ตอนที่ 1939 : ใครจะไปรู้ว่าเมื่อไหร่ ?

ตอนที่ 1939 : ใครจะไปรู้ว่าเมื่อไหร่ ?

“ถูกต้อง ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ เจ้าได้สร้างผลงานมากมายให้กับจักรวรรดิ” จักรพรรดิซีพยักหน้า เขาไม่ได้ปฏิเสธความจริงนี้

สีหน้าของผู้พิทักษ์จักรพรรดิดูดีขึ้นเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาคิดว่าจักรพรรดิซีคงปล่อยเขาไป

แต่น้ำเสียงของจักรพรรดิซีกลับดูเย็นชาขึ้นมา ความอาฆาตแผ่ออกมาจากตัวเขาและมันก็เพียงพอทำให้มิติรอบข้างเปลี่ยนไปได้ นกและสัตว์อสูรทุกตัวที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็พากันเงียบและทรุดลงไปกับพื้นพร้อมกับสั่นกลัว

“แต่ผลงานที่เจ้าทำไม่อาจจะชดใช้กับสิ่งที่ข้าสูญเสียไปได้ เจ้าไม่อาจจะชดเชยความเจ็บปวดของข้าได้ ข้าแค่ระบายความโกรธแค้นด้วยการฆ่าทุกคนที่ไล่ล่าข้าในอดีต” จักรพรรดิซีพูดขึ้นมาอย่างเย็นชา น้ำเสียงเย็นชาของเขาแฝงไปด้วยความเจ็บปวด

“ซีไซหยุน แม้ว่ามันจะอันตรายตอนที่เจ้ากับภรรยาโดนไล่ล่า แต่สุดท้ายเจ้าก็กลับมาได้อย่างปลอดภัยไม่ใช่หรือ ? เจ้าบอกว่าสูญเสียบางอย่างไป เจ้าสูญเสียอะไรไป ? แม้ว่าเจ้าจะสูญเสียสมบัติที่ล้ำค่าตอนที่ถูกไล่ล่า แต่ทุกคนที่โดนเจ้าฆ่าไปนั้นยังไม่เพียงพออีกหรือ ? ซีไซหยุน ข้าเองก็มีส่วนในเรื่องนี้แต่ข้าไม่ได้ไปไล่ล่าเจ้าด้วย ข้าแค่คอยบงการและทำให้เจ้ากลับมาอย่างยากลำบาก แม้ว่าข้าจะผิดแต่ข้าก็ไม่สมควรตาย ข้าเต็มใจที่จะชดใช้ให้เจ้า” ผู้พิทักษ์จักรพรรดิพพยายามที่จะกล่อมจักรพรรดิซี นี่เป็นเพราะเขาไม่อาจจะหนีได้ต่อหน้าจักรพรรดิซีในตอนนี้

พวกเขาต่างก็อยู่ขอบเขตตั้งต้น แต่ความแตกต่างระหว่างขั้นอสงไขยและขั้นบรรพกาลนั้นมากเกินไป มันราวกับฟ้ากับเหว

“ฮ่าฮ่า…” จักรพรรดิซีหัวเราะออกมา เขาหัวเราะออกมาดูบ้าคลั่ง “ทำให้ข้ากลับมาอย่างยากลำบาก เจ้าทำเช่นนั้นจริง…ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ หากเจ้าไม่คอยบงการและคิดทำร้ายข้า เรื่องมันจะพัฒนาขึ้นมาจนถึงวันนี้ได้ยังไง ? ”

“ถ้าเจ้าไม่คอยบงการ ทำไมข้า ซีไซหยุน จะบ้าคลั่งและฆ่าคนไปมากมายเช่นนี้ด้วย ? ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเกลียดใครมากที่สุด ? ไม่ใช่คนที่คอยไล่ล่าข้า แต่เป็นคนที่คอยบงการ พวกนั้นสมควรตาย”

ตอนที่เขาพูดประโยคสุดท้าย น้ำเสียงของเขาฟังดูเย็นชาอย่างมาก เขากัดฟันพูดออกมา เขาไม่ได้ยับยั้งความโกรธที่มีในใจและฟาดฝ่ามือเข้าใส่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิ

นี่คือการโจมตีจากจักรพรรดิซี มันมีพลังขั้นบรรพกาล ด้วยการโจมตีนี้โลกเข้าสู่ความเงียบ พลังงานดั้งเดิมนั้นหยุดไหล, กฎในโลกโดนรบกวน และแม้แต่มิติก็ยังสั่นไหวอย่างรุนแรงจนแทบจะพังลง

การโจมตีนี้เพียงพอที่จะทำลายโลกได้ ถ้าไม่ใช่เพราะจักพรรดิซีจงใจยั้งมือเอาไว้ ไม่เช่นนั้นพลังอันน่ากลัวคงเพียงพอที่จะทำลายทั้งภาคก่อนที่การโจมตีนี้จะปะทะกับอีกฝ่ายได้

ชัดแล้วว่าผู้พิทักษ์จักรพรรดิไม่ได้รอความตายอยู่เฉย ๆ เขาตะโกนออกมาพร้อมวัตถุเทพที่ปรากฏขึ้นตามร่างกาย มันแผ่พลังอันน่ากลัวออกมา ในเวลาเดียวกันก็มีพู่กันสีม่วงและทองปรากฎขึ้นมาในมือของเขา พลังอันน่ากลัวระเบิดออกมาจากมันราวกับภูเขาไฟระเบิด เขาพยายามที่จะรับการโจมตีจากจักรพรรดิซีเอาไว้อย่างสุดกำลัง

ผู้พิทักษ์จักรพรรดินั้นแข็งแกร่ง ตอนที่เขาถูกโจมตี เขาก็ได้ระเบิดพลังอันร้ายกาจออกมา ถ้าไม่ใช่เพราะชั้นค่ายป้องกันจากเผ่าเทพที่ร่วงหล่นซึ่งคอยปกป้องโดยรอบ บางทีสันเขาลูกนี้อาจจะพังลงไปเพราะการโจมตีก็เป็นได้

ยังไงซะเขาก็ไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับจักรพรรดิซี ตอนที่จักรพรรดิซีโจมตี เขาควบคุมพลังงานของตัวเองเอาไว้และเล็งเป้าหมายไปที่ศัตรูโดยไม่คิดจะทำลายสิ่งรอบข้าง

แต่เมื่อผู้พิทักษ์จักรพรรดิลงมือ เขาไม่คิดจะควบคุมพลังตัวเองด้วยซ้ำ เขาใช้ทุกอย่างที่มีออกมา

ความแตกต่างเรื่องความแข็งแกร่งของทั้งสองนั้นต่างกันเกินไป จักรพรรดิซีปัดพู่กันของผู้พิทักษ์จักรพรรดิออกไปได้ด้วยการโจมตีของเขาและมือเขาก็ฟาดเข้าใส่เกราะผู้พิทักษ์จักรพรรดิอย่างแรง

เกราะนี้เป็นวัตถุเทพแต่แสงมันก็หม่นลงทันทีและผู้พิทักษ์จักรพรรดิก็ได้กระอักเลือดออกมา หน้าของเขาซีดเผือดไป

“บอกข้าที นอกจากคนที่โดนข้าฆ่าไปแล้ว ใครอีกที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ในอดีต ? ” จักรพรรดิซีมองไปที่ผู้พิทักษ์จักรพรรดิด้วยสายตาเย็นชา ความอาฆาตได้กลืนกินผู้พิทักษ์จักรพรรดิเอาไว้ซึ่งแสดงให้เห็นแล้วว่าเขาคงไม่มีทางรอด

ในอดีตนั้น จักรพรรดิซีตกอยู่ในสภาพน่าอดสู เขาหนีไปทั่วที่ราบเมฆาและไม่รู้เลยว่ามีกี่คนที่ไล่ตามเขา แม้ว่าเขาจะเจอตัวพวกนั้นไปบ้างและฆ่าพวกนั้นทิ้ง แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่ซ่อนตัวเองได้อย่างดี

“ซีไซหยุน มันทำให้เจ้าชั่วร้ายและไร้ปราณีเช่นนี้เลยรึ ? ” ผู้พิทักษ์จักรพรรดิถามขึ้นมา เขาไม่คิดจะยอมรับสถานการณ์ในตอนนี้ ไม่ว่าเขาจะพยายามแค่ไหน แต่เขาก็ไม่อาจจะปะติดปะต่อซีไซหยุนตรงหน้าเขากับองค์ชายคนเดิมที่ไม่ต้องการชื่อเสียงได้เลย

“ในเมื่อเจ้าไม่พูด ข้าคงต้องแสดงให้เจ้าเห็นความโหดร้าย ข้ามีทางที่ทำให้เจ้าพูดเมื่อข้ากลับไปที่วัง” สายตาของ จักรพรรดิซีส่องประกายชั่วร้ายออกมา เขามัดผู้พิทักษ์จักรพรรดิเอาไว้และอุ้มอีกฝ่ายขึ้นก่อนจะหายตัวไปจากภาคนั้น