ตอนที่ 1616: การต่อสู้นองเลือดกับจิตมาร (6)

หัวใจของเจี้ยนเฉินจมดิ่งลงทันทีเมื่อความคิดของจิตมารขยายตัว ใบหน้าของเขากังวลมาก จิตมารไม่ได้จางหายไปหลังจากการระเบิดที่น่าสะพรึงกลัวและตอนนี้เกราะไหมบรรพกาลหมดสภาพไปแล้ว เขาและจิตวิญญาณราชันย์จะเผชิญหน้ากับจิตมารได้อย่างไร ?

แต่ในไม่ช้าดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่แคบลง เขาจ้องไปที่ร่างสีแดงเลือดที่ยืนอยู่ใกล้กับหลุมดำที่อ้าปากค้าง เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าจิตมารนั้นอ่อนแอลงมากหลังจากการระเบิดที่คล้ายกับการทำลายตนเอง เจี้ยนเฉินยังคงรู้สึกว่ามันเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ไม่สามารถพ่ายแพ้ได้อย่างที่เคยเป็นมาก่อน

เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนว่าตอนนี้จิตมารเป็นศัตรูที่เขาสามารถต่อสู้ได้

ดวงตาของเจี้ยนเฉินสว่างขึ้นทันที ภายใต้พลังการฟื้นฟูของพลังเซียนธาตุแสงและร่างบรรพกาลของเขา เจี้ยนเฉินรักษาตัวได้ในอัตราที่รวดเร็ว อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้เสียเวลาในการรักษาตัวต่อ ก่อนที่เขาจะฟื้นตัวเต็มที่ พลังแห่งการมีอยู่ก็แผ่รังสีออกมาจากร่างกายของเขา กระบี่คู่ก็ส่องสว่างเช่นกัน เขาจับกระบี่จือหยิงอย่างแน่นหนาด้วยมือที่เปื้อนเลือดของเขาและดูเหมือนจะกลายเป็นกระบี่ที่ยิ่งใหญ่เอง แสงสีม่วงกลืนเขา และเขาก็พุ่งเหมือนสายน้ำ แทงเข้าไปหาจิตมารด้วยความเร็วสูงดุจสายฟ้า

เมื่อเขาเข้าใกล้หลุมดำอย่างรวดเร็ว พลังดูดก็แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ มันสามารถกลืนกินดาวเคราะห์, แสง, และพลังงานและวัตถุทั้งหมด แต่มันก็ไม่สามารถกลืนกินเจี้ยนเฉินหรือแสงจากกระบี่คู่ได้ ด้วยความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน เขาสามารถเพิกเฉยต่อแรงดูดได้อย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าเขาจะเข้าใกล้หลุมดำมากแค่ไหนเขาก็สามารถหลุดพ้นได้ง่ายดาย

เขาเป็นเพียงขั้นแลกเปลี่ยน แต่พลังในการต่อสู้ของเขาได้มาถึงขอบเขตเทพ ทำให้เขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่เหมือนเทพในโลกที่ต่ำกว่า เขามีพลังมากจนเขาสามารถทำให้โลกสั่นสะเทือนและทำลายล้างดวงดาวได้

ในขณะเดียวกัน จิตวิญญาณราชันย์ก็สังเกตเห็นว่าจิตมารอ่อนแอลงเช่นกัน เขาก็พุ่งเข้าหาจิตมารด้วยความเร็วสูงโดยไม่ลังเล

จากระยะไกล เจี้ยนเฉินและจิตวิญญาณราชันย์ดูเหมือนจะเป็นดาวหางที่สว่างไสวสองดวง แสงรุ่งโรจน์จากกระบี่ของพวกเขาเติมเต็มมิติรอบนอกด้วยสี พวกเขาพุ่งเข้าหารูขนาดใหญ่ในมิติด้วยพลังทำลายล้าง ไม่ว่าพวกเขาจะผ่านไปที่ไหน พวกเขาจะทิ้งรอยแตกขนาดใหญ่ไว้ในมิติ สร้างแม่น้ำแห่งความมืด

จิตมารเริ่มโกรธเมื่อสัมผัสถึงเจตนาของเจี้ยนเฉินและจิตวิญญาณราชันย์ มันคำรามออกมาเสียงดัง เสียงคำรามกลายเป็นความคิดที่คร่าชีวิตผู้คนไปทั่วมิติ ในสายตาของมัน ทั้งเจี้ยนเฉินและจิตวิญญาณราชันย์ก็เป็นเพียงอาหาร เนื่องจากพวกเขาเป็นอาหาร ก็ควรรอให้มันค่อย ๆ ได้ลิ้มรส แต่อาหารกลับทำให้มันอ่อนแอลง และยังพยายามต่อต้านหลายครั้ง สำหรับจิตมาร นี่เป็นการยั่วยุอย่างอุกอาจที่มันไม่สามารถยอมรับได้

จิตมารในร่างมนุษย์เลือนหายไปและกลายเป็นลูกบอลหมอกสีแดงหนาแน่น หมอกหมุนอย่างรวดเร็ว ดึงแก่นของสิ่งที่อยู่รอบตัวออกมา มันไม่เพียงดูดซับของจักรวาล แต่รวมถึงพลังงานในสิ่งแวดล้อมด้วย มันมีส่วนร่วมโดยตรงในการต่อสู้กับหลุมดำ เจี้ยนเฉินและจิตวิญญาณราชันย์รู้สึกได้ว่าพลังงานของพวกเขาไม่มั่นคง พวกเขาทะยานออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน มันเหมือนน้ำวนที่จิตมารก่อตัวขึ้นกำลังดึงพลังของพวกเขาออกจากร่างกาย

จิตมารมีความสามารถในการกลืนกินตามธรรมชาติ หากปราศจากการปราบปรามของเกราะไหมบรรพกาล มันก็แสดงให้เห็นถึงความสามารถนี้อีกครั้ง

ความคิดเห็น