ตอนที่ 170 - ความรู้สึกที่เกิดจากสัตว์อสูร ระดับ 5 (1)

ตอนที่ 170 – ความรู้สึกที่เกิดจากสัตว์อสูร ระดับ 5 (1)

ตลอดทั้งคืน เจี้ยนเฉินนั่งอยู่บนเตียงของเขาและกลั่นกรองพลังเซียนภายในร่างกายของเขาอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะสามารถใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เขาไม่กล้าที่จะบ่มเพาะต่อไปด้วยความกลัวว่าอันตรายที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเขาจะกลายเป็นที่เด่นชัดมากขึ้น

พลังเซียนภายในร่างของเจี้ยนเฉินไหลไปรอบ ๆ เส้นชีพจรของเขาในรูปแบบที่ไม่หยุดนิ่ง เมื่อมันไหลเข้าไปในร่างกายของเขา เขาจะรู้สึกได้ถึงการควบคุมร่างกายของเขาที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในเวลาเดียวกัน ระดับความเข้ากันได้ระหว่างพลังเซียนและร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ

นอกจากนี้เขายังตระหนักว่าในขณะที่หมุนเวียนพลังเซียน เลือดของเขาก็ทำเช่นเดียวกัน พลังแฝงที่แปลกประหลาดบางอย่างในเลือดของเขาเริ่มสะสมและเข้าสู่อวัยวะต่าง ๆ ของร่างกายของเขา

พลังแฝงเหล่านั้นได้กลายเป็นเลือดต้านพิษจากอสรพิษทองริ้วเงิน แม้ว่าเลือดต้านพิษได้รวมเข้ากับกระแสเลือดของเขาเมื่อต้นปี แต่เลือดก็เริ่มเปลี่ยนอวัยวะภายในของเขาเท่านั้น มันจะใช้เวลานานจนกว่ากระบวนการจะเสร็จสมบูรณ์

ตอนนี้ปริมาณของเลือดต้านพิษได้เปลี่ยนเพียงส่วนเล็ก ๆ ของร่างกายของเขา ก่อนหน้านี้หมื่นต้านพิษได้ประสบความสำเร็จในปริมาณเล็กน้อยโดยมีเลือดของเขาทำเลือดต้านพิษ มันจะเป็นเมื่อร่างกายของเขาทั้งหมดมีการเปลี่ยนแปลงและหมื่นต้านพิษจะเสร็จสมบูรณ์อย่างแท้จริง

คืนนั้นผ่านไปอย่างสงบสุขจนถึงเช้า เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น เจี้ยนเฉินได้โคจรพลังตลอดทั้งคืนและรวมตัวกันอย่างต่อเนื่องกลับไปยังจุดตันเถียนของเขา ในที่สุดก็สร้างรูปร่างของดาบ แม้ว่ารูปร่างจะยังคงพร่ามัวเล็กน้อย แต่ก็ยังมีความแตกต่างกว่าเมื่อตอนเจี้ยนเฉินทะลวงผ่านด่านเซียนผู้เชี่ยวชาญ

เจี้ยนเฉินออกจากห้องของเขาและลงไปที่โรงเตี๊ยมที่ซึ่งเขาสั่งอาหารสัตว์อสูรจานเดียวเป็นอาหารเช้า ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา แม้ว่าเขาจะได้ไม่กินอะไรไปหนึ่งวันโดยเขาก็จะไม่รู้สึกหิวเลย แต่ว่าการรับประทานอาหาร 3 มื้อต่อวันกลายเป็นนิสัยของเจี้ยนเฉินไปแล้วและเขาก็มักจะกินเป็นประจำเว้นแต่จะมีสถานการณ์พิเศษบางอย่าง นอกเหนือจากนั้นเขาปฏิเสธที่จะไม่กินอาหาร อย่าลืมว่าการกินอาหารรสเลิศเป็นหนึ่งในความสุขที่เรียบง่าย แต่เป็นเรื่องสนุกมากของชีวิต

เนื่องจากมันเป็นช่วงเวลาที่สำคัญในการกินอาหารเช้าโรงเตี๊ยมโต๊ะจึงเต็มอย่างรวดเร็ว ทหารรับจ้างจำนวนมากกำลังรวมกลุ่มกันเพื่อนั่งกัน พวกเขาแลกเปลี่ยนข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาได้ยินและเห็น เติมห้องโถงด้วยเสียงโห่ร้องของพวกเขา

เจี้ยนเฉินนั่งอยู่เพียงลำพังพร้อมกับจานอื่น ๆ สองสามจานบนโต๊ะและเพลิดเพลินกับอาหารของเขาในขณะที่ฟังทหารรับจ้างคนอื่น ๆ

” เฮ้ พี่น้อง วันนี้การประมูลที่โรงประมูลฟีนิกซ์สวรรค์จะเริ่มขึ้น ข่าวลือบอกว่าพวกเขาจะประมูลซากของสัตว์อสูรระดับ 5 ทหารรับจ้างที่สวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินกล่าว

“อะไร? สัตว์อสูรระดับ 5 ! ? โอ้สวรรค์ นั่นคือสัตว์อสูรที่ต้องใช้เซียนปฐพีเป็นอย่างน้อยเพื่อเอาชนะ โรงประมูลฟีนิกซ์สวรรค์ มีหนึ่งในนั้นได้อย่างไร? สหาย เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้าไม่หลอกข้า” คนร้องด้วยความไม่เชื่อ

คนแรกที่พูดมีรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น” พี่น้อง ทำไมเราไม่ลองพนันกันดู หากคำพูดของข้าเป็นของปลอม ข้าจะเป็นผู้แพ้ แต่ถ้าคำพูดของข้าจบลงด้วยความจริงข้าก็ชนะ แล้วมันจะเป็นอย่างไร”

“เจ้าคาดหวังให้ข้าเชื่อว่าสัตว์อสูร ระดับ 5 จะปรากฎในเมืองชั้น 2 อย่างเมืองฟีนิกซ์หรือ ? เยี่ยม ข้าจะวางเดิมพันกับเจ้า ? ” อีกคนบอก

” ข้าอาศัยอยู่เป็นเวลา 30 ปีและได้ยินข่าวของสัตว์อสูรระดับ 5 หลายครั้ง แต่ข้าไม่เคยเห็นสัตว์อสูรระดับ 5 ด้วยตาของข้าเอง ตกลง ข้าจะพนันเช่นกัน 2 เหรียญทอง ในกรณีที่โรงประมูลฟีนิกซ์สวรรค์ขายสัตว์อสูร ระดับ 5 จริง ๆ ให้พิจารณาว่าข้าเสียเงิน 2 เหรียญทองนี้เลย” คนที่โต๊ะพูดออกมา