ตอนที่ 1820 : การเคลื่อนไหวของลัทธิปีศาจชั้นฟ้า (2)

“ได้ตามที่ท่านต้องการ ! ” หลิงโม่เจียนตอบกลับอย่างสุภาพก่อนจะตัดการบทสนทนากับหลิงเฮ่ากง

หลิงโม่เจียนออกจากห้องอย่างระวังตัว ก่อนจะกลับไปที่ห้องที่เขาได้เก็บเครื่องรางของเจี้ยนเฉินเอาไว้

หลิงโม่เจียนได้เก็บเครื่องรางจากเจี้ยนเฉินไว้ในกล่องหยกที่มีค่ายกลคอยปกป้องอยู่และเขาก็ได้เก็บมันไว้ที่ใจกลางห้อง

ก่อนที่เขาจะรู้เรื่องเกี่ยวกับเจี้ยนเฉิน เขากลัวว่าเจี้ยนเฉินจะใช้เครื่องรางตรวจจับการเคลื่อนไหวของเขา ผลก็คือเขาไม่ได้เอาเครื่องรางติดตัวไปด้วยตอนที่ติดต่อกับ หลิงเฮ่ากง

แต่เมื่อรู้ว่าเจี้ยนเฉินเป็นคนเชื่อใจได้จากหลิงเฮ่ากงแล้ว เขาก็ลดความระวังตัวไป

เขาได้ไปที่ห้องลับ ก้มตัวลงและหยิบกล่องหยกขึ้นมา เขาถอนค่ายกลออกก่อนจะเก็บมันไว้ในแหวนมิติของตน เขาเก็บมันไว้เพื่อที่เขาจะได้รักษามันให้ปลอดภัยจากความเสียหายใด ๆ

ในเวลาเดียวกัน หลิงเฮ่ากงที่อยู่บนยอดเขาภายในโลกแยกเดี่ยว เขาสะพายกระบี่อยู่บนหลังของเขา เขามองไปยังค่ายกลที่หายไปก่อนจะถอนหายใจออกมา “ข้าไม่คิดว่าสหายสนิทของข้าทั้งหมดจะตัดสัมพันธ์กับตระกูลหลิงไปง่ายเช่นนี้ ทั้ง ๆ ที่ตระกูลหลิงกำลังเผชิญหน้ากับปัญหา แต่เจี้ยนเฉินคือคนที่ยอมเสี่ยงที่จะพบกับปัญหาเมื่อเผชิญหน้ากับลัทธิปีศาจชั้นฟ้า น้องเจี้ยนเฉิน ข้าจะจดจำเรื่องนี้ให้ขึ้นใจ แม้ว่าจะไม่ได้ให้ความช่วยเหลือใด ๆ แต่แค่ความคิดของเจ้าเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอแล้ว” หลิงเฮ่ากงถอนหายใจออกมา

“ฮึ่ม ช่วยเหลือกันดีเหลือเกิน เฒ่าหลิง เจ้าแก่แล้วแต่เจ้าก็ยังโหยหาการสนับสนุนและความรัก ทำไมเจ้าไม่ฝึกฝนกระบี่เพื่อเป๋าเป๋ากัน ! ” ตอนนั้นมีกระบี่ทองเล่มหนึ่งบินเข้ามา มันเปลี่ยนเป็นร่างของสาวน้อย นางเหมือนกับรูปสลักที่สมบูรณ์แบบที่น่ารักอย่างมาก แต่นางกลับเท้าสะเอวและด่าหลิงเฮ่ากงราวกับคนแก่

เส้นเลือดบนหน้าผากของหลิงเฮ่ากงปูดขึ้นมาเมื่อได้ยินคำพูดของจิตวิญญาณกระบี่ เขาตอบกลับทันที “เจ้าพูดจาไร้สาระ ! การสนับสนุนก็คือการสนับสนุน มันเกี่ยวข้องอะไรกับความรักกัน ? ยิ่งกว่านั้นข้าก็เกินวัยที่จะมาคิดถึงเรื่องรักใคร่มานานแล้ว เจ้าที่จะเป็นจิตวิญญาณกระบี่จะมาเข้าใจได้ยังไง ? ”

แก้มของจิตวิญญาณกระบี่แดงขึ้นเพราะความโกรธ นางชี้นิ้วไปที่หลิงเฮ่ากง แล้วตะโกนออกมา “เจ้ากล้าดียังไง เฒ่าหลิง ? เจ้ากล้าบอกว่าเป๋าเป๋าไม่เข้าใจได้ยังไง ? เจ้ากล้าดียังไง ? เป๋าเป๋าจะแสดงให้เจ้าดูว่า เป๋าเป๋าจะสั่งสอนบทเรียนเจ้ายังไงเมื่อดูถูกเป๋าเป๋า ! ” จิตวิญญาณกระบี่ได้ควบคุมกระบี่แทงไปที่หลิงเฮ่ากง

ปราณกระบี่เริ่มแผ่ออกมาและแสงสีทองก็ครอบคลุมโดยรอบ แม้ว่ากระบี่ทองนั้นจะไม่ได้มีเจ้าของ แต่จิตวิญญาณกระบี่ก็ยังสร้างพลังที่ไม่ได้อ่อนแอกว่าขั้นเหนือเทพขึ้นมาได้

อันที่จริงมันแข็งแกร่งยิ่งกว่าขั้นเหนือเทพหลายคน

หลิงเฮ่ากงเครียดขึ้นมา เขาเข้าใจพลังของจิตวิญญาณกระบี่ดี ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าจะประมาท เขารีบชักกระบี่ที่หลังออกมาและตะโกน “ทักษะกระบี่สวรรค์บรรพกาล ! ” แสงสว่างจ้าออกมาจากกระบี่ของหลินเฮ่ากงและพุ่งเข้าใส่จิตวิญญาณกระบี่

หากเจี้ยนเฉินอยู่ด้วย เขาคงพบว่าหลิงเฮ่ากงนั้นแข็งแกร่งกว่าแต่ก่อนมาก ไม่ใช่แค่ก้าวหน้าเป็นขั้นเหนือเทพช่วงกลางได้สำเร็จ แต่ความเข้าใจในเรื่องกฎแห่งกระบี่ก็ก้าวหน้าไปด้วย

แค่ทักษะกระบี่สวรรค์บรรพากาลก็ทำให้หลิงเฮ่ากงเหนือกว่าขั้นเหนือเทพช่วงกลางส่วนมากได้แล้ว เขาถึงกับสามารถสู้กับขั้นเหนือเทพช่วงปลายได้ด้วยซ้ำ

“ฮึ่ม นี่คือทักษะกระบี่สวรรค์บรรพกาลของเจ้ารึ เฒ่าหลิง ? ” เจ้าบอกชื่อท่ากระบี่ตอนที่เจ้าใช้มัน เป๋าเป๋าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าทักษะกระบี่สวรรค์บรรพกาลของจริงมันเป็นยังไง” จิตวิญญาณกระบี่พูดขึ้นมา ทันใดนั้นปราณกระบี่ที่ทรงพลังและบริสุทธิ์มากกว่าเดิมก็พุ่งออกมาจากกระบี่ทอง

ตอนที่ปราณกระบี่พุ่งออกมานั้น รอบข้างดูจะมืดมนลงไป ปราณกระบี่ส่องแสงซะจนบดบังดวงอาทิตย์, ดวงจันทร์และดวงดาวได้ แม้แต่ทั้งโลกนี้ก็ดูซีดเซียวไปเมื่อเทียบกับมัน

ความคิดเห็น