ตอนที่ 164 - ฝูงหมาป่าทุ่งหญ้า

ตอนที่ 164 – ฝูงหมาป่าทุ่งหญ้า

ในขณะนี้ดวงตาของเจี้ยนเฉินทอประกายก่อนที่เขาจะหยุดทันที ด้านหน้าของเขา เจี้ยนเฉินสามารถตรวจจับการเคลื่อนไหวของบางสิ่งที่กำลังแล่นผ่านหญ้า

ดวงตาของเจี้ยนเฉินมีแววเย็นชา เมื่อเขาสำรวจทุ่งหญ้าที่อยู่ข้างหน้าเขา หูของเขากระดิกขณะที่เขายังคงฟังเสียงการเคลื่อนไหวที่เบาที่สุดในสภาพแวดล้อมรอบตัวเขา

อาการดูถูกปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจี้ยนเฉินในขณะที่เขาบินไปในทิศทางที่เสียงการเคลื่อนไหวดังมา

ภายในไม่กี่ชั่วลมหายใจ เสียงของการเคลื่อนไหวสามารถได้ยินเสียงดังกว่าเดิมที่เคยได้ยิน จนถึงจุดที่สามารถได้ยินเสียงได้โดยไม่ต้องใส่ใจ นอกจากนี้การสั่นสะเทือนภายในพงหญ้าสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนในขณะนี้ราวกับว่าลมกำลังพัดผ่านบริเวณที่เฉพาะเจาะจงนั้น ทันใดนั้นเงาจำนวนนับไม่ถ้วนก็ลอยออกมาจากด้านหลังของพงหญ้าสูง

เจี้ยนเฉินสงบนิ่งมากขณะที่เขาเดินไปข้างหน้า ในมือขวาของเขากระบี่วายุโปรยควบแน่นขึ้นมาในขณะที่เขาคว้ามัน

“โฮ่ง”

ในขณะนี้เสียงหมาป่าสามารถได้ยินได้ในขณะที่ร่างสีฟ้ากระโจนออกจากพงหญ้ามาทางเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินแกว่งแขนขวาของเขาเล็กน้อยโดยที่ไม่ต้องเหลียวมองแม้แต่น้อยในขณะที่ร่างสีน้ำเงินบินเข้ามาใกล้เขา กระบี่วายุโปรยในมือขวาของเขากลายเป็นแสงสีเงินในขณะที่เขาเดินผ่านสิ่งมีชีวิตที่บินได้

ในขณะที่ร่างสีฟ้าพุ่งเข้าใส่เขา มันก็ตกลงบนพื้นทันที เมื่อมองลงไป เจี้ยนเฉินเห็นว่าเป็นหมาป่าสีน้ำเงินที่มีเลือดไหลออกมาจากลำคอ

ขณะที่หมาป่าตัวนี้ตกลงสู่พื้นดิน การโจมตีของหมาป่าก็พุ่งออกมาจากพงหญ้าสูงมาที่เจี้ยนเฉิน หนึ่งในนั้นอ้าปากขนาดใหญ่ทำให้ได้กลิ่นเลือดโชยออกมาและพุ่งเข้าจมูกจนทนไม่ไหว

สีหน้าเจี้ยนเฉินยังคงนิ่งเงียบ เขาแทงกระบี่ของเขาออกไปด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าเมื่อเขาโจมตีหมาป่าแต่ละตัวที่เข้ามาอย่างรุนแรงเข้าที่ลำคอ

หมาป่าสีน้ำเงินเหล่านี้อยู่ในระดับ 1 ถึง 2 เท่านั้น ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงไม่รู้สึกถูกคุกคามจากพวกมันแม้แต่น้อย

จากด้านหลังที่ปกคลุมด้วยหญ้าสูง หมาป่าสีน้ำเงินยังคงกระโจนออกมาพุ่งเข้าใส่เจี้ยนเฉิน อย่างไรก็ตาม การก้าวไปข้างหน้าของเจี้ยนเฉินก็ไม่ได้สะดุดลงแม้แต่ก้าวเดียวขณะที่เขากวัดแกว่งอาวุธของเขาตามของจังหวะกระบี่ ทุกวินาทีกระบี่ของเขาจะแกว่งไปมารอบตัวเขาและด้วยการแกว่งแต่ละครั้งหมาป่าก็จะถูกโจมตีอย่างรุนแรง

ปริมาณของหมาป่าสีน้ำเงินที่ซ่อนอยู่ในพงหญ้านับเป็นพันในขณะที่พวกมันล้อมตัวเป็นวงกลมรอบเจี้ยนเฉินที่มีเส้นรอบวงประมาณ 100 เมตร ตอนนี้เจี้ยนเฉินถูกผนึกอย่างแน่นหนา หมาป่าสีน้ำเงินสามารถเดินอยู่ด้านหลังหญ้าสูงได้อย่างเงียบ ๆ แต่ในขณะที่เจี้ยนเฉินสามารถฆ่าหมาป่าสีน้ำเงินได้อย่างง่ายดาย แต่มีเพียง 20 ตัวที่ตายด้วยมือของเขา

แม้ว่าเขาจะรู้ตัวว่ามีหมาป่าสีน้ำเงินล้อมอยู่รอบตัวเขาจำนวนมาก เจี้ยนเฉินก็ยังคงดูเหมือนจะไม่กังวล การต่อสู้กับฝูงสัตว์อสูรระดับ 1 หรือ 2 เจี้ยนเฉินสามารถสังหารพวกมันได้อย่างง่ายดายด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวโดยไม่สิ้นเปลืองพลังงานเลย