ตอนที่ 1582 : ความลับของขนสัตว์อสูร (1)

เถี่ยต้ายื่นขนสัตว์อสูรในมือออกไปและมองไปยังคนตรงหน้า ขนสัตว์อสูรใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดหลังจากที่นำมารวมกัน สีหน้าของเถี่ยต้าดูแปลกใจและเต็มไปด้วยความสงสัย เขาค่อนข้างสับสน

มันราวกับว่าความลับในขนสัตว์อสูรทำให้เถี่ยต้าแปลกใจและมีหลายด้านที่เขาไม่อาจจะเข้าใจได้

จอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมมองไปที่ขนสัตว์อสูร แม้ว่าพวกเขาจะเห็นความลับที่ซ่อนอยู่ภายในตที่อาจจะโดดเด่นเพราะสีหน้าของ เถี่ยต้า แต่ไม่มีสักคนที่เข้าไปรับขนนั้นมา

“มีความลับอะไรซ่อนอยู่ภายใน ? มาให้ข้าดูหน่อย” สุดท้ายเสี่ยวหลิงก็เป็นคนแรกที่ขยับ นางทำตัวเหมือนเด็กอย่างเช่นเคย ชัดแล้วว่านางไม่อาจจะปิดความสงสัยของตัวเองได้ แววตาอันสดใสของนางเต็มไปด้วยความสนใจและสงสัย นางคว้าเอาขนสัตว์อสูรจากมือของเถี่ยต้า นางใช้มือเล็ก ๆ ของนางแกะมันออกและพบว่าไม่มีอะไรอย่างอื่นอกจากขนสีขาว ทั้งหมดที่นางรู้สึกได้มีเพียงขนที่นุ่มเท่านั้น

เสี่ยวหลิงหยุดก่อนที่จะตรวจสอบขนนั้นใกล้ ๆ สีหน้านางเต็มไปด้วยความสงสัย นางเหมือนจะคิดถึงบางอย่าง ตาของนางเป็นประกายขึ้นมาและพูดขึ้น “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าเห็นความลับด้วยการใช้วิญญาณของข้า ฮิฮิ” เสี่ยวหลิง หัวเราะออกมาและส่งวิญญาณเข้าไปในขนสัตว์อสูร

ทุกคนต่างก็หันไปสนใจเสี่ยวหลิง ความลับในขนสัตว์อสูรนี้ถึงกับทำให้เถี่ยต้าตกตะลึงและสับสน ดังนั้นทุกคนจึงอยากจะรู้ความลับของมันแต่ไม่มีใครอยากลงมือก่อน

แต่แค่ไม่กี่วินาทีหลังจากที่เสี่ยวหลิงส่งวิญญาณเข้าไป สีหน้าของนางกลับเปลี่ยนไปและนางก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่น ตาของนางดูเหม่อลอยและมีน้ำตาเอ่อล้นออกมาจากดวงตา นางเหมือนกับเศร้าอย่างมาก

” ฮือ…นายท่าน นายท่าน ท่านอยู่ไหนกัน….อย่าทิ้งข้า ข้าคิดถึงท่านมาก…นายท่าน ท่านอยู่ไหน…”

น่าแปลกใจที่อยู่ ๆ เสี่ยวหลิง ก็เริ่มร้องไห้หลังจากที่ส่งวิญญาณเข้าไป นางเศร้าอย่างมากพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาราวกับน้ำพุ ตอนที่น้ำตาไหลอาบแก้ม พวกมันก็หยดไปถึงพื้นกระจายกลายเป็นหยดเล็ก ๆ

น้ำตาของเสี่ยวหลิงยังคงไหลต่อไม่มีท่าทีจะหยุด นางเหมือนจะเปลี่ยนเป็นเด็กสาวที่เพิ่งจะถูกทิ้ง นางเศร้าอย่างมาก นางเหมือนไม่อาจจะทำอะไรได้เลย

เทียนเจี้ยน, เทพเจ้าแห่งท้องทะเล, ฮุสตัน, หยางลี่, เฟิงเซียวเทียน, กุยไฮ่ยี่เต่า, เถี่ยต้า และคนอื่น ๆ ต่างก็มองหน้ากัน ทุกคนต่างก็พูดอะไรไม่ออก แต่ทุกคนพากันสงสารกับการที่เสี่ยวหลิงร้องไห้ ทุกคนต่างก็รู้สึกเป็นห่วงนาง

ในเวลาเดียวกันทุกคนก็เริ่มสงสัยว่ามีความลับอะไรซ่อนอยู่ภายในมากกว่าเดิม

“พี่เสี่ยวหลิง ไม่ต้องร้องไห้ไป เจ้ายังมีข้า ข้าคือน้องชายของเจ้า เสี่ยวจิน” เสี่ยวจินพูดขึ้นพร้อมจับมือเสี่ยวหลิง แม้ว่าจะผ่านมา 3 ปีแล้ว แต่เสี่ยวจินไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย เขายังดูเหมือนเดิมเด็กชายที่อายุ 3-4 ปี เขาดูใสซื่อและน่ารัก

ความคิดเห็น