ตอนที่ 2113: กฎที่สอง (1)

“มิติที่นี่ใหญ่มาก เนื่องจากมีกิ้งก่ายักษ์อยู่ที่นี่ ข้าต้องไปที่อื่น” เจี้ยนเฉินกล่าว ก่อนที่จะถอยกลับไปที่หอคอยอนัตตาทันที เขาเคลื่อนที่ออกจากบริเวณนี้เพื่อหลีกเลี่ยงกิ้งก่า

หอคอยอนัตตาที่เสียหายนั้นเป็นเหมือนราวกับภูตผีเคลื่อนที่ผ่านก้นลาวาอย่างเงียบ ๆ ภายใต้การควบคุมของเจี้ยนเฉิน พวกเขาก็หยุดลงหลังจากที่เดินทางไปหลายล้านกิโลเมตร มันดูเหมือนจะมาถึงจุดสิ้นสุดของชั้นที่ 8

“เราจะปลอดภัยที่นี่” เจี้ยนเฉินพึมพำกับตัวเอง เขารู้สึกถึงสถานการณ์ข้างนอกอย่างเงียบ ๆ ผ่านการเชื่อมต่อของหอคอยอนัตตาก่อนที่จะออกไปอย่างรวดเร็ว

“ระวังตัว กิ้งก่านั้นยังคงตามเรามาจนถึงที่นี่” ไคยะพูดตามหลัง นางดูค่อนข้างกังวลและเป็นห่วง

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ เจี้ยนเฉินกลับไปที่หอคอยพร้อมกับใบหน้าที่มืดหม่นในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เขาพูดอย่างสยดสยอง “กิ้งก่ายังอยู่ด้านนอก มันตามเรามา ความอดทนของมันมากเกินไป ข้าจึงไม่รู้สึกถึงการคงอยู่ของมันจากภายในหอคอย”

เจี้ยนเฉินอยู่ในอารมณ์สยอง กิ้งก่ายักษ์นั้นเป็นศัตรูที่จะโจมตีเขาทันทีที่มันเห็น ยิ่งไปกว่านั้นการโจมตีของมันทั้งหมดก็รุนแรงอย่างยิ่ง มันทรงพลังมากจนแม้แต่ขั้นอสงไขยก็ตายจากการโจมตีเพียงทีเดียวของมัน ตอนนี้เขาไม่อาจรวบรวมเหรียญผลึกแห่งไฟได้แล้ว

เขาสามารถเห็นได้ว่าพื้นที่ด้านนอกนั้นเกลื่อนไปด้วยเหรียญผลึกแห่งไฟ แต่เขาก็ไม่อาจรวบรวมมันได้ มันเป็นการทรมานอย่างเจ็บปวดสำหรับทุกคนหากมาอยู่ในจุดจุดนี้

เจี้ยนเฉินไม่ยอมแพ้ เขายังคงเคลื่อนที่ผ่านลาวาและสลับไปยังพื้นที่ต่าง ๆ อย่างไรก็ตามมันก็ทำให้เขาโกรธมาก ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน กิ้งก่าก็จะติดตามเขาไปหรือพูดให้ถูกมันจะติดตามหอคอยไป มันจะเคลื่อนที่ไปพร้อมกับหอคอยและโจมตีหอคอยครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้หอคอยสั่นสะเทือน

“ดูเหมือนว่าตอนนี้ข้าจะไม่อาจออกไปข้างนอกได้เพราะมีกิ้งก่ายักษ์ตามมา อย่างไรก็ตามถึงข้าจะออกไปข้างนอกไม่ได้ ข้าก็จะบ่มเพาะที่นี่สักพัก” เจี้ยนเฉินถอนหายใจอยู่ภายใน หลังจากส่งมอบเรื่องทั้งหลายให้ไคยะแล้ว เขาก็ไปหาจื่อหยุนและเสี่ยวม่านก่อนที่จะไปชั้น 9 ของหอคอยอนัตตาด้วยตัวเอง เขาเข้าสู่ช่วงการเก็บตัวบ่มเพาะ

ความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับกฎของกระบี่ได้บรรลุถึงความสำเร็จขั้นกลางของจิตวิญญาณกระบี่แล้ว ตอนนี้เขาสามารถควบรวมปราณกระบี่สายที่สามได้แล้ว เขายุ่งอยู่กับการรวบรวมเหรียญผลึกแห่งไฟก่อนหน้านี้และเขาก็เก็บมันเอาไว้เป็นจำนวนมาก ทำให้เขาไม่มีเวลามากพอที่จะควบรวมปราณกระบี่สายที่สามหลังจากนั้น

ตอนนี้มีกิ้งก่าที่น่ากลัวกำลังรออยู่ด้านนอก เขาถูกขังอยู่ในหอคอยอนัตตา ดังนั้นเขาจึงได้แต่ใช้เวลานี้ในการฝึกฝนเท่านั้น

เจี้ยนเฉินได้รวมเอาปราณประบี่ทั้งสองอีกครั้ง ในอดีตเขาก็เคยทำอยู่แล้ว เขาจึงคุ้นเคยกับกระบวนการเหล่านี้ ไม่นานเขาก็เริ่มควบแน่น

เจี้ยนเฉินใช้เวลากับตัวเองอยู่เงียบ ๆ ไคยะ, จื่อหยุนและเสี่ยวม่านก็ไม่ได้อยู่เฉย ๆ พวกเขาก็ยังคงบ่มเพาะ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเสี่ยวม่าน นางบ่มเพาะอย่างหนักหลังจากที่มีเรื่องเกิดขึ้นในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน ความสามารถของนางก็ไม่น่ากลัวนัก แต่เพราะเนื่องจากตัวนางยังเด็กเกินไปและไม่ได้มีเวลาบ่มเพาะที่นานนัก นางจึงอยู่ขอบเขตมนุษย์เพียงเท่านั้น หลังจากที่นางตัดสินใจบ่มเพาะอย่างยากลำบากเมื่อรวมกับทรัพยากรที่มากมายของจื่อหยุน การพัฒนาของเสี่ยวท่านก็อาจอธิบายได้ว่ายอดเยี่ยมอย่างมาก ไม่นานนางก็ทะลวงไปถึงขอบเขตเซียน

ความคิดเห็น