ตอนที่ 1660: ไปด้วยกัน

ตอนที่ 1660: ไปด้วยกัน

นอกจากนี้ยังมีจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมจากโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งซึ่งยังคงอยู่ในโลกนี้ พวกเขาทั้งหมดแสดงสีหน้าอย่างหวาดกลัวเนื่องจากความกดดันนั้นยิ่งใหญ่กว่าสิ่งที่พวกเขาเคยรู้สึกจากจิตวิญญาณราชันย์

ราชาเทพ… เจี้ยนเฉินจ้องไปยังแสงสีเขียวจากเกาะสามเซียนและบ่นกับตัวเอง เขาเคยเห็นราชาเทพหลายครั้ง ทั้งผู้พิทักษ์ชุยและเอเดรียนน่าได้ลงมายังโลกนี้ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นพลังที่แท้จริงของราชาเทพพวกเขาสามารถทำลายจักรวาลได้ด้วยการดีดนิ้ว

ในส่วนลึกของอวกาศ ทะเลแสงสีม่วงก็ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น สายฟ้าสีม่วงกระจายไปทั่ว ขณะที่พวกเขาพุ่งเข้าหาเอเดรียนน่าอย่างรวดเร็วด้วยการมีอยู่ของโลกที่อธิบายไม่ได้

ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเอเดรียนน่าในฐานะราชาเทพได้รับการเปิดเผยแล้ว โลกไม่ยอมรับนางอีกต่อไป ดังนั้นกฏของโลกจึงต้องเข้ามา

กฏเป็นพลังพิเศษ ความจริงที่ว่าเอเดรียนน่าอ่อนแอลงและไม่สามารถใช้พลังของนางได้เต็มที่แม้ว่านางจะอยู่ในสภาพดี นางก็ต้องผ่านพ้นจากการทดสอบเช่นวันนี้ เว้นแต่ว่านางจะใช้สมบัติที่จอมยุทธของเผ่าเทพให้กับนางเพื่อให้นางได้รับการปกป้องจากกฏของโลก

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ทะเลสายฟ้าม่วงจะพุ่งเข้าใส่เอเดรียนน่า โถงเทพเจ้าสงครามได้เข้าไปยังอุโมงค์โลกเซียนพร้อมกับถูกปกคลุมด้วยแสง มันหายไปจากโลกและการปรากฏตัวของเอเดรียนน่าก็หายไปเช่นกัน

เมื่อไม่อาจรับรู้ถึงการปรากฏตัวของเอเดรียนน่าได้อีก ทะเลสายฟ้าม่วงก็หายไปในที่สุด ไม่นานจักรวาลก็กลับเข้าสู่สภาพสงบก่อนหน้านี้

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนเกาะสามเซียนอย่างเงียบ ๆ ขณะที่เขาดื่มคนเดียว เขาต้องไปยังพื้นที่ที่พึ่งสงบด้วยความงุนงง เขารู้ว่าเถี่ยต้าได้ออกไปแล้ว เขาจากโลกนี้ไปแล้วและเขาก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่พวกเขาจะได้พบกันอีก บางทีพวกเขาอาจจะไม่ได้พบกันอีก

ผู้คนที่คุกเข่านับไม่ถ้วนที่ภูเขาเทพเจ้าสงครามลุกขึ้นในทวีปแห่งความสูญเปล่า พวกเขาทั้งหมดเต็มไปด้วยความลังเลอย่างหนักที่จะแยกจากเทพเจ้าสงคราม โถงเทพเจ้าสงครามได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของทวีปแห่งความสูญเปล่าได้หายไป ตอนนี้ถูกแทนที่ด้วยรูปปั้นทองคำ

รูปปั้นสูง 300 เมตรและดูเหมือนกับเถี่ยต้า มันมีพลังลึกลับไหลเวียนอยู่ภายใน มันยืนอยู่อย่างเงียบ ๆ มีชั้นวิญญาณแผ่พลังออกมา มันส่องแสงสีทองสว่างรอบ ๆ ตัวของมัน

นี่คือรูปปั้นที่เถี่ยต้าทิ้งเอาไว้เบื้องหลัง รูปปั้นบรรจุพลังของเขาไว้ มันกลายเป็นสัญลักษณ์ใหม่ของร้อยเผ่าพันธุ์และยังเป็นการป้องกันที่ทรงพลังในการปกป้องร้อยเผ่าพันธุ์

ความโกลาหลที่เกิดจากการจากไปของเถี่ยต้าก็สิ้นสุดลงไม่นาน การจากไปของเขาทำให้สหายที่ดีที่สุดของเขารู้สึกหดหู่ใจ ขณะที่คนไม่ได้รู้จักเขาไม่สนใจเลย อย่างน้อยที่สุดพวกเขาก็จะนึกย้อนกลับไปเมื่อเถี่ยต้าเป็นผู้นำร้อยเผ่าพันธุ์ต่อสู้กับโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งและวิกฤติของโลก และถอนหายใจด้วยเหตุนี้ ขณะเดียวกันเซียนที่ถูกทอดทิ้งที่อาศัยอยู่ในต่างโลกนั้นรู้สึกโล่งใจและดีใจสำหรับการจากไปของเถี่ยต้าโดยไม่มีข้อยกเว้นใด ๆ ทั้งสิ้น

การจากไปของเถี่ยต้าหมายความว่าจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมที่ทรงพลังของโลกน้อยลงไปคนหนึ่ง

โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งยังมีรากฐานที่สมบูรณ์และมั่งคงในโลกทวีปเทียนหยวน ไม่ว่าจะเป็นทวีปเทียนหยวน, ทวีปสัตว์เทวะ , ทวีปแห่งความสูญเปล่าหรืออาณาจักรทะเล พวกเขาได้รับอาณาเขตขนาดใหญ่ทุกที่ พวกเขาไม่ได้ขยายตัวต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง เนื่องจากระดับสูงของต่างโลกเข้าใจว่า แม้ว่าเจี้ยนเฉินได้บอกพวกเขาว่าพวกเขาสามารถซื้อที่ดินได้ตามที่พวกเขาพอใจ การขยายตัวอย่างประมาทจะนำไปสู่การแทรกแซงของจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิม

โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งกำลังพยายามหลอมรวมกับผู้คนในโลกนี้อย่างสมบูรณ์ คนที่รับผิดชอบโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งไม่ต้องการให้มีข้อพิพาทกับจอมยุทธขอบเขตดั้งเดิมจากต่างโลกเพราะมันเป็นอันตรายต่อการพัฒนาเผ่าพันธุ์ของพวกเขาในอนาคต นอกจากนั้นพวกเขาไม่ทะเยอทะยานจนเกินไปในตอนแรก พวกเขาเพียงต้องการที่จะหาสถานที่ปลอดภัยให้คนที่อ่อนแอกว่า จอมยุทธขอบเขตเซียนจะคงอยู่ในโลกเดิมเป็นส่วนใหญ่

ด้วยการเข้าของเซียนที่ถูกทอดทิ้ง โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งก็เปิดตัวเองขึ้นกับผู้คนทั้งสี่เผ่าพันธุ์ พลังงานของโลกที่สมบูรณ์และพลังงานดั้งเดิมในโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งได้ดึงดูดจอมยุทธขอบเขตเซียนจำนวนไม่น้อยจากสี่เผ่าพันธุ์ นอกจากนี้ทรัพยากรและสมบัติล้ำค่ามากมายในโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งนั้นไม่อาจนำมาเปรียบเทียบได้กับต่างโลก เนื่องจากพลังงานดั้งเดิมยังไม่หมด ทำให้พวกเขาเติบโตในสภาพแวดล้อมที่อุดมไปด้วยพลังงานดั้งเดิม ซึ่งมันก็เพียงพอแล้วที่ผู้เชียวชาญขั้นเซียนหลายคนจะปฏิบัติต่อโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งราวกับว่าเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ จอมยุทธขอบเขตเซียนหลายคนออกเดินทางเพื่อหาโชคลาภในการเพิ่มความแข็งแกร่ง

แม้ว่ากฎของโลกในทวีปเทียนหยวนจะค่อย ๆ สมบูรณ์และพลังงานดั้งเดิมจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่ก็ไม่อาจสู้กับโลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งได้ในเร็ววัน ด้วยเหตุนี้โลกแห่งเซียนที่ถูกทอดทิ้งจึงกลายเป็นสถานที่ที่จอมยุทธขอบเขตเซียนมากมายต้องการเดินทางไป

ในพริบตา 3 ปีก็ผ่านไปนับตั้งแต่เถี่ยต้าออกเดินทาง ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมาเจี้ยนเฉินยังคงอยู่บนเกาะสามเซียนโดยไม่เคยก้าวออกไปจากเกาะเลย เขาไม่ได้ใส่ใจกับการพัฒนาของโลกภายนอกและไม่ได้ยุ่งเกียวกับสิ่งใดในทวีปเทียนหยวน เขาใช้ชีวิตอยู่อย่างปลีกวิเวก

เจี้ยนเฉินพาพ่อแม่ของเขามาที่เกาะสามเซียนอย่างรวดเร็ว พวกเขาอาศัยอยู่บนเกาะสามเซียน โหยวเยว่และหวงหลวนกำลังบ่มเพาะอยู่ที่เกาะสามเซียน

เจี้ยนเฉินไม่ได้ปลีกตัวหรือบ่มเพาะใด ๆ ในหลายปีที่ผ่านมา เขาใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและทำตัวเหมือนคนธรรมดา เขานำเรือออกไปพร้อมกับเจียงหยางป้าและซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนเป็นครั้งคราวเพื่อไปตกปลา ดูเหมือนว่าเขาจะพอใจอย่างมาก

ในช่วงหลายปีมานี้ ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยนก็ได้หยุดการบ่มเพาะเช่นกัน เขาใช้เวลาอยู่เคียงข้างบิดาของเขา มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าเขาไม่มีความสุขเลยแม้จะยิ้มและหัวเราะบ่อยครั้ง เขากลับรู้สึกว่าจิตวิญญาณของเขาตกต่ำมาก เขารู้จักบิดาของเขา เขาเข้าใจว่าการเปลี่ยนแปลงของบิดาของเขา มันเป็นสัญญาณของเขาที่จะออกจากโลกนี้ไปในอีกไม่นาน

ที่ชายฝั่ง เจี้ยนเฉิน, ซ่างกวนเอ๋อเจี้ยน, ซ่างกวนมู่เอ๋อ, เจียงหยางป้า,ไป๋หยุนเทียน, โหยวเยว่, หวงหลวนและคนอื่น ๆ กินปลาย่างด้วยความสนใจอย่างมาก ทั้งครอบครัวดื่มสุราและพูดคุยกับสิ่งต่าง ๆ อย่างร่าเริง