ตอนที่ 1916 - ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น

ตอนที่ 1916 – ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น

“ ดูเหมือนว่าราชาศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ธรรมดา เขากล้าพอที่จะนั่งบนบัลลังก์ของราชาต่อหน้าราชาเทพจากจักรวรรดิ นั่นหมายความได้เพียงอย่างเดียวว่าสถานะของราชาศักดิ์สิทธิ์สูงส่งเกินกว่าคนอื่น ๆ ” เจี้ยนเฉินคิด อย่างไรก็ตามสีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลย เขาป้องหมัดของเขาและโค้งคำนับไปที่ราชาศักดิ์สิทธิ์เช่นเดียวกับราชาเทพโดยรอบ เขาไม่ได้ทำตัวต่ำต้อยหรือเย่อหยิ่ง

“เจี้ยนเฉินไม่จำเป็นต้องสุภาพมากนัก เหตุผลหลักที่ข้าเรียกเจ้ามาที่นี่คือเพื่อให้ทุกคนที่รวมตัวกันอยู่ที่นี่สามารถดูเจ้าด้วยตนเอง อย่าลืมว่าขั้นเหนือเทพช่วงสูงสุดที่สามารถเข้าไปในป้ายทำเนียบขั้นเหนือเทพนั้นหายากมากในภาคใต้ของที่ราบเมฆา” ราชาศักดิ์สิทธิ์ยิ้ม เขาพูดอย่างสงบและเป็นสุข

“เจี้ยนเฉิน เราทุกคนเห็นการต่อสู้ของเจ้ากับหยุนเฟย ความเข้าใจของเจ้าเกี่ยวกับกฎแห่งกระบี่นั้นอยู่ในระดับเดียวกันกับหยุนเฟย ปัจจัยการตัดสินใจที่แท้จริงคือพลังที่เจ้าควบคุม” ชายชราผู้สวมเสื้อคลุมสีฟ้าพลันพูดขึ้นจากราชาเทพที่อยู่ทั้งสองฝั่ง

เขาเป็นผู้อาวุโสของสำนักกระบี่ภูษาคราม เขาเคยแนะนำลั่วหยุนเฟย ดังนั้นเขาจึงเข้าใจความแข็งแกร่งของลั่วหยุนเฟยเป็นอย่างดี

ชายชรากล่าวต่อไปว่า “เมื่อรวมพลังแห่งกฎแล้ว การโจมตีทุกครั้งที่เจ้าจู่โจมจะมีความแข็งแกร่งอันน่ากลัวของขั้นเหนือเทพช่วงสูงสุด มันยิ่งใหญ่กว่าพลังงานดั้งเดิมที่เราฝึกฝน เป็นผลให้หยุนเฟยพ่ายแพ้ให้กับเจ้าในการโจมตีครั้งเดียว”

ผู้คนในบริเวณโดยรอบพยักหน้ายอมรับการวิเคราะห์ของผู้อาวุโส พวกเขาเป็นราชาเทพ ดังนั้นพวกเขาจึงได้เห็นรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ทั้งหมดของการต่อสู้ระหว่างเจี้ยนเฉินกับลั่วหยุนเฟยอย่างชัดเจนผ่านการรับรู้ทางจิตวิญญาณของพวกเขา

เจี้ยนเฉินสั่นสะท้านเมื่อได้ยินราชาเทพทั้งหมดเหล่านี้กล่าวได้อย่างน่าประทับใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่าพวกเขาจะสามารถเห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างชัดเจนเมื่อเขาต่อสู้กับลั่วหยุนเฟย

“สำหรับเจี้ยนเฉินที่จะมีพลังงานที่ทรงพลังเช่นนี้ วิชาฝีมือที่เจ้าครอบครองต้องยอดเยี่ยมอย่างมาก ดูเหมือนว่าน้องเจี้ยนเฉินจะมีอาจารย์ที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน” ผู้อาวุโสมู่แห่งสำนักวิญญาณปฐพีกล่าว ดูเหมือนว่าเขาจะผ่อนคลายและสบายใจ แต่เขาก็ห้อมล้อมเจี้ยนเฉินด้วยการรับรู้ของวิญญาณของเขา

ภายใต้การรับรู้ของความรู้สึก แม้ว่าเขาจะมองไม่เห็นทะลุผ่านความรู้สึกที่แท้จริงของเจี้ยนเฉิน แต่การเคลื่อนไหวของเขาก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการรับรู้ของเขาได้

ดวงตาของราชาเทพจำนวนมากเป็นประกายขึ้นมาและพวกเขาจ้องมองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างสบายใจหลังจากที่พวกเขาได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสมู่

“ไม่ว่าวิชาฝีมือของน้องเจี้ยนเฉินจะดีหรือไม่ หรือถ้าเขาจะมีอาจารย์ที่ยิ่งใหญ่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับสำนักจิตวิญญาณปฐพี วิชาฝีมือของเขาดึงดูดสายตาของสำนักจิตวิญญาณปฐพีของเจ้าหรือ ? เจ้ามีความคิดที่ไม่ดีหรือ ? ” ผู้อาวุโสจากลัทธิเต๋าเมฆกระจ่างเย้ยหยัน ลัทธิเต๋าเมฆกระจ่างและสำนักจิตวิญญาณปฐพีได้กลายเป็นสองนิกายที่ยิ่งใหญ่ของจักรวรรดิจันทราสวรรค์ แต่พวกเขามักจะเป็นศัตรูกัน พวกเขาจะโต้แย้งทุกที่ที่พวกเขาไปและพวกเขาจะพยายามที่จะสะกดข่มอีกฝ่ายด้วยทุกอย่างที่พวกเขามี พวกเขาจะไม่แสดงความเคารพต่ออีกฝ่ายเลย

ผู้อาวุโสมู่กล่าวอย่างเย็นชาว่า“ สำนักจิตวิญญาณปฐพีของเราเป็นสำนักที่มีชื่อเสียงในภาคใต้ เพราะเหตุใดเราจึงจะทำเช่นนั้น ? ยิ่งกว่านั้นสำนักจิตวิญญาณปฐพีของเราไม่ขาดวิชาฝีมือ”

หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินได้รับคำเชิญจากสำนักใหญ่และค่ายสำนักขนาดใหญ่จำนวนมาก หลายคนต้องการผูกมิตรกับขั้นเหนือเทพช่วงสูงสุดดั่งเช่นเจี้ยนเฉิน

เพราะเมื่อเขาเป็นราชาเทพ เขาก็จะกลายเป็นราชาเทพขั้นสูงสุดและครอบครองอำนาจสูงสุด

โดยปกติแล้วเจี้ยนเฉินไม่ได้เลือกที่จะเข้าร่วมใด ๆ กับพวกเขา เขาจึงตอบปฏิเสธคำเชิญทั้งหมดลง อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินยังคงรู้สึกถึงอันตรายหลังจากสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้น

แม้ว่าราชาเทพจะไม่รู้จักพลังบรรพกาล แต่พวกเขาก็สามารถบอกได้ว่าวิชาการบ่มเพาะพลังบรรพกาลของเขานั้นไม่ธรรมดาด้วยพลังบรรพกาล เป็นไปได้ว่ามีบางคนสนใจวิชาการบ่มเพาะของเขาจริง ๆ

จิตใจของเจี้ยนเฉินเกร็งหลังจากที่คิดไปถึงเรื่องนั้น ในขณะที่เขาเฝ้าระวังอย่างลับ ๆ

อย่างไรก็ตาม โชคดีที่เขาทะลวงผ่านด่านร่างบรรพกาลได้ แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถรับมือกับราชาเทพได้อย่างแท้จริง แต่อย่างน้อยที่สุดเขาก็สามารถต่อสู้ได้ในระดับหนึ่ง

บูม!

ในขณะนั้น เสียงที่ดังกึกก้องดังขึ้นจากข้างนอก พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แม้แต่ห้องโถงใหญ่ที่ซึ่งบรรดา ราชาเทพ ยืนอยู่ก็สั่นอย่างหนัก

“ ผู้บัญชาการทั้งสามของลัทธิปิศาจชั้นฟ้าได้เคลื่อนไหวแล้ว ทุกคนมากับข้าเพื่อป้องกันพวกเขา ! ” ราชาศักดิ์สิทธิ์เปล่งเสียงคำราม เมื่อเขาลุกขึ้นยืนจากบัลลังก์ของเขาและรีบออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว

ราชาเทพกว่ายี่สิบคนได้ออกไปข้างนอกเช่นกัน ตามหลังเขาไป ในขณะเดียวกันเจี้ยนเฉินก็เดินตามไปด้านหลัง

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เจี้ยนเฉินขยับ เขาก็พบว่ามีจิตสังหารอย่างเย็นชาในทันที มันห่อหุ้มร่างกายของเขาทำให้ร่างกายของเขาเย็นยะเยือก

เจี้ยนเฉินขมวดคิ้ว ดวงตาของเขาทอประกาย เมื่อเขาต้องการรู้ว่าใครเป็นส่งจิตสังหารนั้นออกมาและมาจากไหน มันหายวับไปทันที

สีหน้าของเจี้ยนเฉินมืดครึ้มลง เขารู้ว่าเขาเป็นที่จับตามองของราชาเทพบางคน แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่ามันเป็นใคร แต่เขาก็มั่นใจว่าคนผู้นั้นอยู่ในหมู่พวกเขา