ตอนที่ 1737: เรือนกระบี่

ตอนที่ 1737: เรือนกระบี่

เรือนกระบี่นั้นเป็นกระท่อมหินที่มีสองชั้น กำแพงหินนั้นเรียบและเป็นเหมือนกระจกเงา มันไร้ที่ติ อย่างไรก็ตาม เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนสามารถบอกได้อย่างรวดเร็วว่าเจตจำนงกระบี่ที่แหลมคมและโหดร้ายบดราบพื้นผนัง

หลังจากที่พวกเขาทั้งสองเข้าไปในกระท่อมหิน พวกเขารู้สึกเหมือนได้เข้าสู่กระบี่อันทรงพลัง เจตจำนงกระบี่ที่พุ่งทะยานปรากฏทั่วทุกที่

“นี่คือจิตวิญญาณกระบี่ อย่างน้อยที่สุดมันก็อยู่ที่ระดับจิตวิญญาณกระบี่” ใจของเจึ้ยนเฉินสั่นเมื่อเขาสัมผัสถึงเจตจำนงกระบี่ที่มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง เขารู้สึกถึงแรงกดดันที่ทำให้หายใจไม่ออกในกระท่อมหิน มันเป็นแรงกดดันที่มาจากกฎของกระบี่

เขามาถึงความสมบูรณ์แบบของต้นกำเนิดกระบี่ดั้งเดิม วิธีเดียวที่เขาจะรู้สึกกดดันจากกฎของกระบี่นั้นมาจากขอบเขตที่เกินกว่านั้นคือจิตวิญญาณกระบี่

ทันใดนั้น ดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่แคบลง มีปราณกระบี่ที่คมชัดเป็นพิเศษบนกำแพงด้านหนึ่ง เขาสั่นเทาเมื่อเห็นปราณกระบี่ ดูเหมือนว่าเขาจะรู้สึกว่าปราณกระบี่พุ่งเข้าหาเขาโดยตรง

เจี้ยนเฉินรู้สึกเหมือนเขาเป็นเรือลำเล็ก ๆ ในมหาสมุทรที่พุ่งพล่านต่อหน้าปราณกระบี่ที่ซึ่งเขาสามารถถูกกลืนได้ตลอดเวลา

เขารู้สึกอ่อนแอเหมือนมดต่อหน้าปราณกระบี่ แม้ว่าเขาจะมาถึงความสมบูรณ์แบบของต้นกำเนิดกระบี่ เขาก็ยังคงอ่อนแออยู่ดี

เจี้ยนเฉินยืนนิ่งเหมือนภูเขา ดวงตาสงบของเขาระเบิดอย่างสว่างไสวในขณะนั้นราวกับว่ามีแสงสองเส้นพุ่งออกมาจากดวงตาของเขา ชนกับเจตจำนงกระบี่ที่พุ่งเข้าหาเขาโดยตรง

เขาเองก็เป็นมือกระบี่และเขามีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมอย่างยิ่งสำหรับเส้นทางกระบี่ เขาจะพ่ายแพ้ให้กับเจตจำนงกระบี่ได้อย่างไร ?

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะรู้ว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อที่ทัดเทียม เขาจะไม่นั่งเฉยเฉย เขาตอบโต้อย่างไม่เกรงกลัว

เจี้ยนเฉินดูเหมือนจะได้ยินเสียงดังกึกก้องในห้วงจิตสำนึกของเขาภายใต้การต่อต้านแบบเต็มกำลัง เขารู้สึกเหมือนเขาได้ตัดผ่านโซ่ตรวนบางอย่าง ล้างความคิดและวิญญาณทั้งหมดของเขา เขาเข้าสู่สภาวะมหัศจรรย์

เจี้ยนเฉินงงงวย ดูเหมือนว่าเขาจะเห็นภาพหมอก ในภาพ คนเสื้อคลุมสีเขียวยืนอยู่ในกระท่อมพร้อมกับหันหลังให้เจี้ยนเฉิน เขาเปล่งประกายด้วยพลังแห่งการมีอยู่สูงสุด ซึ่งมีเจตจำนงกระบี่ที่ทรงพลังจนทำให้เจี้ยนเฉินตกใจ

ชายผู้นั้นค่อย ๆ ยกกระบี่ในมือของเขา ทันใดนั้นปราณกระบี่ก็โผล่ออกมาจากกระบี่ เขาแทงออกมาเหมือนไม่ตั้งใจ

การโจมตีดูเหมือนจะติดตามเส้นโคจรของเส้นทางของโลก มันมีสิ่งมหัศจรรย์ในกฎของโลก การโจมตีครั้งเดียวมีพลังทำลายล้าง

เจี้ยนเฉินรู้สึกว่าโลกทั้งใบถูกกวาดล้างทันทีที่ชายคนนั้นแทงออกมา การโจมตีส่งผลไปถึงจิตใจและวิญญาณของเขา มันกลายเป็นสิ่งเดียวในโลกในสายตาของเขา มันซึมซับความคิดทั้งหมด เขาสามารถสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาในการโจมตี

เจี้ยนเฉินต้องหลับตาในกระท่อมหิน จิตใจของเขาจมลงไปในความมหัศจรรย์แห่งการโจมตีอย่างควบคุมไม่ได้และเรียนรู้มันอย่างใกล้ชิด เขากำลังทำความเข้าใจกระบี่

เฉินเจี้ยนก็หลับตาของเขา เข้าสู่สถานะที่เขาไม่ได้ตระหนักถึงตัวเองอีกต่อไป เขาเจอสิ่งเดียวกันกับเจี้ยนเฉิน

นางฟ้าเฮายู่เหลือบไปที่เจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยน ในเวลาเดียวกัน นางพูดกับโม่หลิงและอันโดฟู่ผ่านทักษะเการสื่อสาร “พวกเจ้าออกไปก่อน อย่ารบกวนพวกเขาสองคน”

อันโดฟู่และโม่หลิงก็เหลือบไปที่รอยกระบี่บนผนังโดยไม่รู้ตัว น่าเสียดายที่พวกเขาไม่พบอะไรเลย ดวงตาของพวกเขามองไม่เห็นอะไร

ปราณกระบี่จะชัดเจนสำหรับการชี้นำผู้คนเท่านั้น มันไม่สามารถทำร้ายผู้คนได้ ดังนั้นเฉพาะผู้ที่เข้าใจกฎของกระบี่เท่านั้นที่สามารถเข้าใจได้ โม่หลิงและอันโดฟู่ไม่ได้เดินตามเส้นทางกระบี่ ดังนั้นรอยกระบี่จึงไม่มีประโยชน์สำหรับพวกเขา

อันโดฟู่และโม่หลิงออกจากสถานที่เงียบ ๆ พวกเขาวางแผนที่จะค้นหาผ่านห้องหินสุดท้าย พวกเขาไม่ทราบว่าเจี้ยนเฉินและเฉินเจี้ยนจะใช้เวลานานเท่าไหร่ ผู้อาวุโสของทั้งสองตระกูลต่างก็ไปที่สุสานของลูกศิษย์ของราชาเทพต้วนมู่เพื่อไม่ให้เสียเวลาอันมีค่าของพวกเขาที่นี่ มีเครื่องหมายสำหรับการทำความเข้าใจกฎในนั้น และพวกเขาก็สามารถได้รับประโยชน์จากมันในฐานะขั้นศักดิ์สิทธิ์