ตอนที่ 2055 : เจี้ยนเฉินปรากฏตัว

แม้ว่าสองพี่น้องและเฮยหยาจะอยู่ห่างจากจุดที่เจี้ยนเฉินบ่มเพาะอยู่ แต่ตอนนี้เฉินหลงนั้นหลอมรวมเข้ากับพื้นที่ของภูเขาแล้ว เขาเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นเพียงแค่ใช้ความคิด ไม่มีอะไรหลีกหนีจากการรับรู้ของเขาได้ มันราวกับว่าภูเขาทั้งลูกนั้นกลายเป็นอาณาเขตของเฉินหลง เขาได้กลายเป็นผู้ปกครองของเขตนี้ไป

ผลก็คือเฉินหลงได้ยินการพูดคุยของทั้งสามคนนั้น

“ทั้งสามมาเพื่อฆ่าเรา พวกเขามีจุดประสงค์ร้าย” เฉินหลงคิด แค่เพียงคิดวิญญาณของเขาก็กลับไปที่ร่างของตนแต่ประกายแสงสีรุ้งในเขตหลักของค่ายกลเหมือนจะอยู่ในวิญญาณของเขาด้วย มันตามวิญญาณเขากลับมาอยู่ในร่างของเขา

ตอนนี้เฉินหลงไม่จำเป็นต้องหลอมรวมวิญญาณกับเขตหลักของค่ายกลอีก เขารู้สึกได้ถึงการเชื่อมโยงระหว่างภูเขากับวิญญาณทำให้เขาควบคุมค่ายกลนี้ตอนไหนก็ได้

เขารู้สึกถึงพลังที่เขาได้มาและเริ่มมั่นใจขึ้น เขาพึมพำกับตัวเอง “ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ข้าคงทำได้แต่ป้องกันตัว แต่ตอนนี้….”

ในพริบตา เฉินหลงก็ได้ออกมาจากถ้ำมานั่งอยู่บนกิ่งไม้ด้านนอก เขารอคอยการมาของทั้งสามคนอยู่เงียบ ๆ

ตอนที่เฮยหยาเข้ามายังส่วนลึกของภูเขา เขาก็เคลื่อนที่ช้าลงเรื่อย ๆ พลังลึกลับที่แผ่ออกมาจากโลกส่งผลต่อเขาในระดับหนึ่งจนการรับรู้ถึงกลุ่มของเจี้ยนเฉินพร่ามัวไป พรสวรรค์ติดตัวของเขาได้รับผลกระทบอย่างมาก

“ สมกับเป็นค่ายกลที่จอมปราชญ์สูงสุดของเส้นทางโบราณสร้างขึ้นมา มันส่งผลต่อความสามารถของข้าอย่างมาก ข้ารับรู้ได้แค่ 3 จาก 4 คน ข้าไม่อาจจะหาอีกคนเจอได้” เฮยหยาแปลกใจ เขาเคลื่อนที่ช้าลงกว่าเดิมเพราะกลัวว่าเขาจะสูญเสียการรับรู้จากพวกนั้นไป

หลังจากนั้นครึ่งวัน เฮยหยาก็มาหยุดอยู่สถานที่หนึ่งพร้อมกับสองพี่น้อง ทั้งสามปกปิดพลังของตัวเองและเคลื่อนไหวเงียบ ๆ เพื่อไม่ให้ใครตื่นตัว

“ตรงนี้แหละ มันมีถ้ำอยู่ด้านล่าง มันปกปิดไปด้วยค่ายกล เจี้ยนเฉินและคนอื่น ๆ อยู่ที่นี่” เฮยหยาพูดขึ้นและชี้ไปที่กำแพงหิน จากนั้นเขาก็คิ้วขมวดเล็กน้อยและมองไปยังไป่เฮอและไป่ฉี เขาพูดด้วยสีหน้าประหลาดใจ “แต่ความสามารถของข้ารับรู้ได้แค่ 3 คนเท่านั้น คนที่สี่หายไปตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว จนตอนนี้ข้าก็ยังไม่พบเขา”

“หายไปรึ ? ” ไป่เฮอเลิกคิ้วและหัวเราะออกมา “แน่นอนว่าทั้งสี่คนอยู่ในภูเขาแห่งนี้ ไม่ใช่ว่าคนที่หายตัวไปนั้นตายเพราะการบ่มเพาะรึไงกัน ? ”

“เป็นไปไม่ได้ แม้ว่าเขาจะตายไป แต่ด้วยความสามารถที่ข้ามี ข้าก็ต้องจะพบศพของเขา แม้ว่าศพจะถูกทำลายแต่ข้าก็สามารถรับรู้ได้ว่าเขาตายที่ไหน” เฮยหยาเอ่ยขึ้นมาเช่นนี้

“ช่างเถอะ หากเราหาเขาไม่เจอก็ช่างมัน ฆ่าอีก 3 คนที่เหลือแล้วกลับไปรวมตัวกับองค์ชาย” ไป่ฉีก้าวออกมาและมองไปยังถ้ำตรงหน้าด้วยความสนใจ สายตาเขาแสดงความอาฆาตออกมา “การป้องกันของค่ายกลนี่น่าประทับใจ แต่เราต้องทำลายมันด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวเพื่อกันไม่ให้คนด้านในหนีออกมาได้ น้องสาว มาโจมตีด้วยกัน เฮยหยา จับตามองด้านนอกเอาไว้”

ตอนที่พูดนั้นสองพี่น้องก็เริ่มรวมพลังกันเพื่อใช้การโจมตีที่ทรงพลังที่สุด

“เจ้าสามคน เราไม่ได้มีความแค้นต่อพวกเจ้า ข้าถามได้รึไม่ว่าทำไมพวกเจ้าถึงต้องการจะฆ่าเรา ? ”

ตอนที่สองพี่น้องกำลังจะทำการโจมตีออกมา มันก็มีเสียงแก่ ๆ ดังขึ้นจากใกล้ ๆ

เสียงนั้นทำให้ทั้งสามคนตะลึง พวกนั้นหันกลับไปมองที่มาของเสียงและเห็นเฉินหลงนั่งอยู่บนกิ่งไม้ด้วยท่าทีสบายใจ

พวกนั้นหรี่ตาลงมองไปที่เฉินหลงแล้วก็ต้องตกตะลึง นี่เพราะต้นไม้ที่เฉินหลงนั่งอยู่นั้นอยู่ใกล้กับถ้ำ เขาไม่ได้ปกปิดตัวเองเลยแม้แต่น้อย แต่ทั้งสามคนกลับไม่อาจจรับรู้ได้ถึงตัวตนของเฉินหลง แม้แต่ตอนที่ตรวจสอบรอบ ๆ ด้วยการรับรู้วิญญาณก็ไม่ได้พบอะไรอยู่บนต้นไม้เลย

“ปะ ปะ เป็นไปไม่ได้ มันเป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน ? ” เฮยหยามองไปที่เฉินหลงอย่างตะลึงงัน เขาถึงกับพูดออกมาตะกุกตะกัก คนที่เขาไม่อาจจะรับรู้ได้ด้วยความสามารถที่เขามีนั้นคือเฉินหลง

ความคิดเห็น