ตอนที่ 2121: มรดกของอัครสูงสุด

ตอนนี้เสี่ยวม่านเชื่อฟังเจี้ยนเฉินหมดใจ โดยปกตินางก็ทำสิ่งที่เขาบอกโดยไม่ขัดขืนอยู่แล้ว

หลังจากนั้นเจี้ยนเฉินก็ให้เสี่ยวม่านกลับเข้าไปในหอคอยอนัตตา เขาหยิบจี้ของเสี่ยวม่านและขวดหยกที่มีเลือดของนางก่อนที่เข้าไปยังชั้น 12 ของพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูน

ทางเข้าสู่ชั้น 12 นั้นไม่ได้เป็นความลับอีกต่อไปแล้ว เจี้ยนเฉินรู้มานานแล้ว

ทำให้เขาต้องรีบอย่างถึงที่สุดและไม่คิดอะไรมากขณะที่มาที่ชั้น 12 อย่างรวดเร็ว

ทันทีที่เขาก้าวเท้าไปที่ชั้น 12 เจี้ยนเฉินก็เห็นรูปปั้นทั้ง 4 ที่จากระยะไกล ๆ ที่ดูเหมือนจะเชื่อมฟ้ากับปฐพี เขารู้สึกตกใจมาก

นอกจากหนึ่งในนั้นที่อับแสงแล้วพวกมันทั้งหมดต่างก็ถูกโอบล้อมด้วยแสงสลัว ๆ ความกดดันอันมหาศาลของอัครสูงสุดดูเหมือนจะเปล่งประกายออกมามากพอที่จะบดขยี้ดวงดาวและข้ามฟากฟ้าไปได้ ดูเหมือนว่าจะมีการพลังแห่งการมีอยู่ของผู้มีอำนาจสูงสุดของโลก

เจี้ยนเฉินรู้ว่ารูปปั้นทั้ง 4 ถูกทิ้งไว้ที่นี่โดยบรรพชนทั้ง 4 ของลัทธิเต๋าแห่งเนปจูน

อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินไม่ได้เข้าไปใกล้รูปปั้น เขายืนอยู่ที่ไกลมาก ๆ เขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อรับมรดกของอัครสูงสุด แต่มาเพื่อปลุกจิตวิญญาณวัตถุ

มีราชาเทพมากมายรวมตัวกันใกล้ ๆ รูปปั้นทั้งสาม เจี้ยนเฉินไม่ต้องการที่จะดึงความสนใจ เช่นนี้เขาจะไม่เปิดเผยตัวเอง ดังนั้นเขาไม่เพียงแต่จะปกปิดพลังแห่งการมีอยู่ทั้งหมดของเขา เขายังปิดไปถึงสัมผัสวิญญาณของเขา

ทันใดนั้นดวงตาของเจี้ยนเฉินก็หรี่ลง เขาพบบุคคลที่คุ้นเคยจำนวนหนึ่งอยู่ในกลุ่มคนที่ไกล ๆ เขาถอยออกมาทันทีโดยไม่ได้แสดงเจตนาใจใด ๆ และมองออกไป เขาไม่กล้าที่จะสร้างความสนใจมากเกินไป

“มันเป็นองค์ชายห้าของจักรวรรดินภาและปรมาจารย์ชู ข้าไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะอยู่ที่นี่เช่นกัน แม้ว่าจะปลอมรูปลักษณ์และส่วนสูงของข้าแล้ว แต่ก็ยังไม่สมบูรณ์แบบนั้น ข้าไม่มั่นใจว่าพวกเขาจะจำข้าได้จากร่องรอยเล็กน้อย ๆ ดูเหมือนว่าข้าต้องอยู่ให้ห่างจากที่นั่น” เจี้ยนเฉินคิดอย่างรวดเร็ว ราวกับภูตผี เขาแฝงตัวเข้าไปในป่าและกลืนเข้าไปสภาพแวดล้อมรอบ ๆ เพื่อปกปิดตัวเอง ในขณะที่เขาเดินไปอย่างเงียบ ๆ

ไม่นาน เจี้ยนเฉินก็เดินทางไปกว่า 100,000 กิโลเมตร เมื่อห่างมากพอแล้วเขาก็หยิบเอาจี้ของเสี่ยวม่านและขวดเลือดของนางออกมา เขาหยดเลือดบางส่วนลงบนจี้โดยไม่ลังเล

ไม่นานเลือดก็หยดลงไปที่จี้และถูกดูดซับไว้เงียบ ๆ มันหายเข้าไปในจี้หยกและหลังจากนั้นการปรากฏที่ลึกลับที่แม้กระทั่งเจี้ยนเฉินก็ยังไม่สัมผัสได้ก็ลอยออกมา มันซึมซับสภาพแวดล้อมรอบ ๆ

หลังจากทำอย่างนั้น เจี้ยนเฉินก็รออย่างอดทน อย่างไรก็ตามเขารอนานมาก แต่จิตวิญญาณวัตถุก็ยังไม่ตื่น

ในเวลาเดียวกัน ตาข่ายขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยพลังงานก็ขยายตัวออกไปทั่วทุกพื้นที่ในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์เนปจูนและล้อมรอบทั่วทั้งสถานที่ ดูเหมือนว่ามันจะเป็นกับดักกักขังอะไรก็ตามที่อยู่ในนั้น

ตาข่ายพลังงานดูเหมือนจะมีชีวิต มันเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาก่อนที่จะค่อย ๆ หดตัวเข้าหาศูนย์กลาง มันเล็กลงเรื่อย ๆ

“ข้าเป็นเจ้าของที่นี่ ข้าเป็นผู้กำหนดทุกอย่างที่นี่ ข้ามีพลังไม่สิ้นสุดในพระราชวังศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ เจ้าไม่อาจดักจับข้าและไม่อาจดูดซับข้าและแทนที่ข้า….” ในตอนนี้พลังจิตที่โกรธเกรี้ยวก็ตะโกนออกมาผ่านตาข่ายที่อยู่ภายใน

ความคิดเห็น