ตอนที่ 1639: 10 ปี

ตอนที่ 1639: 10 ปี

ขอต้อนรับจิตวิญญาณราชันย์

เฉียงซ่งในฐานะผู้นำ ทั้งผู้อาวุโสและผู้พิทักษ์จากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งก็รีบไปที่อุโมงค์ระหว่างสองโลกอย่างรวดเร็วที่สุด พวกเขาโค้งคำนับต่อจิตวิญญาณราชันย์อย่างสุภาพ

พวกเขารีบมาอย่างรวดเร็ว เวลาผ่านไปเพียง 5 นาทีหลังจากที่จิตวิญญาณราชันย์ออกมาจากอุโมงค์ พวกเขาก็เดินทางมามาถึงจากที่ห่างไกลกว่า 10 ล้านกิโลเมตร

จิตวิญญาณราชันย์นั้นเฉยชา เขามองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะมองไปที่ท้องฟ้า สายตาของเขาดูเหมือนจะข้ามอวกาศได้และยังสามารถมองทะลุเข้าไปในเมฆสีแดงที่ลอยอยู่เงียบ ๆ ราวกับกระบี่ที่แหลมคม เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

เจี้ยนเฉิน เจ้ายังไม่ออกมาอีกรึ จิตวิญญาณราชันย์พึมพำ เสียงของเขาค่อนข้างทุ้ม จากนั้นเขาก็มองไปที่เฉียงซ่งและถามด้วยมีอารมณ์ว่า เฉียงซ่ง การเจรจากว่าสิบปีนี้เป็นอย่างไรมั่ง ?

เฉียงซ่งกลายเป็นขมขื่น จิตวิญญาณราชันย์ คนที่โลกนี้ยืนยันว่าจะให้ที่ดินเราส่วนเล็ก ๆ และไม่มีขนาดใกล้เคียงกับที่เราต้องการ บวกกับความจริงที่ว่าเจี้ยนเฉินอยู่เหนือหัวของเราและซางกวนมู่เอ๋ออยู่ที่เกาะสามเซียน เราจึงกลัวที่จะเจรจาโดยที่ไม่ได้รับการช่วยเหลือจากท่าน มันเป็นไปไม่ได้ที่เราจะทำเรื่องใหญ่ให้กับผู้คนในโลกนี้ ดังนั้นเราจึงไม่ได้ก้าวหน้าเลยแม้จะผ่านไป 10 ปี

ถ้ามันเป็นอย่างนั้นก็ให้ข้าคุยกับคนในโลกนี้ จิตวิญญาณราชันย์พูดอย่างไร้อารมณ์และเยือกเย็นเล็กน้อย

ในเวลานี้พื้นที่ใกล้ ๆ ก็สั่นเล็กน้อย จอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมทั้งหมดของโลกก็ปรากฏขึ้นในเวลาเดียวกัน พวกเขาเผชิญหน้ากับจิตวิญญาณราชันย์อย่างขึงขัง พวกเขาป้องมือเข้าหากันหลังจากที่เขาปรากฏตัว

พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องมา อย่างน้อยที่สุดภูมิภาคนี้ก็ห่างไกลเกินไป มันดีกว่าให้จิตวิญญาณราชันย์มาเยือนเมืองอัคนีด้วยตัวเอง

เจ้ามาในเวลาที่เหมาะสม การเจรจาที่ยังไม่คืบหน้าเป็นเวลาสิบปีแล้ว มันสามารถจบได้ในวันนี้ เฉียงซ่งแสดงแผนที่ที่เจ้าวาดขึ้นมา จิตวิญญาณราชันย์กล่าว

ขอรับ จิตวิญญาณราชันย์ เฉียงซ่งตอบอย่างสุภาพก่อนที่จะเลื่อนกระดาษไปยังจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมของโลกนี้

แกมันสารเลวจริง ๆ เสี่ยวหลิงจ้องมองไปที่จิตวิญญาณราชันย์อย่างชั่วร้ายขณะที่นางพึมพำกับตัวเอง แม้ว่าวิญญาณราชันย์จะเคยต่อสู้เคียงข้างกับคนของโลกเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดวิกฤติของโลก เสี่ยวหลิงก็ยังไม่ลืมเกี่ยวกับร่างปีศาจขนาดใหญ่ที่เขาทำขณะที่โจมตีผนึกภายใต้เมืองทหารรับจ้าง สายตานั้นทำให้นางรู้สึกหวาดกลัวในตอนนั้น

ม้วนกระดาษของเฉียงซ่งลอยไปอย่างเงียบเบื้องหน้าของจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิม พวกเขาทุกคนต่างก็แสดงออกด้วยสีหน้าไม่น่าดูและไม่มีใครที่จะหยิบออกไป

จิตวิญญาณราชันย์ ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบกับเรื่องนี้ ทำไมเราไม่คุยกันเรื่องนี้หลังจากที่เจี้ยนเฉินกลับมา ? ในตอนนี้ ก็มีเสียงดังออกมาจาก มันเป็นเสียงจากซ่างกวนมู่เอ๋อจากเกาะสามเซียน นางยังคงถือพิณและยืนอยู่อย่างเรียบง่ายกลางอากาศ

ข้าจะคุยกับเจี้ยนเฉินหากว่าเขาอยู่ เนื่องจากเขายังคงบ่มเพาะอยู่และยังเป็นคนที่ตัดสามารถตัดสินใจเรื่องอาณาเขตได้ มันก็เหมือนกับที่ข้าคุยกับเจ้า จิตวิญญาณราชันย์กล่าว

จอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมของทั้งสี่เผ่าพันธุ์มีใบหน้าที่ไม่น่ามอง พวกเขาไม่มีอำนาจที่จะคุยอะไรกับจิตวิญญาณราชันย์ แม้ว่าจะเป็นเพื่อปกป้องผลประโยชน์ของตนเอง

ผู้ล่ามักจะล่าสิ่งที่อ่อนแอกว่านี่เป็นกฏของการเอาชีวิตรอด หากจิตวิญญาณราชันย์วางแผนที่จะทำสงครามกับพวกเขาและลงมืออย่างไร้ปราณี จิตวิญญาณราชันย์อาจจะลงมือฆ่าพวกเขาหากว่าเขาไม่พอใจในระหว่างการเจรจา

ท้ายที่สุดแล้วมีคนผู้เดียวที่สามารถยืนได้อย่างเท่าเทียมกับจิตวิญญาณราชันย์ หากจิตวิญญาณราชันย์ต้องการลงมือกับพวกเขาจริง ๆ มันจะมีแต่ความตายเท่านั้น แม้แต่ซ่างกวนมู่เอ๋อก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงโชคชะตานั้นได้