ตอนที่ 1810 - ความสำเร็จบางส่วนของจิตวิญญาณกระบี่

ตอนที่ 1810 – ความสำเร็จบางส่วนของจิตวิญญาณกระบี่ (2)

“ ทั้งหมดต้องขอบคุณความมีน้ำใจของท่านผู้นำตระกูล หากไม่ใช่ด้วยความช่วยเหลือของท่านผู้นำตระกูล ข้าคงไม่สามารถเป็นขั้นเทพได้ในเร็ว ๆ นี้” ซีหยูคำนับต่อเจี้ยนเฉิน เมื่อแววตาของนางสั่นไหว ความคิดเห็นของนางที่มีต่อเจี้ยนเฉินนั้นเปลี่ยนไปอย่างเงียบ ๆ

เจี้ยนเฉินค่อนข้างเรียบเฉยต่อวิธีที่ซีหยูปฏิบัติต่อเขา หลังจากพยักหน้าเล็กน้อย เขามองไปที่โม่หลิงและอันโดฟู เขาพูดกับพวกเขาสองคนว่า “ข้าจะจากไปสักพัก ในช่วงเวลานี้ เจ้าทั้งสองคนจะต้องดูแลตระกูล หากมีสิ่งใดที่สำคัญให้ทำลายยันต์หยกแผ่นนี้” ในขณะที่เขาพูดแบบนั้นเขาส่งยันต์ไปยังโม่หลิง

ยันต์มีพลังจากวิญญาณของเขาอยู่เล็กน้อย เมื่อยันต์ถูกทำลายเขาจะรู้สึกได้

“ขอรับ ท่านผู้นำตระกูล ! ” โม่หลิงเก็บยันต์ไว้อย่างระมัดระวัง

ซีหยูสั่นสะท้านอยู่ข้างในเมื่อนางได้ยินว่าเจี้ยนเฉินจะจากไป ในขณะนั้นนางรู้สึกหมดกำลังใจด้วยเหตุผลบางอย่าง

หลังจากนั้นเจียนเฉินบอกคนอื่นก่อนที่จะออกจากตระกูลเทียนหยวนโดยตรง

ซ่างกวนมู่เอ๋อและคนอื่น ๆ ล้วนแต่กำลังกักตนบ่มเพาะอย่างเงียบสงบภายในพื้นที่ต้องห้าม เขาไม่ได้พาใครไปด้วย เขากำลังเคลื่อนไหวตามลำพังในเวลานี้

มีเพียงสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น มันยังคงอยู่ในโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม เขาค่อย ๆ วางโลงศพของไคยะอย่างผู้พิทักษ์

“เฮ้อ ไคยะ ข้าสงสัยว่าเจ้าจะตื่นเมื่อไหร่ อย่างไรก็ตาม ข้าไม่มีเงื่อนงำแม้แต่น้อยว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ข้าจะต้องขอให้ขั้นเหนือเทพดูเมื่อข้าไปที่เมืองหลวงในอนาคต มาดูกันว่าพวกเขารู้วิธีการรักษาเจ้าหรือไม่ ไคยะ” เจี้ยนเฉินคิด เขาตรวจสอบอาการของไคยะอย่างใกล้ชิดและตรวจหลายครั้งในอดีต เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้รับบาดเจ็บ เขายังใช้น้ำนมจากไผ่จิตวิญญาณม่วงกับนาง

น้ำนมจากต้นไผ่เป็นสิ่งที่รักษาอาการบาดเจ็บให้กับวิญญาณ แม้ว่าวิญญาณของไคยะจะได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง เพียงแค่หยดเดียวก็น่าจะเพียงพอสำหรับนางที่จะฟื้นพลังของนางให้เต็มที่

อย่างไรก็ตาม น้ำนมก็เหมือนหยดน้ำในมหาสมุทรเมื่อเขาใช้มันกับนาง มันไม่มีผลกระทบใด ๆ เลยทำให้เจี้ยนเฉินสับสนมาก

“แม้แต่น้ำนมจากไผ่จิตวิญญาณม่วงก็ยังไร้ประโยชน์กับไคยะ มีเพียงความเป็นไปได้ 2 ประการ หนึ่งคือน้ำนมของไผ่จิตวิญญาณม่วงนั้นไม่เพียงพอสำหรับวิญญาณของไคยะที่จะได้รับการเยียวยา ในขณะที่อีกประการคือวิญญาณของไคยะไม่ได้รับบาดเจ็บเลย” เจี้ยนเฉินบ่น เขาเชื่อโดยสัญชาติญาณว่าเป็นเหตุผลที่สอง

เป็นผลให้เขาหมดหนทางการช่วยเหลือเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของไคยะ

ไม่นานต่อมา เจี้ยนเฉินก็มาถึงสุสานของราชาเทพต้วนมู่อีกครั้ง

แม้ว่าจะเป็นเวลาหลายสิบปีแล้วนับตั้งแต่เกิดความวุ่นวายในสุสาน สถานที่ดังกล่าวก็ยังคงวุ่นวายอย่างมากและยังคงดึงดูดผู้ฝึกตนจำนวนมากจากดินแดนที่ห่างไกล เป็นผลให้คนจำนวนมากเข้าและออกจากสถานที่โดยทั่วไปทุกวัน

แม้ว่าขั้นเหนือเทพได้นำสมบัติออกไปภายในบ้านเมื่อหลายสิบปีก่อน แต่ก็ยังมีวัตถุที่น่าสนใจสำหรับขั้นศักดิ์สิทธิ์และขั้นเทพภายในที่พัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เชี่ยวชาญขอบเขตเทพที่เข้าใจกฎแห่งกระบี่ถือว่าสุสานที่ว่างเปล่าเป็นสมบัติที่ยิ่งใหญ่

นี่เป็นเพราะมีรอยกระบี่ที่ทิ้งไว้เบื้องหลังโดยราชาเทพต้วนมู่ !

เป็นเพราะรอยกระบี่เหล่านี้ทำให้ผู้คนในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์รอบด้านซึ่งเข้าใจกฎแห่งกระบี่และกฎแห่งมิติได้มารวมตัวกันที่นี่ นอกจากนี้ยังมีผู้ฝีกตนขอบเขตดั้งเดิมจำนวนหนึ่งอยู่ด้วย

ตามความเป็นจริงมีแม้กระทั่งเซียนจักรพรรดิบางคนที่ใช้กระบี่เป็นอาวุธที่พวกเขาต้องการที่จะลองเสี่ยงโชค พวกเขาหวังว่าจะเจอโชคลาภที่จะทำให้พวกเขาก้าวหน้าขึ้น

เป็นผลให้สุสานในปัจจุบันดูเหมือนจะค่อนข้างคึกคัก