ตอนที่ 1855: ห้วงจิตสำนึกที่น่ากลัว

มีสวนที่เงียบสงบที่ใช้พื้นที่ขนาดใหญ่มากในเมืองหลวง เจี้ยนเฉิน, ซีหยูและโม่หยานพักที่นั่นชั่วคราว มีคนรับใช้ทั้งหมด 100 คนที่รับใช้พวกเขาที่เรือน

ขั้นเหนือเทพจากเมืองหลวงได้มอบเรือนให้กับเจี้ยนเฉินอย่างกระตือรือร้นหลังจากเขารู้ว่าเจี้ยนเฉินไม่มีที่พักอยู่ในเมืองหลวง เขากระตือรือร้นอย่างมาก

เดิมที เจี้ยนเฉินต้องการที่จะอยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง แต่เขาพบว่ามันยากที่จะตัดรอนน้ำใจของขั้นเหนือเทพ ดังนั้นเขาจึงต้องปักหลักอยู่ที่นั่นกับซีหยูและโม่หยาน อย่างไรก็ตาม เขาไม่ยอมรับมันเป็นของขวัญจากขั้นเหนือเทพ เขาวางแผนที่จะพักที่นี่ชั่วคราว

เจี้ยนเฉินยืนอยู่ตรงกลางห้องหนึ่ง เขานำโลงผลึกที่มีไคย่าออกมาจากโถงศักดิ์สิทธิ์จันทร์แจ่ม และวางลงบนพื้นอย่างอ่อนโยน

ในเวลาเดียวกัน กล่องที่เต็มไปด้วยค่ายกลก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา ขณะที่เขาเอาค่ายกลออกไปทีละชั้น พลังแห่งการมีอยู่ลึกลับก็เริ่มซึมซับสิ่งรอบตัว

เมื่อสัมผัสกับพลังแห่งการมีอยู่นั้น ดวงตาของสัตว์อสูรกลืนสวรรค์เจ็ดสีที่อยู่บนโลงผลึกจึงสว่างขึ้นทันที มันกระพือปีกขณะบินไปรอบ ๆ เจี้ยนเฉิน ดวงตาเล็ก ๆ ที่ฉลาดของมันเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

เจี้ยนเฉินจ้องไคยะซึ่งนอนอยู่ในโลง เขาบ่นว่า “ไคยะ เจ้าหลับมานานแล้ว ข้าหวังว่าคราวนี้ข้าจะปลุกเจ้าได้ เพื่อให้เจ้าสามารถเปิดตาและมองไปที่โลกเซียนอันยิ่งใหญ่” เจี้ยนเฉินค่อย ๆ แกะฝากล่องออก ดอกบัวสีดำถูกวางไว้อย่างเงียบ ๆ มันมีทั้งหมด 9 กลีบ และแต่ละกลีบมีพลังแห่งการมีอยู่ที่น่าอัศจรรย์ซึ่งดูเหมือนว่าจะสะท้อนกับโลกราวกับว่ากฎของโลกถูกทอไปกับมัน

ดอกไม้นั้นเป็นบัวดึงวิญญาณที่เจี้ยนเฉินจัดการซื้อมาจากสมาคมการค้าของราชสำนัก หลังจากประมูลมาด้วยราคาที่สูงมาก

เจี้ยนเฉินเอาดอกบัวออกจากกล่องอย่างระมัดระวังและค่อย ๆ วางลงในปากของไคยะ ในขณะเดียวกัน เขาก็ให้ความสนใจกับปฏิกิริยาของไคยะ

สัมผัสทางวิญญาณของเจี้ยนเฉินสังเกตเห็นได้ชัดเจนว่าดอกบัวสีดำสนิทค่อย ๆ ละลายในปากของไคยะ มันกลายเป็นของเหลวสีดำให้ไคยะดูดซับ และทั้งหมดก็รวมตัวกัน ณ วิญญาณของนาง

สิบนาทีต่อมาดอกบัวหายไปจากปากของไคยะ ไคยะดูดซับฤทธิ์ของดอกบัวจนหมด

เจี้ยนเฉินจ้องไคย่าอย่างใกล้ชิดขณะที่เขาเฝ้าดูการตอบสนอง ดอกบัวดึงวิญญาณนั้นมีคุณภาพสูงในบรรดาสมบัติสวรรค์ที่สามารถจัดการกับปัญหาของวิญญาณได้ ตามความเป็นจริงก็ถือได้ว่าเป็นระดับสูง ถ้ามันไม่สามารถปลุกไคยะได้ เขาก็หมดหาทาง

5 นาที …

10 นาที…

15 นาที…

เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ อย่างไรก็ตาม การไม่ตอบสนองของไคยะก็ทำให้เจี้ยนเฉินเป็นห่วง ราวกับว่าบัวดึงวิญญาณไม่ได้ทำอะไรกับนางเลย และนางก็ยังเป็นเหมือนเดิม

ตอนนี้ ในหัวของไคยะ ภายในความลึกของห้วงจิตสำนึกของนางซึ่งเป็นไปไม่ได้ที่เจี้ยนเฉินจะค้นพบ มีอาณาเขตที่ยิ่งใหญ่ มันดูเหมือนว่าจะมีขนาดใหญ่เท่ากับจักรวาล นี่คือห้วงจิตสำนึกของไคยะ

ถ้าเจี้ยนเฉินได้เห็นห้วงจิตสำนึกของนาง เขาจะต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน ไคยะเป็นเพียงเซียนจักรพรรดิคนหนึ่ง แต่ห้วงจิตสำนึกของนางนั้นมีขนาดที่ไม่น่าเชื่อ สามารถอธิบายได้อย่างแท้จริงว่าไร้ขอบเขต

ไม่ต้องเอ่ยถึงราชเทพที่มาถึงจุดสูงสุดของขอบเขตเทพ แต่แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นก็จะรู้สึกสับสนลอย่างท่วมท้นหากพวกเขารู้ว่านางมีห้วงจิตสำนึกขนาดใหญ่

แม้กระทั่งผู้ที่มาถึงขอบเขตตั้งต้นก็จะมีห้วงจิตสำนึกเพียงหนึ่งในสิบของขนาดของไคยะ

ในขณะนี้เองที่จุดประกายของแสงปรากฏขึ้นในห้วงจิตสำนึกสีดำที่ไม่มีขอบเขต มันขยายตัวอย่างรวดเร็ว และไม่กี่วินาทีต่อมา มันก็กลายเป็นดวงอาทิตย์ขนาดเล็ก มันส่องประกายด้วยสีทั้งหมดของคลื่นความถี่ที่ส่องสว่างส่องสว่างบริเวณเล็ก ๆ ของห้วงจิตสำนึก

ความคิดเห็น