ตอนที่ 1808 - สิบห้าปี

ตอนที่ 1808 – สิบห้าปี

เจี้ยนเฉินปรับแต่งพลังงานมหาศาลภายในโสมทองคำขนาดใหญ่ มันเป็นกระบวนการที่ยาวนานและแสนสาหัส เขาต้องใช้เวลานานมากในการทำลายพลังงานที่โหดร้ายก่อนที่จะสามารถแปรเปลี่ยนเป็นพลังบรรพกาล ท้ายที่สุดพลังงานมหาศาลภายในโสมทองคำนั้นไม่อ่อนโยนเท่ากับพลังงานภายในลูกท้อเมฆม่วงที่สามารถดูดซึมได้ง่ายโดยไม่มีความยากลำบากเลย

เจี้ยนเฉินสูญเสียการรับรู้เรื่องกาลเวลาไปเพราะการฝึกฝนนั้นไม่มีกาลเวลา เขาอุทิศตนเพื่อการบ่มเพาะ เขาวางโสมทองคำยาว 3 เมตรไว้ใกล้ ๆ

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้โสมมีขนาดเพียงครึ่งเดียวของขนาดเริ่มต้น เจี้ยนเฉินกลืนกินรากทั้งหมดของมันและกลั่นเป็นพลังงานมหาศาล ดังนั้นชีพจรบรรพกาลในตันเถียนของเขาก็ค่อย ๆ เติบโตขึ้น

ห้าปีผ่านไปในพริบตา โสมทองคำหายไปจากห้องมืดสลัว ในขณะที่เจี้ยนถือชิ้นสุดท้ายของเนื้อโสมขนาดเท่ากำปั้น หลังจากถอนหายใจเขาหยิบโสมชิ้นสุดท้ายเข้าปากของเขาก่อนที่จะปิดตาของเขาและอุทิศตัวเองเพื่อการกลั่นพลังงาน

เมื่อโสมชิ้นสุดท้ายมาถึงกระเพาะอาหารของเจี้ยนเฉิน ในที่สุดเขาก็กลืนกินโสมขนาดใหญ่ทั้งหมดหลังจากผ่านไปห้าปี

“พลังงานภายในโสมทองคำนั้นเพียงพอสำหรับเม็ดพลังบรรพกาลของข้าที่จะเติบโตจากขนาดของถั่วเหลืองไปจนถึงขนาดของนิ้วหัวแม่มือ พลังงานที่จำเป็นสำหรับความคืบหน้าหลังจากที่ข้ามาถึงขั้นที่ 10 ของร่างบรรพกาลนั้นเพิ่มขึ้นหลายครั้ง ข้าสงสัยว่าสมบัติสวรรค์อื่น ๆ ในแหวนมิติของราชาเทพต้วนมู่และยาพลังงานดั้งเดิมขั้นเทพหมื่นปี 50 เม็ดจะเพียงพอสำหรับข้าที่จะไปถึงชั้นที่ 11 หรือไม่” เจี้ยนเฉินคิด แม้ว่าขั้นเหนือเทพช่วงต้นจะไม่เป็นภัยคุกคามต่อเขาและเขาไม่จำเป็นต้องกลัวขั้นเหนือเทพช่วงกลางด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของขั้นเหนือเทพช่วงปลาย

ที่เขามีชัยเหนือขั้นเหนือเทพช่วงปลายปรมาจารย์เฉินหลงได้ก็เพราะเขาเป็นปรมาจารย์ค่ายกล เขามีทักษะในการใช้ค่ายกลกับฝ่ายตรงข้ามของเขาและไม่ได้ต่อสู้แบบประชิด ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงสามารถเอาชนะเขาได้ในต่อสู้แบบประชิด

“ตอนนี้ข้าได้วางเท้าอย่างมั่นคงในแคว้นตงอันแล้ว แต่ยังมีบางคนที่สามารถคุกคามข้าได้ในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน เช่น หยางไคผู้ซึ่งมาถึงขั้นเหนือเทพช่วงปลายและผู้บัญชาการกองทัพศักดิ์สิทธิ์ ซวนเตา ข้าจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเนื่องจากร่างบรรพกาลขั้นที่ 10 ของข้านั้นเทียบเท่ากับขั้นเทพเท่านั้น

“ถ้าร่างบรรพกาลของข้าสามารถบรรลุถึงขั้นที่ 11 การฝึกฝนของข้าจะเท่ากับขั้นเหนือเทพตามที่จิตวิญญาณกระบี่บอก ในตอนนั้นจะไม่มีขั้นเหนือเทพคนใดที่เป็นคู่ต่อสู้ของข้าอีกต่อไป ใช่หรือไม่ ? มีเพียงที่ข้าอาจจะต้องกลัวคือราชาเทพ” เจี้ยนเฉินคิด

เจี้ยนเฉินได้รับความเข้าใจอย่างละเอียดเกี่ยวกับระดับการบ่นเพาะที่สอดคล้องกันสำหรับระดับขั้นในอนาคตของร่างบรรพกาลในไม่กี่ปีที่ผ่านมา

ขั้นที่ 11 ของร่างบรรพกาลนั้นเทียบเท่ากับอมตะหยวนในโลกอมตะ และอมตะหยวนเทียบเท่ากับขั้นเหนือเทพในโลกแห่งเซียน

หากเขาไปถึงขั้นที่ 12 เขาจะเทียบเท่ากับอมตะหยวนเก้าสวรรค์แห่งโลกอมตะ

อมตะหยวนเก้าสวรรค์เปรียบได้กับราชาเทพในโลกแห่งเซียน

ขั้นที่ 12 นั้นก็เป็นจุดสูงสุดของความสำเร็จบางส่วนของร่างบรรพกาล การผ่านขั้นที่ 12 และไปถึงขั้นที่ 13 จะเท่ากับการบรรลุความสำเร็จขั้นกลาง

ร่างบรรพกาลนั้นมีทั้งหมด 18 ขั้นและขั้นที่ 13 – ขั้นที่ 18 นั้นล้วนเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จขั้นกลาง