ตอนที่ 1613: การต่อสู้นองเลือดกับจิตมาร (3)

ตอนที่ 1613: การต่อสู้นองเลือดกับจิตมาร (3)

เมื่อเจี้ยนเฉินปลิวกลับไป ทั่วร่างกายของเขาก็แตกเป็นเสี่ยง ๆ เสียงมาจากกระดูกของเขาและมีรอยร้าวเล็กน้อย กระดูกของเขาหัก พลังของจิตมารยังคงอยู่ในร่างกายของเขา กลืนกินพลังงานและพลังชีวิตของเขา ทำให้พลังของเขาเองลดลงอย่างรวดเร็ว พลังของจิตมารนั้นทรงพลังอย่างยิ่ง แม้กระทั่งร่างบรรพกาลขั้น 8 ของเขาจะพยายามหยุดไม่ให้มันอาละวาด

จิตวิญญาณราชันย์มีบาดแผลที่คล้ายกัน ร่างของเขาถูกปกคลุมไปด้วยเลือดและกระดูกหลายชิ้นก็หัก ชีวิตและพลังงานที่สำคัญในร่างกายของเขาถูกกลืนหายไปอย่างรวดเร็วโดยพลังของจิตมาร ทำให้พลังของเขาอ่อนแอลงเช่นกัน

“จิตมารมีระดับการบ่มเพาะระดับไหนกัน ? มันมีพลังมาก เราจะเอาชนะมันได้อย่างไร ? ” จิตวิญญาณราชันย์ตกตะลึง เขาเข้าใจที่ชัดเจนยิ่งขึ้นถึงความแข็งแกร่งของจิตมารจากการปะทะกันในเวลานั้น มันเป็นการดำรงอยู่ที่ไม่สามารถเอาชนะได้ มันเกินกว่าขั้นศักดิ์สิทธิ์ไปแล้ว ไม่อย่างนั้นมันคงไม่สามารถทำให้ทั้งเขาและเจี้ยนเฉินบาดเจ็บอย่างรุนแรงได้อย่างง่ายดาย

เจี้ยนเฉินก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เขาไม่เคยประมาทจิตมาร แต่เมื่อเขาได้ต่อสู้กับมันอย่างแท้จริง เขาก็เข้าใจว่ามันแข็งแกร่งเพียงใด จิตมารช่างน่าหวาดกลัวอย่างมากแม้ว่าเขาจะหลอมปราณกระบี่ลึกซึ้งเสร็จสมบูรณ์ แต่เขาก็ยังอาจไม่คู่ควรที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของจิตมารได้

ในขณะนี้เจี้ยนเฉินก็เห็นลูกบอลสีทองอร่าม ซึ่งทำให้ดวงตาของเขาหรี่แคบลงทันที เขาจ้องมองเกราะไหมบรรพกาลในมือซ้ายของเขาและตอนนี้เขาค้นพบความตื่นเต้น เพราะพลังที่ซ่อนอยู่ภายในเกราะไหมบรรพกาลเริ่มตื่นขึ้น

เปลวไฟแห่งความหวังพุ่งสูงในจิตใจที่เศร้าสลดของเขาทันทีเนื่องจากการตื่นขึ้นมาของเกราะไหมบรรพกาล ในเวลาเดียวกันนั้น เกราะไหมที่ทรงพลังก็เปล่งประกายออกมาและไหลเวียนผ่านร่างกายของเจี้ยนเฉิน ไม่ว่ามันจะผ่านไปที่ไหน พลังแห่งการมีอยู่ของจิตมารก็จะหายไปทันที

พลังของเกราะไหมนั้นไม่ได้ยอดเยี่ยมเป็นพิเศษและมันไม่ได้มีคุณสมบัติการป้องกันที่ทรงพลัง แต่มันก็ก่อให้เกิดความเสียหายกับพลังแห่งการมีอยู่ของจิตมารได้ เกราะไหมบรรพกาลถูกสร้างขึ้นมาเพื่อวิกฤตการณ์ครั้งนี้จริง ๆ ดังนั้นจึงเป็นโชคชะตาที่จะจัดการกับวิกฤต

เมื่อพลังของจิตมารถูกกำจัดออกไปจากร่างของเจี้ยนเฉิน เขาก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาเบาลงทันที สถานะที่อ่อนแอของเขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไรก็ตาม พลังงานและพลังชีวิตที่ถูกดูดซับหายไปก่อนหน้านี้จนหมดก็ไม่หลงเหลืออยู่เลย เจี้ยนเฉินจึงยังรู้สึกถึงความอ่อนแอราวกับว่าพลังของเขาถูกระบายออกไป

“ข้าเข้าใจแล้ว เกราะไหมบรรพกาลต้องการการกระตุ้นพลังมารเพื่อปลุกสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน” ดวงตาของเจี้ยนเฉินสว่างขึ้น โดยไม่ลังเลใด ๆ เขาใช้พลังงานดั้งเดิมของพลังเซียนธาตุแสงระดับ 9 ทันทีเพื่อรักษาตัวเอง จากนั้นเขาก็มาถึงข้างหน้าจิตวิญญาณราชันย์และกดเกราะไหมบรรพกาลเข้ากับร่างกายของเขา เขาใช้เกราะไหมช่วยล้างพลังของจิตมารจากจิตวิญญาณราชันย์เช่นกัน

“สมบัตินี้คืออะไร ? มันมีประสิทธิภาพมาก” จิตวิญญาณราชันย์รู้สึกประหลาดใจทันทีเมื่อเขารู้สึกถึงว่าพลังมารที่อยู่ภายในตัวเขาหายไป เขาจ้องเกราะไหมที่ส่องแสงด้วยความสนใจอย่างมาก

“นี่เป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์สำหรับขับไล่วิกฤต ไม่ว่าเราจะสามารถอยู่รอดได้หรือไม่ ทั้งหมดจะขึ้นอยู่กับมัน เฉินเจี้ยน เจ้าเฝ้าระวังอยู่ที่นี่ ข้าจะไปใช้สิ่งนี้เพื่อจัดการกับมัน” เจี้ยนเฉินให้คำอธิบายง่าย ๆ จากนั้นเขาก็จับเกราะไหมบรรพกาลเอาไว้แน่นด้วยมือซ้ายและใช้อสนีบาตด้วยมือขวา เขาพุ่งไปยังจิตมารเหมือนสายฟ้าด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ

แสงสีทองจากเกราะไหมบรรพกาลเริ่มสว่างขึ้นและสว่างขึ้น และมีความรุ่งโรจน์มากขึ้นเมื่อเจี้ยนเฉินเข้าใกล้จิตมารอย่างรวดเร็ว มีแสงสีเหลืองที่แยกออกมาเล็กน้อยในหมู่แสงสีทองเช่นกัน มันคือปราณหยานหวงซึ่งเกราะไหมบรรพกาลได้ดูดซับจากโลกจิ๋วหยานหวง

“ช่างเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ ข้าเกลียดสิ่งนี้ อาหาร ไปตาย … ”