ตอนที่ 2142
ตอนที่ 2152 - ชำระหนี้แค้น
October 21, 2026
ตอนที่ 2152 – ชำระหนี้แค้น
ปรมาจารย์ชูและคนอื่น ๆ เพิ่งถูกปล่อยออกจากโถงศักดิ์สิทธิ์ของซุยหยุนหลาน พวกเขาเพิ่งได้รับอิสรภาพ โดยธรรมชาติคนแรกที่พวกเขาเห็นคือซุยหยุนหลาน เนื่องจากความหวาดกลัว พวกเขาจึงอธิบายให้ซุยหยุนหลานทราบโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่พวกเขาจะสังเกตเห็นสถานการณ์โดยรอบได้
พวกเขาได้เห็นความแข็งแกร่งของซุยหยุนหลานด้วยตัวเองที่ชั้นที่ 12 พวกเขากลัวว่าการหลบหนีขององค์ชายห้าในระหว่างความวุ่นวายจะทำให้ซุยหยุนหลานเข้าใจผิดซึ่งจะนำไปสู่ความตาย
เป็นผลให้พวกเขามองไม่เห็นเจี้ยนเฉิน มีเพียงเสียงของเจี้ยนเฉินที่ดังออกมาทำให้ปรมาจารย์ชูและคนอื่น ๆ ค้นพบด้วยความประหลาดใจว่าเจี้ยนเฉินที่พวกเขาเกลียดก็อยู่ที่นี่เช่นกัน
“เจี้ยนเฉิน ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่?” สีหน้าของปรมาจารย์ชูเปลี่ยนไปเล็กน้อย หลังจากร้องออกมา สายตาของเขาก็คมกริบขึ้นทันที จิตสังหารอย่างรุนแรงก็เกิดขึ้นโดยไม่ต้องพยายามปกปิดมัน
“เจี้ยนเฉิน เจ้าทำลายโอกาศขององค์ชายห้าและทำให้องค์ชายห้าไม่ได้รับมรดกของขั้นอัครสูงสุด จักรวรรดินภาของเราจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไป” ปรมาจารย์ชูกัดฟันกล่าว องค์ชายห้าผู้ซึ่งควรจะได้รับมรดกและรุ่งโรจน์กลับถูกเจี้ยนเฉินโจมตีตกจากสวรรค์สู่นรกซึ่งทำให้ปรมาจารย์ชูเต็มไปด้วยความเกลียดชัง
ไม่เพียงแต่เจี้ยนเฉินจะทำลายโอกาสในอนาคตขององค์ชายห้าเท่านั้น แต่เขายังทำลายความหวังของจักรวรรดินภาที่จะกลายเป็นจักรวรรดิอมตะเช่นเดียวกับอนาคตของปรมาจารย์ชู
เป็นผลให้ปรมาจารย์ชูยึดถือว่าเจี้ยนเฉินเป็นศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา
“ น้องเจี้ยนเฉิน เจ้ายังมีชีวิตอยู่จริง ๆ หรือ ? ” หยุนเหลียนชิงจ้องไปที่เจี้ยนเฉินด้วยความประหลาดใจและชื่นชมจากด้านหลังของปรมาจารย์ชู
สายตาของคุณหนูครอบครัวหยุนที่ยืนอยู่ข้างหยุนเหลียนชิง หยุนซินก็เปล่งประกาย นางจ้องไปที่เจี้ยนเฉินตรง ๆ แม้ว่านางจะไม่พูดอะไรเลย สีหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความสุขอย่างเห็นได้ชัด
เจี้ยนเฉินยิ้มและพยักหน้าให้หยุนเหลียนชิงและหยุนซิน อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ทักทายทั้งสองคน เขามองไปที่ปรมาจารย์ชูและพูดอย่างไม่แยแสว่า “มีองค์กรและตระกูลที่ยิ่งใหญ่มากมายในโลกแห่งเซียนที่ขุ่นเคืองข้าที่นี่ จักรวรรดินภาของเจ้าเป็นเพียงแค่จักรวรรดินิรันดร์ เจ้าเป็นเพียงแค่ตัวตนที่อ่อนแอเมื่อเทียบกับตระกูลชั้นสูงเหล่านั้น เจ้าคิดว่าข้าควรจะกลัวหรือไม่ ? ”
สีหน้าของปรมาจารย์ชูมืดครึ้มลง เมื่อเขาเห็นท่าทางไม่เกรงกลัวของเจี้ยนเฉิน เขาเข้าใจว่าเจี้ยนเฉินไม่ได้สนใจจักรวรรดินภาอย่างจริงจัง หลังจากนั้นเขามองดูซุยหยุนหลานด้วยสีหน้าที่น่าเกลียด “ข้าขอถามได้หรือไม่ว่าท่านเกี่ยวข้องกับเจี้ยนเฉินอย่างไร ? ” ปรมาจารย์ชูค่อย ๆ สงบลง เขาค่อย ๆ กวาดสายตาดูสภาพแวดล้อมและเห็นคนทั้งหมดรวมตัวกันอยู่รอบ ๆ
ปรมาจารย์ชูไม่รู้จักรุยตี่และสวีเย่ แต่เมื่อเขาเห็นหมิงตงผู้ที่นั่งอยู่บนพื้นขณะที่เขากำลังฟื้นฟู หัวใจของเขาก็กระตุกทันที
“เจี้ยนเฉิน ข้าจะยกคนเหล่านี้ให้กับเจ้า” ซุยหยุนหลานกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาตามปกติของนาง จากนั้นนางก็หันหลังกลับไปโดยไม่สนใจปรมาจารย์ชูและคนอื่น ๆ
ปรมาจารย์ชูและองครักษ์ที่เหลืออยู่ก็หน้าซีดทันที
พวกเขาสามารถบอกได้จากคำพูดของนางว่าสุดยอดราชาเทพที่ทรงพลังอย่างน่ากลัวด้วยพลังแห่งน้ำแข็งนั้นอยู่ฝ่ายเดียวกับเจี้ยนเฉิน
“ขออนุญาต หากข้าคิดได้ถูกต้อง ท่านควรมีความขุ่นเคืองกับบุคคลอื่น ข้าขอถามได้ไหมว่าผลประโยชน์ใดที่เจี้ยนเฉินสัญญาว่าจะมอบให้ท่าน ดังนั้นท่านทั้งสองคนจึงได้ละทิ้งข้อตกลงชั่วคราวและร่วมมือกับเขา ? หากท่านยินดีที่จะช่วยเหลือเรา ข้าเชื่อว่าเราสามารถมอบสิ่งที่เจี้ยนเฉินสัญญาว่ามอบให้ท่านได้” ปรมาจารย์ชูกล่าวกับเอเดรียนน่าด้วยแววตาที่ส่องประกายซึ่งเป็นความหวังสุดท้ายในสายตาของเขา
เอเดรียนน่าไม่ได้เย็นชาเหมือนซุยหยุนหลาน นางมองไปที่ปรมาจารย์ชูและคนอื่น ๆ ด้วยความเห็นอกเห็นใจและกล่าวว่า “เจี้ยนเฉินเป็นสหายของเทพเจ้าแห่งสงครามซึ่งเป็นที่นับถือของเผ่าเทพของเรา ข้ามาภายใต้คำสั่งของเทพเจ้าสงครามเพื่อช่วยเหลือเจี้ยนเฉิน เจ้าผิดตั้งแต่แรกแล้วเมื่อเจ้าเลือกที่จะเป็นศัตรูกับเจี้ยนเฉิน”