ตอนที่ 2045 - ความสำเร็จขั้นกลางของจิตวิญญาณกระบี่

ตอนที่ 2045 – ความสำเร็จขั้นกลางของจิตวิญญาณกระบี่

มันเร็วเกินไป เร็วเกินไป ราชาเทพช่วงปลายพยายามที่จะตอบโต้ต่อปราณกระบี่ลึกซึ้ง มันเจาะผ่านหน้าผากของเขาและโจมตีเข้าที่วิญญาณของเขา

“อ๊ากก ! ” ราชาเทพพลันส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดทันทีเพราะวิญญาณของเขาได้รับความเสียหายอย่างไม่สามารถจินตนาการได้ จิตสำนึกของเขาพร่ามัว ในขณะที่เลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ดที่อยู่บนหัวของเขา

ไคยะมาถึงตรงหน้าราชาเทพอย่างเงียบ ๆ ตัวตนของนางเพิ่มขึ้นในขณะที่ดวงตาของนางเย็นชา เหมือนก่อนหน้านี้นางแกว่งกฎที่แตกต่างกันในแต่ละข้างของมือนาง นางจู่โจมออกมาอย่างเต็มกำลังของนางอย่างไร้ความปราณี นางทำให้ราชาเทพช่วงปลายไอออกมาเป็นเลือดไออย่างรุนแรง

ด้วยจิตวิญญาณที่บาดเจ็บ จิตสำนึกของราชาเทพช่วงปลายก็เลือนลาง ไม่ว่าจะเป็นความรับรู้ภายนอกของเขาหรือการป้องกันของพวกเขาพวกมันทั้งหมดได้ลดลงเหลือน้อยที่สุดอย่างแน่นอน โดยทั่วไปเขาไม่สามารถโต้กลับได้ในขณะที่วิญญาณของเขายังไม่มั่นคง

ควับ !

ปราณกระบี่ทองคำเส้นหนึ่งพุ่งทะลุอากาศมา เจี้ยนเฉินที่ใช้กระบี่ต้าหลัวมาถึงตรงหน้าราชาเทพ มันตัดหัวราชาเทพโดยตรงก่อนที่มันจะพุ่งตามในพริบตา ปราณกระบี่พุ่งขึ้นไปบนฟ้าแล้วแทงทะลุหัว

ปัง !

หัวระเบิดกลางอากาศ จากปราณกระบี่ทองคำ วิญญาณที่อ่อนแอของราชาเทพช่วงปลายถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ

ราชาเทพทั้งหมดในสวนเป็นพยานให้กับเจี้ยนเฉินและไคยะในการฆ่าราชาเทพช่วงปลายด้วยความเร็วดุจสายฟ้า มันทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปและพวกเขาอดไม่ได้ที่จะหยุดชะงักเมื่อพวกเขามองดูพวกเขาทั้งสองอย่างไม่สบายใจ

อย่างไรก็ตาม ความลังเลของพวกเขาใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วยความโลภ พวกเขารีบเข้าหาหยุนซิน

ความยั่วยวนของรากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์นั้นยอดเยี่ยมเกินไป มีเพียงไม่กี่คนที่สามารถรักษาความสงบไว้ได้ ส่วนใหญ่สูญเสียเหตุผลของพวกเขาไปพร้อม ๆ กัน

เจี้ยนเฉินและไคยะกลายเป็นเคร่งเครียดอย่างมาก การต่อต้าน ราชาเทพจำนวนมากแม้แต่สองคนก็รู้สึกไร้พลังที่พวกเขาไม่สามารถหนีได้

มีราชาเทพช่วงปลายมากมายในหมู่พวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะพยายามที่จะออกไปจากที่นี่ พวกเขาก็ไม่สามารถหนีจากการตามล่าของพวกเขา

แม้แต่การซ่อนตัวในหอคอยอนัตตาก็ไม่สามารถทำได้ หอคอยอนัตตานั้นแข็งแกร่งมาก แต่ความเร็วที่เจี้ยนเฉินสามารถปลดปล่อยมันออกมานั้นก็ไม่ได้เร็วเท่ากับราชาเทพช่วงปลาย

อย่าลืมว่าพื้นที่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนนั้นปลอดภัยไม่เหมือนรอยแตกมิติที่เต็มไปด้วยอันตรายซึ่งแม้แต่ขั้นอสงไขยก็ต้องระวัง

เป็นผลให้เจี้ยนเฉินนั้นสามารถต่อสู้กับขั้นอสงไขยพร้อมกับหอคอยอนัตตาในรอยแตกมิติ แต่ที่นี่เขาสูญเสียความสามารถนั้น

“ค่ายกลของข้าใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ ถ่วงเวลาให้ข้าเพียงไม่กี่อึดใจก็เพียงพอแล้ว” ปรมาจารเฉินหลงกล่าวอย่างลับ ๆ เขาได้สร้างแนวป้องกันไว้ใกล้ ๆ แล้วเมื่อเจี้ยนเฉินต่อสู้กับโม่เฉิงเห็นได้ชัดว่าเขาคาดว่าพวกเขาจะพบกับสิ่งนี้

“หากไม่มีสิ่งใดที่เราสามารถทำได้ ข้าจะมอบรากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์ออกมา” หยุนซินกล่าวด้วยสีหน้าที่ไร้สีเลือด

“ เราพยายามที่จะรักษารากจิตวิญญาณวิถีสวรรค์ผ่านการต่อสู้กับโม่เฉิง เราจะปล่อยให้พวกเขาได้มันไปง่าย ๆ ได้อย่างไร ? ” เจี้ยนเฉินแค่นเสียงอย่างเย็นชา เร็วเท่าความคิด พลังแห่งสายเลือดของหมาป่านภาโบราณก็เปิดใช้งานได้ทันทีและเขาก็ปลดปล่อยเสียงคำรามอันโหยหวน

ทันใดนั้นเสียงคำรามอันดังกึกก้องก็ดังขึ้นจากปากของเจี้ยนเฉิน คลื่นเสียงที่น่ากลัวก่อตัวเป็นระลอกคลื่นที่มองเห็นได้ในขณะที่มันพุ่งออกไปทุกทิศทุกทางโอบล้อมไปทั้งสวน

ตอนนี้ เจี้ยนเฉินเป็นเหมือนหมาป่านภาโบราณ เสียงคำรามของเขาขยายออกไปพร้อมกับแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัว

พลังของสายเลือดภายในตัวเขานั้นหมดไปอย่างสิ้นเชิง

ราชาเทพที่พุ่งเข้าหาดูเหมือนจะสูญเสียกำลังทั้งหมดในเวลานั้น พวกเขาล้มลงอย่างไร้พลังและกระแทกเข้ากับพื้น

อย่างไรก็ตาม แรงเฉื่อยทำให้พวกเขาลื่นไถลไปไกล หลายคนถูกโจมตีสักสองสามครั้งก่อนที่จะหยุด ดวงตาของพวกเขากลวงราวกับว่าพวกเขาสูญเสียวิญญาณ ขณะที่เสื้อผ้าของพวกเขาขาดรุ่งริ่งเผยให้เห็นชุดเกราะที่พวกเขาสวมอยู่ข้างใน