ตอนที่ 2069 : พบกันอีกครั้ง

ตอนที่ 2069 : พบกันอีกครั้ง

องค์ชายห้าหรี่ตาลงและสีหน้าหม่นลงทันที เขาได้ตะคอกออกมา “มันเกิดขึ้นตอนไหน ? ”

“น่าจะวันนี้” ราชาเทพตอบกลับ

ปรมาจารย์ชูหันไปหาราชาเทพที่มารายงาน เขาอึ้งนิด ๆ ในขณะเดียวกันสีหน้าขององค์ชายห้าก็หม่นลง สายตาเขาดูเย็นชาขึ้นมา “เจี้ยนเฉินกับเพื่อนยังมีชีวิตอยู่ พวกนั้นเก็บเอาสมบัติสวรรค์ไปกว่า 1 ใน 4 ของสวนทั้งหมด ในทางกลับกันแล้ว ไป่ฉีและคนอื่น ๆ ก็ยังไม่กลับมา”

“มันเกินที่ข้าคาดเอาไว้ ไป่ฉีและคนอื่น ๆ ล้มเหลวหรืออาจจะเจอปัญหาบางอย่างจนทำให้ล่าช้า” ปรมาจารย์ชู พูดขึ้นก่อนจะครุ่นคิด

องค์ชายห้าเงียบไปสักพักก่อนจะสั่งการออกมา “ทุกคน หยุดฟื้นฟู ! เราจะออกเดินทางกันเดี๋ยวนี้ ! ” ครั้งนี้องค์ชายห้าต้องการไปหาเจี้ยนเฉินพร้อมกับคนของเขาเอง สมบัติสวรรค์ที่เจี้ยนเฉินมีนั้นทำให้เขาสนใจอย่างมาก เขาต้องการจะชิงมันมาโดยไม่สนใจว่าจะต้องเสียอะไรไป

ราชาเทพของครอบครัวหยุนและหยุนซินได้ออกไปกับองค์ชายห้าด้วย องค์ชายห้าตั้งใจจะปกปิดข้อมูลนี้ ดังนั้นพวกนั้นจึงได้ยินบทสนทนานั้นและไม่รู้เลยว่าองค์ชายห้าจะมุ่งหน้าไปที่ไหนรึจะทำอะไร

“ไคยะ ไปกันเถอะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน แต่เราต้องออกไปชั้น 8 ให้เร็วที่สุด” เจี้ยนเฉินที่อยู่บนอากาศบอกกับไคยะโดยไม่สนใจดวงจันทร์

“เจ้าต้องการจะไปยังก้นลาวาที่ชั้น 8 เพื่อเก็บเหรียญผลึกแห่งไฟรึ ? ” ไคยะมองไปที่เจี้ยนเฉิน

“ถูกต้อง เหรียญผลึกแห่งไฟอันเดียวมีค่ามากกว่าเหรียญผลึกขั้นสูงสุด 10 เท่า เราต้องการเหรียญผลึกจำนวนมากเพื่อจะไปยังที่ราบอื่นหรือกลับไปยังที่ราบเมฆาโดยตรง แม้ว่าเราจะมีสมบัติสวรรค์กับตัวอยู่มาก แต่การแลกเปลี่ยนมันกับเหรียญผลึกก็ไม่ใช่เรื่องง่าย และมันอาจจะทำให้เกิดปัญหาขึ้นมา ยิ่งกว่านั้นข้าก็ไม่คิดจะขายสมบัติสวรรค์พวกนี้ เรามีสหายมากมายในตระกูลเทียนหยวนที่ต้องการมัน” เจี้ยนเฉินตอบกลับ

“เจ้าเห็นแล้วว่าลาวาที่นั่นน่ากลัวเพียงใด แม้ว่าเจ้าจะมีหอคอย แต่มันก็ยังยากที่เจ้าจะเก็บเอาเหรียญผลึกแห่งไฟจากก้นลาวาได้ มันไม่ใช่ว่าร่างกายของเจ้าจะทนลาวาพวกนั้นได้” ไคยะพูดด้วยสีหน้ากังวล นางรู้สึกกลัวลาวาที่ชั้น 8 แม้ว่าขึ้นเป็นราชาเทพที่ความแข็งแกร่งเพิ่มขั้นมาแล้วก็ตาม แต่นางก็ยังไม่กล้าที่จะแตะต้องมัน

“ถ้าเราไม่ลอง เราจะรู้ได้อย่างไร ? ” เจี้ยนเฉินยิ้มออกมา ความมั่นใจของเขาเพิ่มขึ้นหลังจากที่ร่างบรรพกาลทะลวงผ่านขึ้นมาได้ แม้ว่าร่างของเขาจะทนอยู่ในลาวาได้ไม่นาน แต่หอคอยอนัตตาก็ปกป้องเขาได้

“หืม ? ” ตอนนั้นเองเจี้ยนเฉินได้หรี่ตาลง มันราวกับมีลำแสงพุ่งทะลุความมืดมิดออกไป สายตาเขาจับจ้องไปที่บางอ่าง เขาพึมพำออกมาด้วยความแปลกใจ “ทำไมถึงเป็นพวกนั้นได้ ? ทำไมพวกนั้นถึงได้มายังพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนแห่งนี้ได้ ? ”

“มันคือแม่นางที่เจ้าได้เจอบนยานอวกาศ นางอ่อนแอ นางมาทำอะไรที่นี่กัน ? ” ไคยะมองออกไปและแสดงท่าทีแปลกใจออกมา

“ไปดูที่นั่นกันเถอะ” เจี้ยนเฉินพูดขึ้นก่อนจะรีบมุ่งหน้าออกไปพร้อมกับไคยะ

จื่อหยุนซึ่งสีหน้าซีดเผือดประคองเสี่ยวม่านเอาไว้แน่น นางอยู่ห่างจากเจี้ยนเฉินหลายสิบกิโลเมตร นางมองไปยังราชาเทพรอบตัวด้วยความแค้นเคือง