ตอนที่ 1913 - ลั่วหยุนเฟย

ตอนที่ 1913 – ลั่วหยุนเฟย

เจี้ยนเฉินไม่ได้ยืนบนยานบินได้ เขาศึกษากลุ่มคนที่ล้อมรอบยานบินอย่างสงบ

เจี้ยนเฉินไม่เคยเห็นพวกเขามาก่อนรวมทั้งขั้นเหนือเทพ ยิ่งกว่านั้นการแต่งกายของพวกเขาก็เหมือนกันหมด ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นองค์กรที่มีต้นกำเนิดมาจากนอกอาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน

“เราเป็นคนที่มาจากแคว้นตงอันของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ปิงเทียน นี่คือผู้นำตระกูลเทียนหยวน ท่านเจี้ยนเฉิน ! ”

ก่อนที่เจี้ยนเฉินจะพูดอะไรก็ได้มีระดับเทพคนหนึ่งที่นั่งอยู่ทางด้านหลังพูดออกมา สายตาของเขาที่มีต่อเจี้ยนเฉินนั้นเต็มไปด้วยความชื่นชมที่ไม่อาจเปรียบเทียบได้

ผู้คนทั้งหมดในบริเวณใกล้เคียงรู้สึกประหลาดใจเมื่อพวกเขาได้ยินคำพูดของขั้นเทพ ในขณะนั้นทุกคนจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินซึ่งนั่งนิ่งอยู่ข้างหน้า

“ เจ้าเป็นผู้นำตระกูลเทียนหยวน เจี้ยนเฉิน ? ” ดวงตาของขั้นเหนือเทพทอประกายในขณะที่เขาพิจารณาเจี้ยนเฉินอย่างจริงจังราวกับว่าเขาต้องการที่จะเข้าใจเขาอย่างสมบูรณ์

พวกเขาทั้งหมดคุ้นเคยกับชื่อของเจี้ยนเฉิน ผู้นำตระกูลเทียนหยวน

ในความเป็นจริง หัวข้อสนทนาที่เป็นที่นิยมที่สุดในหมู่ขั้นเหนือเทพไม่ใช่กองทัพทั้งสามของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าหรือสงครามที่กำลังจะมาถึง แต่มันเป็นเรื่องของขั้นเหนือเทพที่มาปรากฏตัวในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์อันเล็กกระจ้อยร่อย

โดยปกติบุคคลนั้นก็คือเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินโด่งดังไปแล้วนับตั้งแต่การต่อสู้กับผู้พิทักษ์สำนักจิตวิญญาณปฐพี เขายังถูกบันทึกว่าเป็นคนที่มีความแข็งแกร่งที่จะเข้าสู่ป้ายทำเนียบสามพันอันดับแรกของขั้นเหนือเทพ

ป้ายทำเนียบสามพันอันดับแรกของขั้นเหนือเทพไม่ได้มาจากภูมิภาคหรือที่ราบเดียว แต่มาจากทั่วทั้งโลกแห่งเซียน

มีขั้นเหนือเทพกี่คนอยู่ในที่ราบใหญ่ทั้งสี่สิบเก้าแห่งและดาวเคราะห์ใหญ่ 81 เอ็ดดวง ? ในการเอาชนะผู้คนจำนวนมากและจารึกชื่อลงบนป้ายทำเนียบสามพันอันดับแรกของขั้นเหนือเทพในฐานะหนึ่งในสามพันของขั้นเหนือเทพที่ทรงพลังที่สุดในโลกแห่งเซียนถือเป็นเกียรติอย่างมาก

ดังนั้นชื่อของเจี้ยนเฉินจึงแพร่กระจายอย่างรวดเร็วในหมู่ขั้นเหนือเทพอย่างเป็นธรรมชาติและดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมาย

“ใครคือผู้นำตระกูลเทียนหยวน, เจี้ยนเฉิน ? ”

ในขณะนี้ เสียงที่ดูเกียจคร้านดังขึ้น

ชายหนุ่มที่ดูเหมือนอายุราวยี่สิบปีก็บินขึ้นมาจากเบื้องล่าง เขากอดอก เขายืนอยู่ตรงหน้ายานบินที่เป็นของตระกูลเทียนหยวน เขาพิจารณาเจี้ยนเฉินด้วยนิสัยที่ขี้เล่น

ยิ่งกว่านั้นเขายืนสูงกว่าอย่างชัดเจนต่อยานพาหนะที่บินได้เล็กน้อย ดังนั้นดูเหมือนว่าชายหนุ่มกำลังมองดูถูกผู้นำตระกูลเทียนหยวน

“ คำนับ ผู้อาวุโสลั่ว!”

“ คำนับ ผู้พิทักษ์ลั่ว!”

การมาถึงของชายหนุ่มในทันทีทำให้ผู้คนรอบ ๆ เจี้ยนเฉินคำนับอย่างสุภาพ

ผู้พิทักษ์ลั่วพยักหน้าเล็กน้อย ด้วยการโบกมือของเขาทำให้ทุกคนเงียบลง อย่างไรก็ตามสายตาของเขายังคงตรึงอยู่กับ เจี้ยนเฉินตลอดเวลาในขณะที่มุมปากของเขาขดขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ไม่จริงจัง ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจ