ตอนที่ 2015: ผ่าออกไป

ตอนที่ 2015: ผ่าออกไป

จักรพรรดิสัตว์อสูรเนบิวล่าเป็นสัตว์อวกาศที่เพิ่งบรรลุขั้นบรรพกาล การคงอยู่ของเจี้ยนเฉินเปรียบดั่งมดในสายตาของมัน แต่เจี้ยนเฉินเพิ่งส่งเสียงหอนออกมาทำให้จักรพรรดิสัตว์อสูรเนบิวล่านั้นรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากเสียงหอนของเจี้ยนเฉินในเกือบจะทันที

ปราณกระบี่ยาวสิบเมตรพุ่งออกมาจากแขนของเจี้ยนเฉินในขณะที่เขากวาดฟันไปรอบ ๆ ด้วยแสงที่ส่องประกาย เขาสังหารสัตว์อสูรเนบิวล่าที่กำลังมึนงงอย่างไร้ความปราณี

ซวบ ! ซวบ ! ซวบ…

เลือดพุ่งกระฉูดทันที แม้แต่สัตว์อสูรเนบิวล่าที่เป็นราชาเทพ จิตใจของพวกมันก็ยุ่งเหยิงหลังจากที่ได้ยินเสียงหอน พวกเขาไม่อาจต้านทานได้เลยทำให้เจี้ยนเฉินตัดหัวมันออกอย่างง่ายดาย

ในพริบตาเจี้ยนเฉินสามารถฆ่าสัตว์อสูรเนบิวล่าขั้นราชาเทพ 5 จาก 6 ตัว

เจี้ยนเฉินไม่มีเวลารวบรวมผลึกอสูรของสัตว์อสูรเนบิวล่าขั้นราชาเทพ 5 ตัว สายตาของเขาเย็นชาราวกับปราณกระบี่ที่อยู่ในแขนของเขา มันส่องแสงยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ในขณะที่เขาเหวี่ยงมันไปยังสัตว์อสูรเนบิวล่าขั้นราชาเทพตัวสุดท้าย

เสียงหอนจากเจี้ยนเฉินที่เป็นพลังสายเลือดราชาหมาป่านภาโบราณได้ทำให้สัตว์อสูรเนบิวล่าทุกตัวที่ล้อมรอบเจี้ยนเฉิน,ไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงตาย มีเพียงสัตว์อสูรเนบิวล่าขั้นราชาเทพช่วงกลางที่ขวางทางของเขาเหลือเพียงอยู่ตัวเดียว เมื่อมันตาย เจี้ยนเฉินก็มั่นใจว่าจะหนีไปได้ แม้ว่าสัตว์อสูรเนบิวล่าต้องการติดตามพวกเขา มันก็ตามพวกเขาไม่ทัน

อย่างไรก็ตามเมื่อเจี้ยนเฉินกำลังจะฆ่าสัตว์อสูรเนบิวล่าตัวสุดท้าย มีพลังแห่งการมีอยู่ที่เย็นยะเยือกปรากฏขึ้นมาอย่างฉันพลัน เจี้ยนเฉินรู้สึกราวกับว่าเขาอยู่ในถ้ำน้ำแข็ง ปราณกระบี่ของเขาที่กำลังฟันไปที่สัตว์อสูรเนบิวล่าตัวสุดท้ายก็หยุดเช่นกัน

หัวใจของเจี้ยนเฉินตกลงอย่างกระทันหัน ความเย็นที่วิ่งตามกระดูกสันหลังขณะที่เขารู้สึกว่าร่างกายของเขาเย็นยะเยือกฉับพลัน เขาสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ต้องมีพลังแห่งการมีอยู่ที่น่ากลัวอย่างเหลือเชื่อตรึงเข้าไว้

ภายใต้พลังแห่งการมีอยู่ ไม่เพียงแต่เขาที่ถูกตรึงไว้ แต่เลือดของเขาก็ยังหยุดเดิน พลังบรรพกาลของเขายังคงเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า

เจี้ยนเฉินรู้สึกราวกับว่าโลกกำลังจะถึงจุดจบในเวลานี้

เจี้ยนเฉินมองย้อนกลับไปด้วยความยากลำบากและเห็นดวงตาที่ใหญ่ของจักรพรรดิสัตว์อสูรเนบิวล่าที่ต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นทั้งห้าจ้องมองมาที่เขา

แม้ว่ามันจะต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้น 5 คน และไม่อาจคงสมาธิได้ แต่มันก็ยังพยายามที่จะเก็บแรงเอาไว้ มันป้องกันผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นทั้งห้าได้อย่างแน่นหนา

ถ้าไม่ใช่เพราะหงโม่ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นช่วงสูงสุดที่ทำหน้าที่เป็นคนโจมตีหลัก ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตั้งต้นคนอื่นอาจจะตายไปแล้ว

ไคยะและปรมาจารย์เฉินหลงก็เช่นกัน พวกเขาอยู่กับเจี้ยนเฉิน ดังนั้นเมื่อจักรพรรดิสัตว์อสูรเนบิวล่าจ้องมาที่เจี้ยนเฉิน พวกเขาก็พบกับพลังแห่งการมีอยู่มากมายที่ทำให้พวกเขาตัวแข็งทื่อเช่นกัน

ในเวลาต่อมาพลังแห่งการมีอยู่ที่น่ากลัวก็เกิดขึ้นอีกครั้ง มิติสั่นอย่างรุนแรงเพราะหางขนาดใหญ่ของจักรพรรดิสัตว์อสูรเนบิวล่ากวาดมาทางทั้งสามด้วยพลังทำลายล้างขนาดใหญ่

หากของมันหนามาก มันพุ่งเข้ามาหาที่ที่พวกเขาอยู่และตกลงมาด้วยพลังที่น่ากลัว มันทำให้มิติฉีกขาดและกลายเป็นรอยแยกมิติขนาดใหญ่

ก่อนที่หางจะเข้ามาใกล้ พวกเขาทั้งสามคนก็รู้สึกหายใจไม่ออก ผิวของปรมาจารย์เฉินหลงปริแตกและเลือดไหลออกมาทันที

ก่อนที่หางจะมาถึง เพียงแค่แรงกดดันที่น่ากลัวนี้ก็เพียงพอที่จะฉีกราชาเทพออกเป็นชิ้น ๆ