ตอนที่ 1633: รุกเข้าดินแดน (2)

ตอนที่ 1633: รุกเข้าดินแดน (2)

เมื่อซ่างกวนมู่เอ๋อเดินทางจากไป จอมยุทธจากเผ่าพันธุ์ทะเลและบรรดาร้อยเผ่าพันธุ์ทั้งหมดต่างเดินทางไปจากทวีปเทียนหยวนพร้อมกับเทพเจ้าแห่งท้องทะเลและเถี่ยต้า พวกเขากลับไปยังดินแดนของตนเพื่อฟื้นฟูความแข็งแกร่ง การต่อสู้ก่อนหน้านี้รุนแรงมากและใกล้ตัว ถึงแม้ว่าพวกเขาจะได้รับชัยชนะในที่สุด แต่จอมยุทธจากทุกแหล่งของทั้งสองโลกที่อ่อนล้ามาก ผู้อาวุโสและผู้พิทักษ์จากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งได้ผลกระทบพิเศษ พวกเขาผลักดันร่างกายเกินขีดจำกัดของพวกเขาในการสร้างเลือด พวกเขาจึงอ่อนเพลียมากกว่าจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมจากโลกทวีปเทียนหยวน

แม้ว่าเทพเจ้าแห่งท้องทะเลและเถี่ยต้าจะออกจากทวีปเทียนหยวนและกลับไปยังดินแดนของตน แต่พวกเขาก็เหมือนกับซ่างกวนมู่เอ๋อเฝ้าดูสถานการณ์ในทวีปนี้อย่างระมัดระวังจากที่ไกล ๆ พวกเขายังระมัดระวังจากระยะไกล พวกเขายังคงระมัดระวังผู้อาวุโสและผู้พิทักษ์จากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้ง

เสือขาวไม่ได้กลับไปยังทวัปสัตว์เทวะ แต่เขายังคงอยู่ทวีปเทียนหยวนและอยู่ในเมืองอัคนีกับเสี่ยวจินและเสี่ยวหลิง ที่พวกเขาพักอยู่ในเมืองอัคนี

แม้ว่าเขาจะเป็นเทพและเป็นราชันสัตว์อสูร แต่เสือขาวก็ไม่ได้รู้สึกสนใจในทวีปสัตว์เทวะเลย แต่เมืองอัคนีเป็นเมืองของเจี้ยนเฉิน ดังนั้นเขาจึงรู้สึกได้ถึงความเป็นเจ้าของมากขึ้นเมื่ออยู่ที่นี่

ด้วยการมีจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมจำนวนมากอยู่ที่ทวีปเทียนหยวนเมื่อเจี้ยนเฉินไม่อยู่ ทั้งทวีปก็รู้สึกดดันอย่างมาก ทวีปเทียนหยวนจำเป็นต้องให้กำเนิดจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมเป็นของตัวเองมากขึ้น ฉะนั้นการมีเสือขาว, เสี่ยวจินและเสี่ยวหลิงมาพักอยู่ก็ทำให้สถานะของเมืองอัคนีเพิ่มมากขึ้น

สุดท้ายซ่างเฉียงเป็นคนจัดการเรื่องต่าง ๆ ของทวีปสัตว์เทวะ เขามีประสบการณ์ ดังนั้นจึงเห็นได้ชัดว่าเป็นงานง่าย ๆ ที่ให้เขาจัดการเรื่องเหล่านี้ แม้ว่าเสือขาวจะมีความแข็งแกร่งในขอบเขตดั้งเดิม แต่ก็ยังไม่มีประสบการณ์ในการเป็นผู้นำ ท้ายที่สุดมันยังเด็กและยังไม่ได้ผ่านจุดเปลี่ยนแห่งชีวิต

แม้ว่าเสี่ยวหลิงจะเป็นจิตวิญญาณม่านพลังเมืองทหารรับจ้างและได้ปกป้องให้สถานที่นั้นเงียบสงบมาหลายล้านปี แต่ตอนนี้เมืองทหารรับจ้างถูกทำลายไปพร้อมกับผนึกใต้เมืองที่นางปกป้อง นางไม่ได้รับคำสั่งให้ทำอย่างอื่นอีกต่อไป นางจึงไม่ถูกจำกัดให้อยู่ในสถานที่หรือกิจกรรมใด ๆ อีกต่อไป บวกกับความจริงที่ว่าเสี่ยวหลิงไม่ได้ใกล้ชิดกับใครนอกจากเจี้ยนเฉินในโลกปัจจุบัน นางจะต้องปักหลักเมืองอัคนี บางทีแม้แต่เสี่ยวหลิงเองก็ไม่ได้ตระหนัก แต่นางเริ่มปฏิบัติต่อเมืองอัคนีราวกับว่ามันเป็นบ้านของนางเพราะเจี้ยนเฉิน พี่ใหญ่ของนางเป็นคนสร้างเมืองนี้ขึ้นมา นางรู้สึกใกล้ชิดเมื่ออยู่ที่นั่น

อาต้า, อาเอ้อ, อาซานและอาซือ ปัจจุบันให้การสนับสนุนซึ่งกันและกันขณะที่พวกเขายืนอยู่บนพื้นดินที่แตกร้าว พวกเขาจ้องมองไปที่ก้อนเมฆสีเลือดในอวกาศ พวกเขาทั้งสี่ต่างก็เข้าสู่ขอบเขตดั้งเดิม ต้องขอบคุณปราณกระบี่ของพวกเขาทั้งสี่ที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของเจี้ยนเฉินในระหว่างการต่อสู้กับจิตมาร จากนั้นพวกเขาก็ยืนขึ้นในค่ายกลกระบี่และระเบิดอย่างรุนแรงซึ่งพวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสจากจิตมาร เนื่องจากค่ายกลกระบี่นั้นมีพลังมากเกินไป พวกเขาต่างก็กัดฟันทนหลังจากที่ใช้พลังงานดั้งเดิม เป็นผลทำให้พวกเขาทั้งสี่ไม่อาจลอยตัวอยู่ได้ชั่วคราว พวกเขายืนอยู่บนพื้นเหมือนกับคนธรรมดา ๆ

อย่างไรก็ตามไม่มีใครประมาทพวกเขาทั้งสี่ แม้ว่าทุกคนจะรู้สึกถึงความอ่อนแอของพวกเขา แต่พวกเขาทั้งหมดก็ยังมาถึงขอบเขตดั้งเดิมแล้ว พวกเขากลายเป็คนผู้ปกครองสูงสุด สถานะของพวกเขาไม่เหมือนเมื่อก่อน