ตอนที่ 1994: สังเวียนเป็นตาย

ตอนที่ 1994: สังเวียนเป็นตาย

“หึ เมื่อเจ้าเข้าร่วมกับพวกข้า ข้าก็มีวิธีการมากมายเพื่อที่จะฆ่าเจ้า ในเวลานั้นไม่ว่าเจ้าจะมีเหรียญผลึกมากมายเท่าไร มันก็เป็นของข้า” ชายวัยกลางคนแอบเยาะเย้ยในใจ เขาเห็นเจี้ยนเฉินมีเหรียญผลึกมากมายและทำเหมือนกับเหรียญผลึกไม่ได้มีค่าใด ๆ เขารู้ว่าที่เจี้ยนเฉินมีมากขนาดนี้อาจจะเป็นเพราะได้พบโชคอะไรบางอย่าง

สำหรับเฉินหลงและไคยะที่อยู่กับเจี้ยนเฉิน ชายวัยกลางคนไม่ได้ใส่ใจพวกเขานัก แม้ว่าพวกเขาจะเป็นขั้นเหนือเทพ แต่บรรดาสหายของเขาก็ไม่ได้อ่อนแอ

นี่เป็นเพราะว่าพวกเขาเป็นนักผจญภัยกระบี่หมาป่า พวกเขามีราชาเทพ 3 คนและนอกจากนี้พี่น้องของเขาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาก็ไม่ใช่คนธรรมดาเช่นกัน พวกเขามีการโจมตีแบบรวมพลัง ทำให้พวกเขาไร้พ่ายในหมู่ราชาเทพลงมา แม้ว่าฝ่ายคู่ต่อสู้จะมีจำนวนมากกว่าพวกเขา พวกเขาก็สามารถได้รับชัยชนะ

“ข้าไม่สนใจ” เจี้ยนเฉินกล่าวอย่างเย็นชา แม้ว่าเขาจะรู้ว่านักผจญภัยหมาป่าจะมีราชาเทพ 3 คน แต่เขาก็ไม่สนใจเลย

ตราบใดที่เขาไม่ได้เผชิญกับราชาเทพช่วงปลาย พวกมันก็ไม่อาจคุกคามเจี้ยนเฉินได้มากนัก ยิ่งกว่านั้นราชาเทพช่วงปลายก็ไม่ใช่คนที่จะปรากฏตัวกันได้ง่าย ๆ

ยิ่งกว่านั้นเขาก็ได้รู้จากเฉินหลงว่าการต่อสู้ที่นี่ไม่ได้รับอนุญาตในยานอวกาศ ดังนั้นมันจึงไม่สำคัญว่านักผจญภัยหมาป่าจะมีราชาเทพช่วงปลายหรือไม่ กฏของยานอวกาศยังคงปกคลุมป้องกันไม่ให้พวกเขาต่อสู้

ชายวัยกลางคนดูเหมือนจะผิดคาด ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปก่อนที่จะพูดกับเจี้ยนเฉินว่า “นักผจญภัยกระบี่หมาป่าของเรามีชื่อเสียงและมีศักดิ์ศรี เราเป็นกลุ่มนักผจญภัยที่ทรงพลัง ท่านปฏิเสธเราเพราะท่านดูถูกเราไปหรือเปล่า ? ”

“ใครก็ตามที่ดูถูกกลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าของเรา จะได้รับผลที่น่ากลัวมาก น้องชาย เจ้าคิดว่ามันดีแล้วรึ” จากด้านหลังชายหนุ่มที่ดูหมองหม่นได้เดินเข้ามาจากด้านหลังของชายวัยกลางคน เขากล่าวอย่างหงุดหงิดและมีจิตสังหารที่คลุมเครือ

“เจ้าไม่ทำเกินไปหน่อยรึ ? เราไม่ต้องการเข้าร่วม เลยเป็นการดูถูกเจ้า ทุกคนเลยต้องเข้าร่วม ? ” ไคยะพูดอย่างโกรธ ๆ

“ฮ่าฮ่า ถูกต้องแล้ว นักผจญภัยกระบี่หมาป่าของเราชอบที่จะได้คืบเอาศอก แล้วไง ? ” ชายหนุ่มหัวเราะเยาะ เขาจ้องมองไคยะอย่างเย้ยหยัน”แต่เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง แม่นาง ไม่มีใครสามารถเข้าร่วมกับกลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าของเราได้ง่าย ๆ จากการบ่มเพาะของเจ้าก็พอได้อยู่ แต่รูปร่างของเจ้า….” ชายหนุ่มถอนหายใจก่อนที่ท่าทางของเขาจะเปลี่ยนไป “เฮ้อ~ หลังจากที่ใช้เวลาในเมืองหลวงของจักรวรรดิตะวันโลหิตที่ภาคใต้ของที่ราบเมฆา ข้าได้เห็นสาวสวยมากมาย มันทำให้รสนิยมของข้าดีขึ้น ตอนนี้ข้าเห็นรูปร่างเจ้า ข้ายังพออนุโลมให้เจ้าเข้าร่วมกลุ่มเราได้เพราะหญิงสาวที่เราสนุกด้วยในหอนางโลมของเมืองหลวงจักรวรรดินั้นยังงดงามกว่าเจ้าเป็นร้อยเท่า ถ้าเราให้เจ้าเข้ากลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าได้ง่าย ๆ เราคงจะอับอายขายหน้าอย่างยิ่ง”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ถูกต้อง กลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าของเราก็พอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง เราไม่อาจให้หญิงสาวหน้าตาน่าเกลียดเข้าร่วมกับพวกเรา ไม่อย่างนั้นเราจะมีหน้าออกไปข้างนอกได้อย่างไง”

“แม่นาง เลิกจ้องมองเรา เจ้าจะไม่ถูกเชิญเข้าร่วมแม้ว่าเจ้าจะจ้องเราแบบนั้น เพราะใบหน้าของเจ้าทำให้เรารู้สึกไม่ดีจริง ๆ ”

ผู้คนจากกลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าหัวเราะเสียงดัง การพูดคุยของพวกเขาเริ่มเปลี่ยนไปเป็นทางด้านไคยะมากขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาดูถูกและเย้ยหยันนางอย่างชอบอกชอบใจ

“เจ้า-” ไคยะเต็มไปด้วยความโกรธ นางเป็นหญิงสาวปกติแม้ว่าจะกลายเป็นขั้นเหนือเทพ เนื่องจากหญิงสาวส่วนใหญ่ให้ความสนใจเกี่ยวกับรูปลักษณ์มาก คำพูดของกลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าทำให้นางโกรธอย่างมาก

ความจริงความงามของไคยะนั้นน่าทึ่ง นางไม่อาจแข่งกับนางฟ้าเฮายู่, ซ่างกวนมู่เอ๋อและคนอื่น ๆ ได้ แม้แต่องค์หญิงทั้งสองของจักรวรรดิเสิ่นเตา ซิงเอ๋อและหลานเอ๋อก็ยังงดงามกว่านาง อย่างไรก็ตามนางก็ยังไม่ได้งดงามมากและไม่ได้ใกล้เคียงกับความอัปลักษณ์ที่กลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าพูดแต่อย่างใด

เมื่อเห็นกลุ่มนักผจญภัยกระบี่หมาป่าทำให้ไคยะขายหน้า เจี้ยนเฉินก็มีความต้องการฆ่าอย่างหนักหน่วง เขาหันไปทางปรมาจารย์เฉินหลงและถามว่า “ปรมาจารย์เฉินหลง มีทางไหนที่จะฆ่าพวกเขาได้บ้าง ? ”

ใบหน้าปรมาจารย์เฉินหลงก็ดูไม่ได้นัก ความรู้สึกคุ้นเคยที่คลุมเครือของเขาที่มีต่อไคยะทำให้เขาคิดกับไคยะว่าเป็นสหายที่ดีที่สุด ตอนนี้สหายที่ดีที่สุดของเขาถูกสบประมาท เขาก็ต้องการสังหารกลุ่มนี้เช่นกัน