ ขณะที่เขาพุ่งเข้าหาชายกลางคนพร้อมกับกระบี่วายุโปรยของเขา เขาแทงมันออกไปพร้อมกับแสงสีเงิน

เมื่อเห็นกระบี่ของเจี้ยนเฉินแทงเข้ามา ทหารรับจ้างก็รั้งอาวุธกลับด้วยความหวาดกลัวปนตกใจทันที เขาใช้กระบี่ใหญ่ของเขาตั้งรับกระบี่วายุโปรยที่ปรากฏขึ้นมา

“เคร้ง ! “

เสียงเหล็กกระทบกัน มันสามารถได้ยินทุกครั้งเมื่ออาวุธเซียนปะทะกัน พลังเซียนระเบิดกระจายไปทั่วพื้นที่

ใบหน้าของทหารรับจ้างเริ่มเปลี่ยนไป ขณะที่ดวงตาเบิกโพลง กระบี่ที่เพรียวบางซึ่งดูเหมือนไม่หนักนักทำให้พลังเซียนของกระบี่ใหญ่ของเขาต้องสั่นไหวและแขนของเขาก็ด้านชา

แค่ป้องกันกระบี่บาง ๆ เล่มเดียวยังทำให้ข้าต้องชะงัก ดูท่าแล้วข่าวลือก็ไม่ได้หลอกลวงอย่างที่ข้าคิด ทหารรับจ้างพึมพำภายใต้การสูดลมหายใจของเขา

เวลาเดียวกับทหารรับจ้างที่คิดกับตัวเอง การโจมตีครั้งที่สองก็เร็วกว่าตอนแรกก็เข้ามา

มันยิ่งรุนแรงมากกว่าเดิม ทหารรับจ้างแทบไม่มีเวลาพอที่จะตอบโต้ต่อกระบี่ของเจี้ยนเฉิน เขาพยายามอย่างมากที่จะไล่อาการชาที่แขนของเขาและพยายามใช้มันยกกระบี่ตั้งรับการโจมตีของกระบี่วายุโปรย

ในชณะที่กระบี่วายุโปรยแทงเข้าไปในกระบี่ใหญ่ พลังจำนวนมากถูกกระแทกไปยังทหารรับจ้างและถูกบังคับให้ถอยหลังออกไปไม่กี่ก้าว สำหรับกระบี่ที่อยู่ในมือของเขาเริ่มไม่มั่นคงภายใต้แรงกดดันที่ถาโถมเข้ามา

เจ้าแพ้แล้ว!

ในที่สุดทหารรับจ้างก็ประคองตัวได้ มีเสียงดังมาจากด้านหลัง ใบหน้าของชายกลางคนเริ่มซีดและเหงื่อเริ่มไหลออกมาเต็มหน้าผากเมื่อเขาเห็นสิ่งที่อยู่ด้านหลังของเขา