ตอนที่ 1687 - การสะสม

ตอนที่ 1687 – การสะสม

ขณะที่เสียงของเจี้ยนเฉินดังขึ้นทั่วทั้งหุบเหวก็เงียบลง บางคนถึงกับตกตะลึงหลังจากได้ยินคำพูดของเขา ในสายตาของพวกเขา เจี้ยนเฉินเป็นขั้นเทพ เขายืนอยู่ในระดับเดียวกันกับบรรพชนขององค์กรทั้งสี่ที่ปกครองทั่วทั้งภูมิภาค เขาจะมีชื่อเสียงถึงจุดที่มันจะยากมากสำหรับพวกเขาซึ่งอยู่ในขอบเขตดั้งเดิมเป็นอย่างมากที่สุดแม้แต่จะดึงความสนใจของเขาได้ในทันที

ถึงกระนั้นบุคคลที่เทียบเท่าจอมยุทธชั้นสูงที่พวกเขาเคารพนับถือได้มาเพื่อปล้นเหมืองเหรียญผลึกด้วยตัวเอง เขาไม่สนใจตัวตนของเขาในฐานะขั้นเทพเลย การกระทำของเขาทำให้หลายคนตะลึงงันทันที

” ท่านผู้อาวุโสที่เคารพ เหมืองนี้เป็นเหมืองของตระกูลลู่ บรรพชนของเราได้ให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก ในเวลาเดียวกันนี่เป็นเพียงเหมืองระดับต่ำ มีเพียงเหรียญผลึกระดับต่ำเท่านั้นที่สามารถพบได้ที่นี่เนื่องจากเหรียญผลึกระดับกลางนั้นหายากมาก ดังนั้นด้วยความยิ่งใหญ่ของผู้อาวุโส เหรียญผลึกเหล่านี้ต้องไม่เพียงพอที่จะทำให้ท่านพึงพอใจ” ชายชราโค้งคำนับและกล่าวอย่างระมัดระวัง ในขณะเดียวกันเขาก็ใส่ใจปฏิกิริยาของเจี้ยนเฉินอย่างใกล้ชิด หน้าผากของเขาถูกปกคลุมไปด้วยเหงื่อแล้วหลังจากพูดอย่างนั้น

แม้ว่าตระกูลลู่จะมีขั้นเทพ แต่พวกเขาไม่เคยเห็นเขามาก่อน ผู้อาวุโสที่อยู่ตรงหน้าเขาคือขั้น ‘เทพ’ คนแรกที่พวกเขาเคยเห็น มันเป็นเพียงแค่ตัวตนของเจี้ยนเฉินที่ถูกบดบังด้วยแสงสว่างรอบตัวเขา ดังนั้นจึงไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าขั้น ‘เทพ’ นี้เป็นใคร

ชายชราอ้างชื่อบรรพชนของตระกูลลู่ด้วยความหวังว่าจะยับยั้งและทำให้ ผู้อาวุโส ผู้นี้กลัวบ้าง อย่าลืมว่าตระกูลลู่ก็ให้ความสำคัญกับเหมืองนี้เป็นอย่างมาก เหมืองในเทือกเขาเมฆดำเป็นขุมสมบัติของตระกูลลู่ พวกเขาไม่สามารถที่จะสูญเสียมัน

การจ้องมองของเจี้ยนเฉินกลายเป็นเย็นชา เขาเหวี่ยงกระบี่หิมะบินในมือของเขาอย่างแผ่วเบา ฉับพลันนั้นปราณกระบี่สีขาวเงินดูเหมือนจะหลอมรวมกับหิมะพุ่งไปทางชายชราด้วยความเร็วสูง

ชายชรานั้นอยู่ที่ขั้นแลกเปลี่ยนเท่านั้นทำให้เขาเป็นจอมยุทธที่ดีในหมู่ทหารยาม อย่างไรก็ตาม เขาไม่ต่างกับมดเมื่ออยู่ต่อหน้าเจี้ยนเฉินที่สามารถต่อสู้กับขั้นเทพได้ เขาไม่สามารถต้านทานได้เลย ตามความเป็นจริงเขาไม่สามารถตอบโต้การจู่โจมจากเจี้ยนเฉินได้

ชายชราไม่รู้ตัวเลย เขาเพียงรู้สึกเจ็บที่หัวใจจากแขนขวาของเขา ในทันใดทำให้เขาร้องออกมาอย่างน่าสังเวชและไม่สามารถควบคุมได้ เลือดพุ่งออกมาเหมือนน้ำพุจากไหล่ขวาของเขา แขนทั้งหมดของเขาถูกฟันด้วยปราณกระบี่

“นี่เป็นเพียงแค่การเตือน อย่าพูดถึงสิ่งที่เจ้าพูดกับข้าก่อนหน้านี้อีก” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเย็นชา มีจิตสังหารอย่างรุนแรงในสายตาของเขาเตือนทุกคนที่อยู่ในที่นี้ว่าเขาไม่ได้กลัวบรรพชนของตระกูลลู่หรือกลัวที่จะลงมืออย่างโหดเหี้ยม

เจี้ยนเฉินตัดแขนของชายชราในทันทีทำให้สีหน้าของทหารยามทั้งหมดเปลี่ยนไป แม้จะไม่มีใครกล้าแม้แต่จะพูดออกมา

“ผู้อาวุโส โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ข้าจะส่งมอบเหรียญผลึกทั้งหมดที่ข้าขุดออกมาได้ให้ท่าน..”

“โปรดไว้ชีวิตพวกเรา ผู้อาวุโส กรุณาไว้ชีวิตที่ไม่มีความสำคัญของข้า มีเหรียญผลึกระดับต่ำมากกว่าห้าพันเหรียญในแหวนมิตินี้ ข้าวางแผนที่จะมอบมันให้กับหัวหน้างานในตอนแรก แต่ข้าจะมอบสิ่งเหล่านี้ให้ท่าน”

………