ตอนที่ 1766: พูดด้วยกองทัพ

ตอนที่ 1766: พูดด้วยกองทัพ

หลังจากเวลาสั้น ๆ เจี้ยนเฉินก็ถามขั้นเทพผู้นั้นอีกครั้ง “เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมลัทธิปีศาจชั้นฟ้าถึงโจมตีอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์สามหม้อยา ? อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์สร้างความขุ่นเคืองให้พวกเขาหรือ ? ”

มีความเกลียดชังปรากฏอยู่ในสายตาของขั้นเทพผู้นั้นเมื่อเอ่ยถึงลัทธิปีศาจชั้นฟ้า เขากล่าวว่า “ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าต้องการเหตุผลอะไรถึงได้ทำลายอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์สามหม้อยา ? พวกเขาเป็นลัทธิปีศาจ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่พวกเขากำจัดอาณาจักรศักดิสิทธิ์, นิกายและตระกูลต่าง ๆ ”

ใบหน้าของเจี้ยนเฉินก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยเขาถามว่า “ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าทำแบบนี้บ่อยหรือ ? ”

ขั้นเทพจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างประหลาดใจและพูดว่า “ถูกต้อง ลัทธิปีศาจชั้นฟ้าทำเรื่องเหล่านี้บ่อยครั้ง ท่านไม่รู้หรอกหรือ ? ”

เจี้ยนเฉินกลายเป็นเคร่งขรึมทันที โดยปกติแล้วเขามั่นใจว่าลัทธิปีศาจชั้นฟ้าไม่ได้พยายามทำลายอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์สามหม้อยา เพราะอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ได้รุกรานพวกเขา เพราะนี่เป็นเหตุการณ์ทั่ว ๆ ไป สิ่งที่เขาเป็นห่วงตอนนี้คือว่าลัทธิปีศาจชั้นฟ้าจะรุกรานอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นวดาราหรือแม้แต่อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน หลังจากที่พวกเขาทำลายอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์สามหม้อยา

แม้ว่าเขาจะไม่สนใจอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ เจี้ยนเฉินก็วางแผนที่จะวางรากฐานที่มั่นคงในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน เป็นไปไม่ได้ที่ผู้คนที่ติดตามเขามายังโลกเซียนจะไปกับเขาด้วยเสมอ เขาต้องหาสถานที่ลงหลักปักฐานให้พวกเขา

เจี้ยนเฉินไม่กล้าที่จะเสียเวลาต่อไป หลังจากที่รู้เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า เขารีบไปที่แคว้นตงอันของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนด้วยความเร็วเต็มที่ เขาใช้อสนีบาตเป็นครั้งคราว

เพียงเจ็ดวัน เจี้ยนเฉินก็ข้ามอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นวดาราด้วยความเร็วสูงสุดและกลับมาที่อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน

“ข้าจะต้องใช้เวลาอีกหลายวันในการกลับไปยังแคว้นตงอัน” เจี้ยนเฉินมองไปยังทิศทางของแคว้นตงอันขณะที่ลอยอยู่บนฟ้า หลังจากที่เขาใช้อสนีบาตและหายไปจนเหนือเพียงแนวแสง

อย่างไรก็ตามเขาไม่อาจใช้อสนีบาตได้นานนัก เขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วน่ากลัวนี้ได้ไม่ถึงเสี้ยววินาทีหรือเหมือนตอนที่เขาเดินทางกลับมาจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียนเมื่อนานมานี้

สองวันต่อมา เจี้ยนเฉินกลับไปมาถึงแคว้นตงอัน อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้เดินทางไปยังสุสานของราชาเทพต้วนมู่ เขาบินไปยังเทือกเขาเมฆดำแทน

เขาเข้าใจว่าด้วยความแข็งแกร่งในตอนนี้ของเขาจะไม่เพิ่มอีกแม้ว่าเขาจะไปที่สุสานของราชาเทพต้วนมู่ เรื่องที่ต้องทำตอนนี้คือการเพิ่มความแข็งแกร่งของเขาโดยเร็วที่สุด เมื่อเขามาถึงขั้นที่สิบของร่างบรรพกาล เขาจะสามารถต่อกรกับบรรดาขั้นเหนือเทพช่วงปลายได้นานขึ้นด้วยพลังของร่างบรรพกาล

ตระกูลที่ทรงอำนาจในแคว้นเมืองตงอันซึ่งครอบครองภูเขาเมฆดำ มีคนมากมายอยู่ในที่เหล่านั้น พวกเขาทุกคนถูกส่งมาที่นี่เพื่อขุดหาเหรียญผลึกระดับสูงและแม้แต่บรรพชนจากตระกูลของพวกเขาก็มาเฝ้าคุมงานด้วยตัวเอง

ในเวลานี้ชายชราสองคนนั่งอยู่บนยอดเขา ขณะที่กำลังเล่นหมากล้อมและสนทนากัน หญิงสาวทั้งสองคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พวกเขาคอยรินน้ำชาอย่างสุภาพ จากพฤติกรรมที่ระมัดระวังของพวกนาง ดูเหมือนว่าพวกนางจะกลัวทำน้ำชาหก

“มีการรบกวนจากสุสานของราชาเทพต้วนมู่นั้นกินเวลามาหลายปีแล้ว ข้าสงสัยจริง ๆ ว่าเมื่อไหร่จะสิ้นสุด”ชายชราสวมเสื้อสีเทาถอนหายใจเบา ๆ