ตอนที่ 1644: ท่านอาน่ากลัว

ตอนที่ 1644: ท่านอาน่ากลัว

สองพี่น้องดื่มกันจนถึงเช้าก่อนที่จะแยกย้ายกันในที่สุด

นายน้อยจากตระกูลเจียงหยางและแม่ของเขาอยู่ในลานกว้างที่หรูหรา พวกเขาทั้งคู่กังวลเล็กน้อย

ในเวลานี้หญิงรับใช้เดินเข้ามาอย่างรวดเร็วและพูดด้วยเสียงนุ่มนวล ฮูหยิน หัวหน้าตระกูลกลับมาแล้ว

มารดาของเจียงหยางซูมองอย่างว่างเปล่าเมื่อนางได้ยินอย่างนั้น จากนั้นนางก็เดินไปหาคนตรงหน้าของนาง เจียงหยางซู นางพูดอย่างตื่นเต้น ซูเอ๋อ บิดาของเจ้ากลับมาแล้ว บิดาและอาของเจ้าเป็นพี่น้องกัน เขามอบลูกท้อเมฆม่วงจำนวนมากให้กับนายน้อยจากเกาะสามเซียน แต่เขาไม่ได้ให้เจ้าแม้แต่ลูกเดียวด้วยเหตุผลบางอย่าง พวกเรายังคงเป็นครอบครัวของเขาอีกหรือ ?

ใช่แล้ว ท่านแม่ ข้ารู้ว่ามันเป็นอย่างนั้น ฮึ่ม นายน้อยเกาะสามเซียนดูถูกข้าเพราะเขาแข็งแกร่งขึ้น เขาต้องการให้ข้าเรียกเขาว่าพี่ชาย เขาคิดว่าเขาคู่ควรงั้นหรือ ? เขาพึ่งลูกท้อเมฆม่วง ถ้าเกิดข้ากินสิ่งที่เพิ่มพลังได้ พลังของข้าจะมากกว่าเขาอย่างแน่นอน ในเวลานั้นเพียงแค่มองดูข้าลงมือกับนายน้อยเกาะ มาดูกันว่าเขาจะเย่อหยิ่งต่อหน้าข้าในอนาคตได้อย่างไร เจียงหยางซูพูดอย่างเย็นชา เขารู้สึกไม่พอใจอาของเขาอย่างมาก อาของเขาได้มอบลูกท้อเมฆม่วงให้กับคนนอก แต่กระนั้นเขาที่เป็นหลานยังไม่ได้รับแม้แต่ผลเดียว

สำหรับท่านปู่ก็เช่นกัน เขาได้รับลูกท้อเมฆม่วงจากนายน้อยเกาะสามเซียนแต่ปฏิเสธที่จะมอบให้เจ้า ถ้าปู่ของเจ้ามอบลูกท้อเมฆม่วงก่อนที่เจ้าจะเจอกับนายน้อยเกาะสามเซียน เรื่องราวมันจะเป็นอย่างไร ? โชคดีที่มีคนไม่มากที่รู้เรื่องนี้ ไม่เช่นนั้นถ้าความจริงที่ว่านายน้อยจากตระกูลเจียงหยางไม่ยิ่งใหญ่เท่านายน้อยจากเกาะสามเซียนกระจายออกมา พวกเราทุกคนจะอับอาย ท้ายที่สุดตระกูลเจียงหยางของเราไม่สามารถเทียบได้กับเกาะสามเซียน แม่ของเจียงหยางซูกล่าว นายรู้สึกไม่พอใจอย่างมากต่อการกระทำของเจียงหยางป้า แต่นางก็ไม่กล้าแสดงความไม่พอใจเช่นนี้ นางทำได้เพียงแค่ซ่อนมันไว้ในใจของนาง

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนเตียงที่หรูหราในบ้านของเขา เขาไตร่ตรองเรื่องดินแดนระหว่างทั้งสองโลก

ดินแดนที่โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งต้องการมีมากเกินไป หากข้าทำตามเขา มันจะเป็นการสูญเสียที่ยิ่งใหญ่สำหรับสี่เผ่าพันธุ์ของโลกนี้ และถ้าส่งมอบดินแดนนี้ ผู้ที่อยู่อาศัยเก่าจะต้องถูกโยกย้าย การย้ายถิ่นฐานไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เจี้ยนเฉินคิดกับตัวเอง

นายน้อยสี่ นายน้อยต้องการที่จะพบท่าน !

ในเวลานี้มีเสียงสุภาพดังออกมาจากยามที่อยู่ด้านนอก

ให้ซูเอ๋อเข้ามา เจี้ยนเฉินพูดอย่างสงบขณะที่เขามองออกไปด้านนอก

เจียงหยางซูเดินเข้ามาจากด้านนอกและคุกเข่าด้านหน้าเจี้ยนเฉิน เขาพูดอย่างสุภาพ เจียงหยางซูคารวะท่านอา !

เจี้ยนเฉินมองเจียงหยางซูและยิ้มอย่างกันเอง เขากล่าวว่า ไม่จำเป็นต้องมากพิธี เจ้าลุกขึ้นได้ จากนั้นเจี้ยนเฉินก็ยกแขนและมีพลังที่มองไม่เห็นเข้าพยุงเจียงหยางซูให้ลุกขึ้น

ขอรับ ท่านอา ! เจียงหยางซูเต็มไปด้วยความสุภาพ แม้ว่าเขาจะพูดหลายครั้งว่าเขาต้องการเอาชนะอาของเขาในอนาคต เขาก็อดไม่ได้ที่จะเป็นกังวลเมื่อเขาเผชิญหน้ากับอาในตำนานของเขา สุดท้ายอาของเขาก็โด่งดังเกินไป เขาเป็นราชันย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในตอนนี้ภายใต้ความฉลาดของอาของเขา

เจี้ยนเฉินยิ้มให้เจียงหยางซูและพูดเบา ๆ ว่า ซูเอ๋อ มันไม่ง่ายที่ตระกูลเจียงหยางของเราจะเปลี่ยนไปจากองค์กรไร้นามจนรุ่งเรืองในปัจจุบัน ในฐานะนายน้อยตระกูลเจียงหยาง เจ้าต้องเป็นแบบอย่าง เจ้าไม่อาจกลายเป็นคนหยิ่งยะโสและจองหอง ในเวลาเดียวกันเจ้าก็ไม่อาจสร้างปัญหาภายนอกโดยไม่มีเหตุผลหรือทำร้ายและรังแกคนอื่นด้วยความตั้งใจของเจ้า เจ้าเข้าใจหรือไม่ ?