ตอนที่ 1852: การต่อสู้ระหว่างสองคนที่แข็งแกร่ง

ตอนที่ 1852: การต่อสู้ระหว่างสองคนที่แข็งแกร่ง

เนื่องจากพวกเขาอยู่ภายใต้การดูแลของซวนเตา เจี้ยนเฉินจึงไม่ต้องกังวลกับพวกเขาอีกต่อไป เขาไม่กลัวสิ่งใดอีกแล้ว

เจี้ยนเฉินเริ่มค่อย ๆ เดินเข้าใกล้ที่ดินของตระกูลหยาง ในเวลาเดียวกันเขาก็ปล่อยพลังแห่งการมีอยู่ให้ไหลพล่าน ในแต่ละก้าว สถานะของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ มันเพียงพอที่จะทำให้โลกรอบตัวเขาตกตะลึง ในที่สุด มันก็กลายเป็นสิ่งที่คล้ายกับกระบี่ขนาดใหญ่ที่ตกลงบนอาคารซึ่งมีพลังอันยิ่งใหญ่

ค่ายกลป้องกันของตระกูลหยางปรากฏขึ้น มันกลืนไปทั้งกลุ่ม อย่างไรก็ตามในเวลานี้ ค่ายกลป้องกันที่ทรงพลังซึ่งเพียงพอที่จะหยุดการโจมตีของขั้นเหนือเทพได้เริ่มสั่นไหวเล็กน้อยภายใต้พลังแห่งการมีอยู่อันยิ่งใหญ่ของเจี้ยนเฉิน

แม้ว่าค่ายกลจะสั่นเพียงเบา ๆ แต่มันก็ใกล้เคียงกับการแตกสลาย ซึ่งเป็นเพียงพลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินที่ทำให้สิ่งนี้เกิดขึ้น

พลังแห่งการมีอยู่ของเขาเพียงอย่างเดียวทำให้ค่ายกลของตระกูลหยางสั่นสะเทือน นี่เป็นอะไรที่มากเกินพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉิน

ซวนเตาที่กำลังปกป้องซีหยูและโม่หยานมีสีหน้าเปลี่ยนไป เขาจ้องเจี้ยนเฉินด้วยความตกใจ ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินนั้นจำกัดเมื่อเขาเอาชนะวายเนอร์หยาน อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เขาเพิ่งตระหนักได้ทันทีว่าความแข็งแกร่งของเจี้ยนเฉินเพิ่มขึ้นถึงระดับดังกล่าว

หยางไคซึ่งกำลังโฉบไปมาอยู่ในที่ดินก็หรี่ตาลงเช่นกัน ในที่สุดเขาก็เคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย

“ผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวนแข็งแกร่งมาก…”

“เมื่อมองดูพลังแห่งการมีอยู่ของเขา ผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวนจะต้องมาถึงขั้นเหนือเทพช่วงปลาย เขาไม่อ่อนแอกว่าหยางไคอีกต่อไป…”

“ขั้นเหนือเทพช่วงปลายผู้ล่วงรู้กฎของกระบี่…ฮ่า,ฮ่า ดูเหมือนว่าหยางไคได้ยั่วยุศัตรูที่ทรงพลัง…”

“ผู้นำแห่งตระกูลเทียนหยวนหยวนเติบโตขึ้นอย่างแท้จริงเพื่อให้มีความแข็งแกร่งดังกล่าว เขาไม่ใช่คนที่ใครสามารถยั่วยุได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น … ”

……..

สัมผัสทางวิญญาณอันทรงพลังมากมายรวมตัวกัน เมื่อพวกเขาเจอกัน พวกเขาก็เริ่มสนทนากันเอง การรบกวนของตระกูลหยางดึงดูดความสนใจของขั้นเหนือเทพทั้งหมดในเมืองหลวง แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้มาปรากฎตัวด้วยตัวเอง พวกเขาก็เฝ้าสังเกตสถานการณ์ทั้งหมดอยู่พักหนึ่งด้วยสัมผัสทางวิญญาณ

พลังแห่งการมีอยู่ของเจี้ยนเฉินเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาปลดปล่อยระดับความเข้าใจอย่างสมบูรณ์ซึ่งเทียบเท่ากับขั้นเหนือเทพช่วงปลาย เขาพูดอย่างเยือกเย็น “หยางไค มันก็ไม่ได้มากมายอะไรนักหากท่านจะเอาทองเพลิงของข้าไป ทองเพลิงอาจเป็นวัสดุที่มีคุณภาพสูงสุดก็จริง แต่มันก็ไม่ได้มีลักษณะเฉพาะในโลกเซียน หากท่านเต็มใจที่จะจ่ายเงินเล็กน้อย ข้าสามารถให้มันกับท่านได้ อย่างไรก็ตาม ท่านไม่ควรแตะโม่หยาน น้องสาวของข้า”

“นางเป็นลูกสาวของผู้นำตระกูลโม่ ไม่ใช่น้องสาวของเจ้า เจี้ยนเฉิน เจ้าจะปฏิบัติกับข้าในฐานะศัตรูเพียงเพราะเซียนจักรพรรดิเพียงหรือ ? ข้าแสดงความเคารพกับเจ้ามากเกินพอแล้ว หากไม่ใช่เพื่อตระกูลเทียนหยวน เพียงแค่ที่นางดูหมิ่นข้า มันก็มีราคาเท่ากับชีวิตของนาง คงเป็นไปไม่ได้ที่นางจะยังมีชีวิตอยู่ในตอนนี้” หยางไคเปล่งเสียงดัง

“เซียนจักรพรรดิรึ ? ราคาเท่ากับชีวิตของนางรึ ? ” เจี้ยนเฉินเย้ยหยัน “ตอนนี้ข้าจะบอกให้ท่านรู้ว่าท่านต้องแบกรับผลกระทบอะไรจากการแตะต้องเซียนจักรพรรดิที่ท่านได้พูดถึง”

ทันใดนั้นเจี้นเฉินก็ระเบิดแสงจ้าแสบตา ดูเหมือนว่าเขาจะกลายเป็นดวงอาทิตย์ขนาดย่อม เขาใช้กระบี่สายรุ้งซึ่งเต็มไปด้วยพลังบรรพกาลแห่งการทำลายล้างในขณะที่ถูกปกคลุมไปด้วยพลังของกฎของกระบี่ที่อยู่ด้านนอก เขาแทงอาคารของตระกูลหยาง

ใบหน้าของหยางไคนั้นมืดครึ้มมาก เขาตะคอกอย่างเย็นชาและปรากฏตัวนอกค่ายกลรอบบริเวณ มีกระบี่ปรากฏในมือของเขาส่องแสงสีทอง เขาเหวี่ยงกระบี่ออกไป และพลังแห่งกฎพุ่งสูงขึ้น มันกลายเป็นเสาหลักของแสงสีทองที่มุ่งหน้าไปยังเจี้ยนเฉิน

แม้ว่าหยางไคจะใช้กระบี่ แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจกฎของกระบี่ เขาเข้าใจกฎของโลหะ