ตอนที่ 1882: ยืนอย่างสิ้นหวัง

ตอนที่ 1882: ยืนอย่างสิ้นหวัง

เถาวัลย์เริ่มรัดเจี้ยนเฉินขึ้นเรื่อย ๆ ท้ายที่สุดเถาวัลย์ที่แข็งเหมือนเหล็กก็บีบรัดเจี้ยนเฉินขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยพละกำลังที่น่าสะพรึงกลัวราวกับพยายามบดขยี้เจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินถูกตรึงอย่างสมบูรณ์ เถาวัลย์นั้นทรงพลังอย่างมาก ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนอย่างไรและไม่ว่าเขาจะใช้ทักษะไหน เขาก็ไม่อาจหลุดพ้นได้

ตอนนี้ถึงแม้ว่าจะเป็นขั้นเหนือเทพช่วงสูงสุด เขาก็ยังไม่อาจขยับนิ้วได้

นี่เป็นเพราะว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับราชาเทพ ในเวลาเดียวกันเขาก็รู้สึกว่าราชาเทพนี้มีพลังมากกว่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิสูงสุดจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน

แคร่ก…

เถาวัลย์ที่บีบรัดขึ้นเรื่อย ๆจนทำให้เกราะของเขาส่งเสียงดัง

หากไม่ใช่ว่ามันคือวัตถุเทพ เถาวัลย์อาจจะบดขยี้ร่างกายเจี้ยนเฉินเป็นชิ้น ๆ

“หืม ? ข้าไม่คิดว่าผู้บุกรุกจะสวมเสื้อเกราะ มันเป็นวัตถุเทพที่แม้แต่ขั้นอสงไขยบางคนก็ยังไม่มี มันเป็นเรื่องน่าเสียดายที่ตัวเกราะได้รับความเสียหายและไม่สมบูรณ์อีกต่อไป” เสียงที่หนักและหยาบกระด้างดังออกมาจากถ้ำที่สองอีกครั้ง

“ฉีเจิ่ง เจ้าไม่อาจใช้วัตถุเทพได้ ดังนั้นเจ้าเอาเขามาและข้าจะถอดชุดเกราะเขา ข้าจะถือว่าเจ้าได้มอบความปรารถนาดี”ขณะที่เสียงพูด มีชายร่างกำยำที่หน้าอกใหญ่และหัวล้านโผล่ออกมาจากถ้ำที่สอง

รูปร่างของชายคนนี้ไม่มีอะไรพิเศษ สิ่งที่โดดเด่นคือรอยประทับที่หว่างคิ้วของเขา

รอยประทับที่แผ่พลังของกฏ ดูเหมือนจะทำให้มิติรอบ ๆ สั่นเบา ๆ ราวกับว่าเขาควบคุมมันได้

“เจ้าเอาเกราะไปได้ แต่อย่าให้เขาหนี” ฉีเจิ่งพูดผ่านพลังจิตอีกครั้ง

“ไม่ต้องกังวล ข้าสามารถควบคุมมิติได้ ไม่ว่าเขาจะเร็วแค่ไหน เขาก็หนีไม่พ้น” ชายคนนั้นพูดอย่างมั่นใจ

เถาวัลย์รอบ ๆ เจี้ยนเฉินก็คลายออกและเขาก็กลับมาเคลื่อนไหวได้ทันที

อย่างไรก็ตามเถาวัลย์ก็ยังไม่ได้หายไป แต่มันกลับสร้างเป็นกรงขนาดใหญ่ขังเจี้ยนเฉินเพื่อป้องกันไม่ให้เขาหลบหนี

ชายหัวล้านก็ยืนอยู่ในกรงเถาวัลย์ เขามองวัตถุเทพบนร่างเจี้ยนเฉินที่เขาอยากได้

แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะหลบหนี แต่เขาก็ไม่อาจอยู่เฉย ๆ และรอความตายได้ เขาเคลื่อนไหวทันที เขาหยิบยาฟื้นฟูวิญญาณออกมาและกินเพื่อฟื้นพลังวิญญาณ จากนั้นปราณกระบี่ลึกซึ้งก็ปรากฏออกมา 2 เส้น ในเวลาเดียวกันเขาก็ใช้อีกมือทำผนึกเพื่อป้องกันชายคนนั้นอย่างเต็มที่

กระบี่ต้าหลัว !

ทักษะกระบี่ไทยี่!

แสงสีเงินทองวาบขึ้นมา เจี้ยนเฉินได้ผสานทักษะทั้งสองเข้าด้วยกัน มันเปล่งประกายเจตจำนงกระบี่ขณะที่พุ่งเข้าหาชายหัวล้าน

ชายหัวล้านยืนอยู่เฉยพร้อมกับกางแขน เขามองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างดูถูกเหยียดหยาม เขาไม่สนใจปราณกระบี่ทั้งสองเส้นของเจี้ยนเฉินเลย

ปราณกระบี่ทั้งสองเส้นเต็มไปด้วยพลัง พวกมันเพียงพอที่จะคุกคามขั้นเหนือเทพ แต่พวกมันก็อ่อนแอเกินไปในสายตาของราชาเทพ

แต่น่าแปลกก่อนที่ปราณกระบี่ทั้งสองเส้นจะเข้าถึงชายหัวล้าน พวกมันปะทะกันเองและสร้างระลอกคลื่นที่รุนแรงอย่างมาก ระลอกคลื่นและปราณกระบี่ได้กระจายความเสียหายรอบ ๆ ทำให้เกิดพายุที่น่ากลัวอย่างมาก มันกระแทกเข้าหากรงที่สร้างจากเถาวัลย์