ตอนที่ 1646: รุยจินมาแล้ว

ตอนที่ 1646: รุยจินมาแล้ว

เนื่องจากอายุขัยโดยเฉลี่ยของคนธรรมดาในทวีปเทียนหยวนนนั้นไม่เกิน 200 ปี เฉินฟางก็ไม่ถือว่าแก่นัก แต่การตายของเคนดัลก็ทำให้นางใจสลายอย่างมาก เวลาไม่สามารถทำให้ความรักที่นางมีต่อเคนดัลลดน้อยลงได้ แม้หลังจากที่ผ่านไปหลายสิบปี นางก็ยังไม่อาจเอาชนะความเศร้าของนางได้ นี่คือเหตุผลที่ทำให้นางกลายเป็นหญิงชรา แม้ว่าจะมาอายุเท่ากับวัยกลางคน

อาซ้อ ห่วงตัวเองบ้าง ท่านไม่อาจลืมได้ว่าท่านมีซานอยู่ แม้ว่าท่านจะไม่สนใจตัวเอง แต่ท่านต้องสนใจลูกชายของท่านด้วย เจี้ยนเฉินวิ่งเข้ามาประคองเฉินฟางที่กำลังเดินเข้ามา เขารู้สึกเจ็บปวดอยู่ภายใน เขาสามารถรู้สึกได้ว่าเฉินฟางเหลือพลังชีวิตอยู่ไม่มากนัก นางไม่มีเวลาเหลือมากแล้ว

ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เขาสามารถช่วยนางได้อย่างง่าย ๆ เขาสามารถยืดอายุขัยให้กับนางอีกพันปีได้อย่างง่ายดาย อย่างไนก็ตามนางได้ตายจากภายในแล้ว ดังนั้นต่อให้เขาให้พลังชีวิตกับนางมากเท่าไร มันก็ไม่อาจเป็นการช่วยนางได้มากนักนอกจากความเห็นแก่ตัวและเป็นการทรมานนางจากความตรอมใจ

นั่นคือเหตุผลที่เจี้ยนเฉินไม่ทำตามที่เขาต้องการ เขาไม่ต้องการให้เฉินฟางจากไป แต่เขาก็ไม่ต้องการให้นางเจ็บปวดด้วยเช่นกัน

ขอบคุณนายน้อย ท่านทำอะไรมากมายให้กับครอบครัวของข้ามากพอแล้ว เป็นโชคที่พ่อของซานได้พบกันท่าน นายน้อย มีคนจำนวนมากที่อยู่ที่นี่ ดังนั้นเราขึ้นไปพูดคุยกันเถอะ เฉินฟางยิ้ม นางพูดราวกับเป็นคำพูดสุดท้ายและพร้อมที่จะจากไปได้ง่าย ๆ

เฉินฟางหายตัวไปชั้นหนึ่งภายใต้การช่วยเหลือของเจี้ยนเฉิน ทำให้แขกทุกคนตกตะลึง มีความไม่อยากเชื่อบนใบหน้าของเขา

โอ้ พระเจ้า นั่นคือเจ้าของโรงเตี้ยมนี้หรือ ? ราชันเจี้ยนเฉินยังเข้าไปช่วยประคองนางด้วยตัวเอง… ไม่นานความโกลาหลก็ปะทุขึ้นบนชั้นแรก ทุกคนตกใจอย่างมากราวกับว่าพวกเขาเห็นในสิ่งที่ไม่น่าเชื่อที่สุดในโลก

..

สองชั่วยามต่อมา เจี้ยนเฉินออกจากโรงเตี้ยม เขารู้สึกค่อนข้างกดดัน เขาพยายามโน้มน้าวเฉินฟางผ่านการพูดคุย เขาหวังว่านางจะเอาชนะความทุกข์ของนางได้ เขาถึงจะช่วยนางได้ การปล่อยให้นางมีชีวิตอยู่อีกหลายพันปีจะไม่เป็นปัญหาสำหรับนางหากนางต้องการ น่าเสียดายที่เฉินฟางไม่เคยตัดใจจากเคนดัลและปฏิเสธความช่วยเหลือจากเจี้ยนเฉิน ในคำพูดของนางก่อนหน้านี้ เคนดัลนั้นโดดเดี่ยวอยู่บนสวรรค์ เขาต้องการใครสักคนอยู่กับเขา และนางก็จะเป็นคนผู้นั้น

คำพูดของเฉินฟางทำให้เจี้ยนเฉินหมดหนทาง มันไร้ประโยชน์แม้ว่าจะเอ่ยอ้างถึงซานขึ้นมา

ในตอนนี้ดวงตาของเจี้ยนเฉินหรี่ลง ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ไหลโพ้นและพุ่งออกไปเป็นลำแสงสีม่วง เขาหายลับไปในเส้นขอบฟ้าภายในเสี้ยววินาทีด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ

พื้นที่ใกล้ ๆ กับภูเขาที่ตั้งอยู่ในส่วนลึกของเกาะมังกรก็เริ่มบิดเบือน ประตูสีทองขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากที่มิติบิดเบือน

มีโลกจิ๋วอยู่ภายในประตู หลุมศพขนาดใหญ่เต็มไปด้วยและวิญญาณมังกรที่ล่องรอยอยู่รอบ ๆ พวกมันต่างแผดเสียงเป็นครั้งคราวและมีเสียงคำรามก้องไปทั่วเกาะ

นี่คือสุสานมังกร ซากมังกรจำนวนมากถูกฝังอยู่ที่นี่ รวมถึงมังกรระดับ 9

ในเวลานี้มีร่างสีทองบินออกมาจากส่วนลึกของสุสาน เขาเปล่งรัศมีที่ที่ทรงพลัง วิญญาณมังกรที่อ่อนแอทั้งหมดทรุดตัวลงและสั่นไหนเมื่อได้สัมผัสกับกลิ่นอายของเขา