ตอนที่ 1936 : ติดหนึบอยู่กับภาคเหนือ

ตอนที่ 1936 : ติดหนึบอยู่กับภาคเหนือ

“องค์ชายได้กลายเป็นอีกคนระหว่างการแย่งชิงตำแหน่งกันนั้นเป็นเรื่องธรรมดา แต่เมื่อเขาได้กลายเป็นจักรพรรดิแล้ว เขาต้องมองภาพรวมเพื่อจะให้จักรวรรดิแข็งแกร่งขึ้น พวกเขาต้องมองข้ามความแค้นเคืองในอดีตและแค่ทำโทษสถานเบาหรือไม่ก็ขับไล่ออกไปยังดินแดนอันห่างไกล แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเรื่องที่ จักรพรรดิซีได้ไล่ล่าทุกคนและไม่คิดจะปล่อยใครไปเลย” นางฟ้าเฮายู่พูดขึ้น

“ ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นเรื่องของจักรวรรดิซีไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรา โชคดีที่จักรวรรดิเสิ่นเตาของเราปฏิเสธองค์ชายที่มีส่วนในการไล่ล่าให้เข้ามาในจักรวรรดิ ไม่งั้นแล้วจักรพรรดิซีคงไม่ปล่อยเราไป” เทียนซวงพูดขึ้นด้วยความกลัว นางรู้สึกว่าโชคดีอย่างมาก แม้แต่นางก็ยังกลัวจักรพรรดิซีในตอนนี้

“พอแล้ว ซีไซหยุน เจ้าจะหยุดความบ้าคลั่งนี้ได้รึยัง ? เจ้าจะพอใจเมื่อเห็นว่าจักรวรรดิล่มสลายไปในมือเจ้ารึไง ? ”

ตอนนั้นได้มีเสียงดังก้องขึ้น เสียงแก่ ๆ นี้แฝงไปด้วยความเครียด

นี่คือเสียงตะโกนด้วยความโกรธจากอดีตจักรพรรดิ

ในท้องฟ้านั้น จักรพรรดิซียังคงทำการต่อสู้กับพ่อของตัวเองต่อ พลังกฎจากขอบเขตตั้งต้นได้ก่อตัวเป็นโซ่และไม่ว่าจะรัดทีไหน มันก็จะระเบิดพลังอันรุนแรงออกมาจนทำให้มิติที่นั่นแตกร้าว

“เสด็จพ่อ ข้าสาบานไว้แล้วในอดีตว่าจะฆ่าคนที่มีส่วนร่วมในเรื่องนี้โดยไม่สนใจว่าพวกนั้นจะเป็นใคร ข้าจะไม่ปล่อยพวกนั้นไปและข้าจะไม่เมตตาต่อพวกนั้นด้วย เสด็จพ่อ หากท่านต้องการขัดขวางการแก้แค้นของข้า ข้าจะตัดความสัมพันธ์ของเราในวันนี้และออกจากจักรวรรดิซีไป ข้าจะไม่เกี่ยวข้องกับจักรวรรดิซีอีกนับจากวันนี้เป็นต้นไป และข้าจะฆ่าคนพวกนั้น หากจักรวรรดิซีต้องการจะหยุดข้า ข้าก็จะเป็นศัตรูกับจักรวรรดิซี”

อีกเสียงดังขึ้นมาทำให้มิติภายนอกสั่นไหวจากพลังของกฎขอบเขตตั้งต้น

นี่คือเสียงของจักรพรรดิซี มันแฝงไปด้วยพลังและความสูงส่ง เสียงนี้แฝงไปด้วยความแค้นและเด็ดขาด

“จะ เจ้า…ซีไซหยุน เจ้าพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไงกัน ? จะ จะ เจ้าต้องการให้พ่อของเจ้าตายรึไง ? พี่น้องเจ้า พวกสมาชิกระดับสูงและกลุ่มต่าง ๆ เจ้าได้กำจัดพวกนั้นไปมากมาย เจ้ายังไม่คิดจะหยุดอีกรึ ? เจ้าต้องการทำลายจักรวรรดิแห่งนี้จริง ๆ หรือ ? ” อดีตจักรพรรดิพูดขึ้นมาด้วยความเศร้า

“พวกเขาต้องชดใช้กรรมที่ทำมาในอดีต ไม่ใช่ว่ามันเกิดขึ้นเพราะท่านสละบัลลังก์และไม่สนใจเรื่องนี้รึไง ? หากท่านออกตัวและหยุดเรื่องนี้เอาไว้ในอดีต ทำไมจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในวันนี้ได้ ? เสด็จพ่อ มันไม่สำคัญแล้วว่าตอนนี้ท่านจะพูดอะไร” จักรพรรดิซีพูดขึ้นมาอย่างเย็นชา เขาเด็ดขาดอย่างมาก

…

เทียนซวงอึ้ง นางพูดขึ้นด้วยความตกตะลึง “เขาแค้นขนาดไหนกันที่ถึงกับจะออกจากจักรวรรดิซีเพื่อจะฆ่าศัตรูทั้งหมด ? สิ่งที่เกิดขึ้นตอนที่เขาโดนไล่ล่านั้นทำให้เขาบ้าขนาดนี้เลยรึ ? ”

สุดท้ายการต่อสู้ระหว่างทั้งสองคนนั้นก็จบหลังหลังจากที่ผ่านไปหลายชั่วยาม ซึ่งเรื่องโดยรวมยังไม่จบสิ้น พวกเขาเป็นพ่อลูกกัน ผลก็คือแม้ว่าการต่อสู้นี้จะดูตึงเครียดแต่มันก็ไม่ได้หนักหนาอะไร มันเป็นไปไม่ได้ที่ทั้งสองจะทำอันตรายต่อกัน

การต่อสู้ระหว่างขั้นบรรพกาลด้านนอกจบลง แต่เจี้ยนเฉินกลับเริ่มคาดหวัง เขาไม่อาจจะทำใจเย็นลงได้แม้ว่าจะผ่านมาสักพักแล้วก็ตาม

พลังของกฎที่น่ากลัวในระหว่างที่ทั้งสองคนสู้กันนั้นได้แผ่พลังอันรุนแรงออกมา มันได้ฝังลึกเข้าไปในใจของ เจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินไม่เคยเห็นการต่อสู้ที่น่าตะลึงเช่นนี้มาก่อน หลังจากที่เห็นการต่อสู้ระหว่างสองคนนี้แล้ว เขาถึงเข้าใจว่ามันรุนแรงมากเพียงใด