ตอนที่ 21 เซียนกาดิหยุน

Chaotic Sword God ตอนที่ 21 เซียนกาดิหยุน

เห็นการโจมตีของเขาพลาดเป้าหมาย กาดิเหลียงรู้สึกเสียใจเล็กน้อย แต่อย่างไรก็ตาม เขาเปลี่ยนกระบวนท่าทันทีและเหวี่ยงเท้าเตะไปที่เจี้ยนเฉิน

ชั่วพริบตา 10 กระบวนท่าผ่านไปโดยปราศจากการโต้ตอบจากเจี้ยนเฉิน ซึ่งใช้เพียงการก้าวเท้าเพียง 1 ก้าวในการหลบการโจมตีของกาดิเหลียงได้อย่างง่ายดาย แต่ทุกคนที่จ้องมองนั้น เจี้ยนเฉินหลบได้อย่างหวุดหวิด ทำให้คนดูทุกคนรวมทั้งเจียงหยางหู่มีเหงื่อไหลเย็น ขณะที่พวกเขาดูด้วยความวิตกกังวล

การโจมตีของกาดิเหลียงรุนแรงและค่อนข้างรวดเร็ว แต่ใน 10 กระบวนท่า ไม่มีครั้งใดที่จะสัมผัสได้แม้แต่ชายเสื้อของเจี้ยนเฉิน กาดิเหลียงก็เริ่มโกรธมากกว่าที่ใครจะคิด

สุดท้ายเจี้ยนเฉินยกหมัดขึ้นป้องกันหมัดของกาดิเหลียง เจี้ยนเฉินเอ่ยออกมาว่า 10 กระบวนท่าผ่านไป ถึงคราวที่ข้าจะโจมตีบ้างแล้ว โดยไม่รอการตอบกลับ ลูกเตะของเขาพุ่งตรงไปยังกาดิเหลียง

ความเร็วของขาที่สลับกันเตะราวกับจักรผัน มันรวดเร็วมากจนไม่มีเวลาให้กาดิเหลียงหลบ ในเวลานั้นเขาพยายามที่จะยกมือของเขาขึ้นเพื่อป้องกันขาเจี้ยนเฉินที่จะเตะเข้ากับหน้าอกของกาดิเหลียง

ตึ้ง ตึ้ง ตึ้ง!

แรงขาของเจี้ยนเฉินส่งผลให้กาดิเหลียงถึงกับเซแซ่ด ๆ ไปด้านหลัง ในขณะที่กาดิเหลียงพยายามตั้งหลัก เขาจ้องมองเจี้ยนเฉินอย่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก แม้ว่าเจี้ยนเฉินเป็นเพียงระดับแปดของพลังเซียน แต่เขาก็แข็งแกร่งเกินกว่าที่กาดิเหลียงคาดคิดไว้ มันเป็นสิ่งที่กาดิเหลียงไม่อาจทานทนได้

ในการต่อสู้ที่ผ่านมาในระหว่างการแข่งขัน กาดิเหลียงไม่เคยประหมัดกับเจี้ยนเฉิน ดังนั้นเขาจึงไม่เคยเข้าใจขอบเขตความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเจี้ยนเฉิน จนกระทั่งได้ต่อสู้กัน กาดิเหลียงจึงได้ตระหนักว่าเจี้ยนเฉินแข็งแกร่งกว่าที่เขาเห็น ในความเป็นจริง อาศัยความแข็งแกร่งของลูกเตะ ตอนนี้กาดิเหลียงก็เริ่มที่จะสงสัยว่าเจี้ยนเฉินบรรลุพลังเซียนเพียงระดับแปดจริงหรือ?

บางทีเจี้ยนเฉินคงต้องการที่จะจบการต่อสู้ครั้งนี้อย่างรวดเร็ว เพราะเขาไม่ได้ให้เวลากาดิเหลียงได้เอ่ยปากพูดอะไร ก่อนที่เขาจะกระแทกหมัดเข้าไปที่จมูกของกาดิเหลียงอย่างรวดเร็ว

ใบหน้าของกาดิเหลียงแข็งกระด้างขณะที่เขาถอยหลัง ร่างกายทั้งหมดของเขาพยายามที่ต้านทานหมัดของเจี้ยนเฉิน ก่อนที่เขาจะพยายามที่จะชกหมัดสวนกลับไปที่หัวของเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินหัวเราะเสียงเย็นชา ก่อนที่จะปิดกั้นหมัดนั้นด้วยมือของเขาเอง เขาคว้าเข้าที่ไหล่ของกาดิเหลียงด้วยมืออีกข้างของเขาราวกับกุมบังเหียนม้า เขาจับกาดิเหลียงแน่นด้วยมือข้างขวา ก่อนจะเขาใช้แรงบางส่วนทุ่มกาดิเหลียงให้ลอยออกไป

ในชีวิตของเขาก่อนหน้า เจี้ยนเฉินได้เรียนรู้ทักษะมวยปล้ำจากแถบมองโกล เขาจึงค่อนข้างเชี่ยวชาญมวยปล้ำ เขาเคยใช้วิธีการเช่นนี้มาหลายครั้งและประสบการณ์นั้นก็ฝังแน่นอยู่ในความทรงจำของเขา เจี้ยนเฉินได้เรียนรู้ทักษะที่แตกต่างอื่น ๆ อีกมากมาย มากกว่าแค่เพียงเพลงกระบี่และเชี่ยวชาญมากพอที่นำมาคิดต่อยอดจากเดิม

ร่างกายของกาดิเหลียงราวกับขนนกในขณะที่บินผ่านอากาศไป ต้องขอบคุณเจี้ยนเฉิน เขาบินไปแค่ 4-5 เมตรในอากาศก่อนที่จะตกจากแท่นประลอง

ฟิ้ววว..

เขาเห็นเจี้ยนเฉินดูเหมือนจะอ่อนแอ แต่เจี้ยนเฉินกลับจัดการกาเหลียงได้สำเร็จ ด้วยท่าทางที่ดูอ่อนแอของเขา ในทำนองเดียวกัน ผู้ชมรอบแท่นประลองต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความตกใจ พวกเขาเริ่มที่จะประเมินและเปลี่ยนทัศนคติที่มีต่อเจี้ยนเฉินใหม่ เห็นผลการต่อสู้ของทั้งสองที่มันออกมาเช่นนี้ ดังนั้นจึงไม่มีใครสักคนที่จะกล้าดูถูกเจี้ยนเฉินอีกต่อไปในอนาคต

ใบหน้าของกาดิหยุนและกาดิซิ่วหลี ทั้งสองค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นน่าเกลียด สถานการณ์เช่นนี้ห่างไกลจากความคาดคิดของพวกเขานัก

ไฮ้ ! เจียงหยางเซียงเทียน เจ้าก็เพียงแค่อาศัยทักษะเล็กน้อย กาดิหยุนพูดด้วยเสียงต่ำ ในขณะที่กัดฟันแน่น

กาดิเหลียงลุกขึ้นยืนอย่างน่าสงสารบนสนามประลอง เขาแหงนใบหน้ามองไปยังด้านบน เขามองไปที่เจี้ยนเฉินด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอาฆาต

อ่า! กาดิเหลียงคำราม รวมพลังเซียนระดับเก้าที่บริเวณใจกลางของสองฝ่ามือของเขา เขารีบโจมตีเจี้ยนเฉิน ด้วยแรงของแขนทั้งสองข้าง โจมตีเข้าไปยังทรวงอกของเจี้ยนเฉิน

เจี้ยนเฉินทำเสียงขึ้นจมูก และในขณะที่เขารวบรวมพลังเซียนลงบนฝ่ามือของเขาเช่นกัน เขาก็ผลักมือเขาให้พุ่งตรงไปยังกาดิเหลียง ภายหลังจากการปะทะกันของมือทั้งสอง

เพ้ง

ขณะที่มีเสียงสะท้อนออกมา เจี้ยนเฉินและกาดิเหลียงก็หยุดชะงักไป หมัดของพวกเขาได้กระแทกอย่างหนัก จนกลายเป็นคลื่นพลังผลักพวกเขาถอยหลัง

เจี้ยนเฉินก็ไม่ได้หยุดอยู่ที่นั่น ขาของเขาเริ่มที่จะพร่ามัว ในขณะที่เขาใช้ทักษะเคลื่อนไหวเพื่อที่จะโจมตีอย่างรวดเร็ว มองดูกาดิเหลียงที่กำลังล่าถอย ทันใดนั้น เจี้ยนเฉินเคลื่อนตัวไปทางด้านหน้าและกระโดดขึ้นมาจากพื้นดิน ทั้งสองขาของเขาเตะไปที่กาดิเหลียง

ก่อนที่กาดิเหลียงจะตั้งหลักได้มั่นคงเช่นเดิม เขาก็ไม่สามารถที่จะต้านการโจมตีนั้นได้ ขณะที่เขาถูกเจี้ยนเฉินเตะเข้าที่ท้อง เขาก็ถูกส่งให้ถลาไปอีกครั้ง

พึ่บบ! ใบหน้ากาดิเหลียงกระแทกพื้นและเปลี่ยนเป็นซีดขาวจากความเจ็บปวด ในขณะที่เขาเริ่มกระอักเลือดออกมา เขาเริ่มจะได้รับบาดเจ็บสาหัส

น้องรอง !

พี่รอง !

กาดิหยุนและกาดิซิ่วหลีวิ่งขึ้นไปที่ด้านข้างของกาดิเหลียงบนพื้นดิน พยุงตัวเขาขึ้นมา ใบหน้าของพวกเขาเหยเกและมองไปยังกาดิเหลียงด้วยความกังวล หลังจากที่พวกเขาเห็นเลือดหยดเล็ก ๆ ไหลออกจากมุมปากของกาดิเหลียง

น้องรอง เจ้าสบายดีอยู่หรือไม่ ? กาดิหยุนถาม ใบหน้าของเขาค่อนข้างน่าเกลียด แม้จะเป็นสถานการณ์ที่แตกต่างจากครั้งสุดท้าย ตั้งแต่กาดิเหลียงประมาทในการแข่งขันครั้งแรกกับเจี้ยนเฉิน แต่ครั้งที่สองนี้มีความแตกต่าง คราวนี้กาดิเหลียงได้ต่อสู้กับเจี้ยนเฉิน เขาได้ใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา ซึ่งเป็นความแข็งแกร่งกว่าแปดส่วนของพลังเซียนระดับเก้า

พี่รอง ท่านเป็นอย่างไร เจ็บมากหรือไม่? กาดิซิ่วหลีถามด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความกังวล

กาดิเหลียงได้ถูกช่วยพยุงให้ยืนขึ้นโดยพี่น้องของเขา เขาสั่นศีรษะเบา ๆ เขากล่าวว่า พี่ใหญ่ น้องสาม ข้าสบายดี ข้าเพียงแค่ทรมานจากความเจ็บปวดเล็กน้อยเท่านั้น แต่แม้ในขณะที่เขากล่าวต่อสองพี่น้อง ซึ่งหากสังเกตจะเห็นถึงความอ่อนแรงในน้ำเสียงของเขา

มองไปที่ใบหน้าขาวซีดของกาดิเหลียง กาดิหยุนเพิ่มความโกรธขึ้นไปอีก เขาเงยหน้ามองขึ้นไปหาเจี้ยนเฉิน เขาคำรามออกมา น้องสาม เจ้าดูแลน้องรอง ข้าจะไปสอนบทเรียนให้กับเจ้าเด็กยโสนั่น ! เขาผละออกจากพี่น้องของเขาขึ้นไปบนแท่นประลองเพื่อที่จะเผชิญหน้ากับเจี้ยนเฉิน