ตอนที่ 1844: ภัยคุกคามของตระกูลหยาง (2)

การประมูลครบรอบร้อยปีที่จัดขึ้นโดยสมาคมการค้าแห่งราชสำนัก ผู้คนที่มารวมตัวกันทั้งหมดก็แยกย้ายกันไป มันค่อนข้างเงียบเป็นพิเศษเมื่อผู้คนจากไป เมื่อเวลาผ่านไปจะมีคนที่จะหันมามองที่ห้องส่วนตัว สายตาของพวกเขาจะเต็มไปด้วยความอยากรู้ มันส่องประกายด้วยความไม่แน่นอนหรือสงบนิ่ง

มันก็ต้องบอกว่ามีรายการสิ่งของที่น่าประทับใจมากมายปรากฏในการประมูลครั้งนี้ อย่างไรก็ตาม เช่นเดียวกับการประมูลที่มีสมบัติตระการตา มันก็จะมีความขัดแย้งนองเลือดหลังจากนั้น มันจะไม่สงบสุข

นี่เป็นเรื่องธรรมดามากในโลกเซียน ไม่ใช่อะไรที่แปลกใหม่เลย

ผู้คนอาจตายเพื่อความมั่งคั่ง ในโลกเซียน มีคนจำนวนมากที่เต็มใจเสี่ยงชีวิตเพื่อพยายามไขว่คว้าวาสนาของตนเองเพื่อที่พวกเขาจะได้สร้างชีวิตใหม่ในวันพรุ่งนี้ผ่านการทำงานอย่างขยันขันแข็ง

ผู้คนจากตระกูลขั้นเหนือเทพค่อย ๆ ออกไปข้างนอก องค์กรทั้งหมดที่มีขั้นเหนือเทพได้ส่งขั้นเทพหลายคนเข้าร่วมการประมูลครั้งนี้

แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถซื้อสมบัติที่ยิ่งใหญ่ได้พวกเขายังอยู่ แม้ว่าพวกเขาจะได้รับการคุ้มครองจากผู้อาวุโสหลายคนจากตระกูลของตัวเอง แต่พวกเขาก็ยังระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี

พวกเขาทุกคนเข้าใจว่าแม้ว่าพวกเขาจะมาจากตระกูลที่มีขั้นเหนือเทพและมีภูมิหลังที่ดี แต่ก็ยังมีผู้บ่มเพาะอิสระหลายคนที่จะจับตามองสิ่งของที่อยู่ในความครอบครองของพวกเขาโดยที่ไม่สนใจตระกูลที่หนุนหลังพวกเขาเลย

ในขณะนี้ มิติสะเทือนเป็นระลอกเล็กน้อยในห้องส่วนตัวบางส่วน บางคนนำแผ่นค่ายกลส่งตัวออกมาและเคลื่อนย้ายตัวเองออกจากห้องส่วนตัว

โดยไม่มีข้อยกเว้น คนเหล่านี้มีการจัดการเพื่อซื้อสมบัติล้ำค่าในการประมูล พวกเขาใช้ค่ายกลส่งตัวเพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นปล้นพวกเขา พวกเขาระมัดระวังอย่างมาก

ในฐานะที่เป็นวัสดุคุณภาพสูง ทองเพลิงก็มีค่าเช่นกันและมันก็มีค่าอย่างน้อย 500,000 เหรียญผลึกระดับสูง อย่างไรก็ตาม ผู้คนที่ครอบครองมัน ซีหยูและโม่หยานก็ไม่ได้กังวลเลย พวกนางรู้สึกผ่อนคลายเป็นพิเศษและพวกนางรู้สึกตื่นเต้นกับรางวัลที่พวกนางจะได้รับ

“พี่ซีหยู ไปหาผู้นำเจี้ยนเฉินกัน” โม่หยานกล่าวกับซีหยู นางยิ้มอย่างซุกซนขณะดึงซีหยูออกจากห้องส่วนตัวด้วยมือของนาง

ซีหยูพยักหน้า ทองเพลิงเป็นสิ่งที่เจี้ยนเฉินต้องการ ดังนั้นนางจึงต้องการมอบมันให้กับเขาโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพราะมันจะปลอดภัยอย่างแท้จริงเมื่ออยู่ในมือของเขา

“ไปกันเถอะ แล้วหาคนนั้นที่ซื้อบัวดึงวิญญาณ เราต้องหามันให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่อย่างนั้นผู้อาวุโสสูงสุดจะไม่สามารถอยู่ได้อีกร้อยปี” พี่น้องธันเดอร์จากตระกูลธันเดอร์ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เมฆหอมก็ลุกขึ้นยืนและเดินตรงไปยังห้องส่วนตัวของเจี้ยนเฉิน.

เจี้ยนเฉินยังคงนั่งสบาย ๆ ในห้องส่วนตัวของเขา เขายังไม่ได้ออกไป เขาได้ใช้สัมผัสวิญญาณของเขาขยายออกไปซึ่งห่อหุ้มห้องส่วนตัวอยู่อีกด้านหนึ่ง

ห้องส่วนตัวในคำถามเป็นของคนจากสำนักดาบโลหิต ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เมฆแดง คนเหล่านี้ได้ซื้อ วัสถุที่แข็งแกร่งไป

ทุก ๆ ตารางนิ้วของศูนย์ประมูลนั้นเต็มไปด้วยค่ายกลที่ทรงพลัง ดังนั้นเจี้ยนเฉินจึงไม่สามารถส่งสัมผัสทางวิญญาณของเขาไปยังห้องส่วนตัวโดยไม่ทำลายค่ายกลได้ ดังนั้นเขาจึงสามารถทำได้เพียงล้อมรอบด้านนอก ห้องส่วนตัวเท่านั้น เขาจะค้นพบพวกเขาทันทีที่พวกเขาออกมา

ในขณะนี้มิติที่กระเพื่อมเล็กน้อยถูกปล่อยออกมาจากห้องส่วนตัวซึ่งทำให้สีหน้าของเจี้ยนเฉินเปลี่ยนไปในทันที

“ไม่นะ พวกเขากำลังจะออกไปผ่านแผ่นค่ายกลส่งตัว” เจี้ยนเฉินคิด

“ผู้คนจากสำนักดาบโลหิตเป็นเพียงขั้นเทพเท่านั้น ดังนั้นแผ่นค่ายกลส่งตัวที่พวกเขามีจะไม่ทรงพลังเกินไป โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาจะไม่สามารถเดินทางไกลได้” เจี้ยนเฉินคิด เขากระโจนขึ้นมาและพุ่งออกมาจากห้องส่วนตัวของเขาเป็นความพร่ามัว ออกจากศูนย์ประมูลทันที

พี่น้องธันเดอร์เพิ่งเห็นเจี้ยนเฉินออกไป พวกเขาคิดกันไปเองว่าเจี้ยนเฉินคงกลัวพวกเขา เขาจึงต้องการหนีไปพร้อมกับบัวดึงวิญญาณ โดยไม่ลังเลใด ๆ พี่น้องธันเดอร์ติดตามเขาไปโดยเร็วที่สุด

ไม่นานนักซีหยูและโม่หยานก็มาถึงห้องส่วนตัวของเจี้ยนเฉิน อย่างที่พวกเขาคาดไว้พวกเขาไม่พบเจี้ยนเฉินแล้ว

ความคิดเห็น