ตอนที่ 194: ตกหน้าผา

ตอนที่ 194: ตกหน้าผา

ฮึ่ม เช่นที่ข้าพูดไป ชายชราผู้นี้ไม่ได้จัดการได้ง่ายเหมือนกับเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ เมื่อเห็นกระบี่วายุโปรยบินเข้ามาหาเขา ชายชราก็แค่นเสียงเย็น เขาโบกมือของเขาและพุ่งไปยังที่เจี้ยนเฉินอยู่

“ปัง ! “

ฝ่ามือของชายชราตบไปที่กระบี่อย่างแรง ทำให้มันพุ่งตั้งฉากจนตกที่พื้นที่ห่างออกไป 10 เมตร

ในขณะเดียวกันใบหน้าของชายชราก็มีอาการตกตะลึง เมื่อมองไปที่ฝ่ามือของเขาและเห็นแผลที่กระบี่วายุโปรยบาดฝ่ามือของเขาจนเลือดไหลออกมา

เมื่อเห็นอาการบาดเจ็บที่ฝ่ามือ ชายชราก็เริ่มมีความสนใจและมองอย่างไม่อยากเชื่อ เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ อีกครั้ง เขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความอยากรู้อยากเห็นอีกครั้ง แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไร กระบี่วายุโปรยที่ถูกปัดออกไปก็ได้บินกลับมาหาชายชราอีกครั้งด้วยความเร็วดุจสายฟ้า

ใบหน้าของชายชราเปลี่ยนไปอีกครั้ง เขาโยกหลบออกไปที่ด้านข้างห่างออกไป 3 เมตร กระบี่วายุโปรยได้แทงทะลุยังจุดที่เขาอยู่ก่อนหน้านี้

ทันใดนั้นกระบี่วายุโปรยก็วกกลับมายังชายชราทันทีและบินไปยังจุดที่ชายชราอยู่

ชายชรายกมือและโคจรพลังเซียน ฉับพลันก็มีค้อนปรากฏขึ้นมาในพริบตา

ค้อนเหล็กไม่เล็กไม่ใหญ่ มันมีขนาดเท่ากับหน้าอกของผู้ใหญ่คนหนึ่ง มันถูกปกคลุมด้วยหนามแหลมสีน้ำเงินที่ยาวประมาณ 2 ฟุตและมีลวดลายแปลก ๆ

ชายชราเหวี่ยงค้อนของเขาและทุบมันลงไปที่กระบี่วายุโปรย

“ติ๊ง ! “

ค้อนเหล็กทุบลงไปที่กระบี่วายุโปรยอย่างแรง ส่งผลให้กระบี่ปลิวกระเด็นออกไปพร้อมกับเสียงที่ดังสนั่น

ในเวลาเดียวกัน เลือดลมของเจี้ยนเฉินตีกลับขึ้นมาถึงลำคอของเขา ใบหน้าของเขาซีดเซียวราวกับแผ่นกระดาษ

วู่หยุน ข้าจะถามเจ้าอีกครั้ง มอบทักษะการต่อสู้มา ครั้งต่อไปที่เจ้าสู้กับข้า ข้าจะไม่ยั้งมืออีกแล้ว ชายชรามองไปที่เจี้ยนเฉินอย่างหนักแน่นขณะที่เขาพูด

ในความเป็นจริงชายชราก็ไม่แน่ใจว่าทักษะต่อสู้นั้นอยู่กับเจี้ยนเฉินหรือไม่ ดังนั้นตอนแรกเขาไม่กล้าพยายามฆ่าเจี้ยนเฉิน เพราะเขารู้ว่าตราบใดที่เจี้ยนเฉินยังมีชีวิตอยู่และไม่ยอมมอบทักษะให้กับเขา เขายังคงสามารถบีบบังคับให้เขากลับไปที่ตระกูลของเขาได้และบังคับให้เขาเขียนมันออกมา ถ้าเขาฆ่าเจี้ยนเฉินเขาก็จะไม่มีโอกาสที่จะได้รับทักษะการต่อสู้นี้

เจี้ยนเฉินหันกลับมามองและกัดปากด้วยความโกรธก่อนที่จะพูด ตระกูลฮาริโต้ ข้าขอจดจำชื่อนี้ไว้ เจ้ากล้าที่จะแจ้งชื่อของเจ้ากับข้าหรือไม่ ?

ชายชรามีใบหน้าเยาะเย้ยกับคำพูดของเจี้ยนเฉิน ห๊ะ? เจ้ายังต้องการแก้แค้น ? ฮึ่ม ! สำหรับคนที่ยังไม่บรรลุเป็นเซียนผู้เชี่ยวชาญพิเศษ ยังคงต้องการแก้แค้นตระกูลฮาริโต้ของข้า เจ้านี่มันโง่เง่านัก หากต้องการที่จะรู้ชื่อข้า ได้ จำเอาไว้ให้ดี ตาเฒ่าคนนี้ชื่อ หยานไค่เช่อ

หยานไค่เช่อ ข้าจะจำเอาไว้ เจี้ยนเฉินถ่มน้ำลาย หลังจากที่เขาพูดจบ กระบี่วายุโปรยก็บินกลับไปหาชายชราอีกครั้ง

เมื่อเห็นว่าเจี้ยนเฉินไม่มีท่าทีที่จะส่งมอบทักษะการต่อสู้ ตาของชายชราก็กลายเป็นเย็นเยียบ ในที่สุดเขาก็ไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป ค้อนในมือของเขาระเบิดพลังเซียนสีน้ำเงินขณะที่เขาใช้ค้อนทุบไปที่กระบี่วายุโปรย

กระบี่วายุโปรยก็ถูกค้อนเหล็กทุบอีกครั้งและวิถีก็เบี่ยงออกไป กระบี่วายุโปรยก็เปรียบดั่งอสรพิษ มันหลีกเลี่ยงค้อนเหล็กและพุ่งที่ลำคอของชายชรา

ในเวลาเดียวกันเจี้ยนเฉินก็บินไปข้างหน้าราวกับลูกกระสุนที่ถูกยิง ขณะที่เขาวิ่งหนี

ฮึ่ม มันก็ยังไม่สำเร็จอยู่ดี ชายชราเยาะเย้ยขณะที่เขารั้งค้อนกลับมาเพื่อป้องกันกระบี่วายุโปรย เขาทะยานออกไปครึ่งเมตรเพื่อหลบหลีก

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เจี้ยนเฉินก็หนีห่างออกไป 50 เมตรก่อนที่เขาจะเรียกกระบี่วายุโปรยกลับมาที่มือของเขา