ตอนที่ 2133: กระบี่นวดาราวิถีสวรรค์

หลังจากนั้นโม่เฉิงก็นำหยดเลือดบรรพกาลที่เขาได้จากเจี้ยนเฉินออกมา ทันใดนั้นเขาก็ใช้ทักษะลับ เขาใช้เลือดเป็นสื่อกลางในการค้นหาเจี้ยนเฉิน

ในขณะที่โม่เฉิงใช้ทักษะลับ สุดยอดราชาเทพก็มาเฝ้าจับตาดูเขาทันที เห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการเป็นมิตรกับเขา

“ข้าหาเขาเจอแล้ว” ไม่นานโม่เฉิงก็ลืมตาขึ้นมา สายตาของเขาแหลมคม เพียงแค่ก้าวเดียวก็พุ่งออกไปไกลแล้ว

“หมิงตง เนื่องจากเจ้าเป็นพี่ชายของเจี้ยนเฉิน เจ้าจะต้องปรากฏตัวเมื่อเจี้ยนเฉินถูกล้อม ฮึ่มม ข้าจะใช้พลังของทุกคนฆ่าเจ้าในครั้งนี้ ข้าจะทำให้เจ้าต้องชดใช้อย่างใหญ่หลวงสำหรับความโอหังของเจ้า”

“หากเจ้าเป็นสุดยอดราชาเทพแล้วไง ? ในโลกเซียน สุดยอดราชาเทพจำนวนมากก็จบลงด้วยความตาย เราไม่มีความแค้นต่อกัน แต่ข้าต้องการฆ่าเจ้าเพราะเจ้าตามล่าผู้พิทักษ์ของข้า เจ้าสังหารกลุ่มผู้รับใช้ของอาจารย์ข้า สายเลือดราชาเผิงสีฟ้า เราไม่อาจถูกรังแกอย่างนั้นได้….” โม่เฉิงคิดพร้อมกับจิตสังหารที่ท่วมท้นแผ่ออกมาจากภายในตัวของเขา

สุดยอดราชาเทพจำนวนมากติดตามโม่เฉิง พวกเขาหายลับไปกับขอบฟ้าในพริบตา

หลังจากที่พวกเขาจากไป เอเดรียนน่าก็ปรากฏตัวห่างออกไปหลายพันเมตร นางจ้องมองสุดยอดราชาเทพที่รีบจากไปและนางก็เคร่งเครียดอย่างมาก หลังจากเงียบอยู่พักหนึ่ง นางก็รีบตามพวกเขาไปทันที

เฉินหลงนั่งอยู่บนท้องฟ้าในภูเขาเนปจูน เขามองไปที่ภูเขาที่ว่างเปล่าและกลุ่มของสุดยอดราชาเทพที่มุ่งหน้าจากไปและเขาก็จมดิ่งอยู่กับความคิดของเขา

“คราวนี้สุดยอดราชาเทพหลายร้อยคนได้ออกเดินทางแล้ว หากพวกเขาพบว่าเจี้ยนเฉินอยู่ไหนจริง ๆ เจี้ยนเฉินควรจะทำอย่างไร อันที่จริงข้ามีความสามารถในการวางกับดักสุดยอดราชาเทพทั้งหมดเหล่านั้นเมื่อผ่านภูเขาเนปจูน แต่ทำไมข้าถึงไม่ทำ ? ” เฉินหลงพูดกับตัวเองด้วยความสับสน

“ดูเหมือนว่าข้ายังไม่คิดว่าเจี้ยนเฉินเป็นสหายจากส่วนลึกในจิตใจของข้า บางทีตลอดหลายปีที่ข้าอยู่กับเขาอาจเป็นเพราะไคยะ บางทีเมื่อข้าช่วยเขาแม้จะเสี่ยงกับรองหัวหน้าลัทธิปีศาจชั้นฟ้าก็เพราะไคยะเช่นกัน”

“ไคยะสำคัญกับข้าจริง ๆ หรือ ? ทำไมข้าถึงเปลี่ยนพฤติกรรมของข้าไปในก่อนหน้านี้เพื่อนาง ? เห็นได้ชัดว่าข้าไม่รู้สึกสนใจนางในเชิงชู้สาว” เฉินหลงบ่นกับตัวเอง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ไม่ว่าเขาจะคิดอย่างไร เขาก็ไม่อาจหาคำตอบได้

“เฒ่าเฉินหลง ถ้าข้าเดาถูกต้อง เราน่าจะมีความสัมพันธ์แนบแน่นกับไคยะ” ในเวลานี้วิญญาณในกับดักที่อยู่ในป้ายอาคมก็ออกมาจากแหวนมิติของเฉินหลงและพูดอย่างจริงจังที่ด้านข้างของเฉินหลงด้วยรูปลักษณ์ของงูตัวใหญ่

“เจ้าไม่ได้บอกหรือว่าข้าสามารถเข้าใจความลับของสวรรค์และทำนายอนาคตได้ ? เจ้าช่วยบอกได้หรือไม่ว่าความสัมพันธ์ของข้ากับไคยะคืออะไร ? ” เฉินหลงถาม

“ข้าสามารถตรวจสอบความลับสวรรค์และทำนายอนาคตได้ แต่ความลับสวรรค์นั้นมีแตกต่างกันไป ความสามารถในการทำนายอนาคตนั้นก็เป็นอะไรที่เฉพาะตัวเป็นอย่างยิ่ง ข้าอาจมองข้ามเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เพียงแค่คิดผ่าน ๆ แต่ถ้าพวกมันเชื่อมโยงมันกับเรื่องสำคัญ กระทั่งบรรดาอัครสูงสุดเหล่านั้นก็ไม่อาจคาดเดาอะไรได้ ยกตัวอย่างเช่น ไคยะที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกตลอดเวลา แม้ว่าข้าจะทรงพลังมากกว่านี้ร้อยเท่า ข้าก็ไม่อาจมองนางออกได้”

“ข้าไม่อาจมองเห็นสิ่งใดเกี่ยวกับเจี้ยนเฉินได้เช่นกัน ดูเหมือนว่าเขาจะซับซ้อนกว่าไคยะ อย่างไรก็ตามข้าสามารถบอกได้ว่าเราไม่ควรสนิทกับเจี้ยนเฉินมากเกินไป และไม่ต้องถามว่าทำไม เพราะข้าก็ไม่รู้เช่นกัน”

…

ในเทือกเขาที่อยู่บนชั้น 5 เจตจำนงกระบี่ที่ทรงพลังครอบคลุมทั่วทั้งสถานที่ ในขณะที่ปราณกระบี่ที่แหลมคมพุ่งออกไปอย่างสว่างไสว มันข้ามภูเขาและหลงเหลือเพียงรอยฟันของกระบี่

ความคิดเห็น